[CR] บันทึก 4 เมือง 4 เมนูเกาหลี: รสชาติอาหารจากความทรงจำ

ออกตัวก่อนครับว่า... ผมไม่ใช่นักรีวิวอาหาร และกระทู้นี้ก็ไม่ได้ตั้งใจจะมารีวิวร้านเด็ดในเกาหลีแต่อย่างใด

แต่ตลอดการเดินทางในทริปเกาหลี ปูซาน และเชจูที่ผ่านมา ผมพบว่าอาหารเกาหลีมี 'บางอย่าง' ที่พิเศษ อาหารท้องถิ่นมื้อธรรมดาๆ ที่ผมได้ทาน มีความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดในดินแดนนี้ มันอาจเกิดจากภาพจำในความทรงจำหรือวัฒนธรรมอาหารบางอย่างของประเทศนี้ ขออนุญาตพาเดินทางย้อนรอยทริปผ่านคอนเซปต์ "1 เมือง 1 เมนู" เล่าเรื่องผ่านสำรับอาหาร และแกะรอยความขนานที่ซ่อนอยู่ภายใต้รสชาติไปด้วยกันครับ



จานที่หนึ่ง Cheolpan Jeyuk Bokkeum 철판 제육볶음
พิกัด: Bullocho Black Pork Restaurant (เมืองซอกวิโพ เกาะเชจู)

ตลาดใจกลางเมือง Seogwipo บนเกาะเชจูวันนั้นเต็มไปด้วยความวุ่นวายของนักท่องเที่ยว ผมพาตัวเองหาร้านอาหารเงียบๆ หนีความพลุกพล่านเข้ามาในร้านท้องถิ่นเล็กๆ ที่ชื่อ Bullocho Black Pork Restaurant ตั้งใจที่จะลองรสชาติท้องถื่นแท้ๆ ของคนที่นี่ "หมูดำ" คุณป้าแนะนำเมนูขายดีของร้านที่มาบนกระทะเหล็กแบนแผ่นโตในชื่อ หมูผัดซอสเผ็ดเกาหลี "Cheolpan Jeyuk Bokkeum" (철판 제육볶음)

เสียงซู่ซ่าและควัน หอมกลิ่นหมูดำผัดกับซอสพริกแดงเกาหลี มันร้อนเดือดอยู่ตลอดเวลาทำให้บรรยากาศการกินคึกคักขึ้น เนื้อหมูดำเชจูสไลด์หนามีทั้งเนื้อแดงและสามชั้น รู้สึกได้ถึงความนุ่มหนึบสู้ฟัน ซอสแดงเข้มเคลือบอยู่บนผิวเนื้อแห้งขลุกขลิก รสชาติเผ็ดร้อนแฝงเค็มลึกทานกับข้าวสวยร้อนๆ มีหอมใหญ่ ถั่วงอกหัวโต และผักกาดหอมที่ผัดมาด้วยกัน

ผมชอบทานกับใบงาและผักกาดหอม วางเนื้อหมูดำฉ่ำซอสตามลงไป เติมกระเทียมฝานสดแล้วห่อเป็นคำเข้าปาก ความมันเลี่ยนเผ็ดของหมูสามชั้น แกล้มด้วยผักสดเพื่อตัดรส ได้รสชาติที่คุ้นเคยอย่างประหลาดแบบเดียวกับบางมื้อในไทย — นี่มัน หมูผัดพริกแกงชัดๆ ทานกับข้าวสวยร้อนๆ ใส่พริกน้ำปลา ทานกับแตงกวาหั่นแว่น ความคิดแวบเข้ามาในหัว แต่จานร้อนก็ทำให้ผมหยิบตะเกียบคีบหมูขึ้นมากินต่อ ก่อนที่หมูและซอสจะแห้งติดกะทะ



จานที่สอง Grilled Mackerel and Kimchi Stew 고등어구이 + 김치찌개
พิกัด: Jejuhang Hairtail Restaurant (เมืองเชจู เกาะเชจู)

ผมขับรถฝ่าเลียบทะเลทางตอนเหนือของเกาะตาม Naver Map มาจอดที่หน้าร้าน Jejuhang Hairtail Restaurant เพื่อลองทานปลาดาบ (Hairtail) วัตถุดิบขึ้นชื่อของเชจู อาหารชุดที่ยกมาวางตรงหน้าเต็มโต๊ะอาหาร มันคือชุดซุปกิมจิปลาดาบที่เสิร์ฟเคียงคู่มากับปลาแมคเคอเรลย่างจานร้อนๆ พร้อมผักสดและเครื่องเคียงอีกนับสิบถ้วย



ในชามหินร้อนคือน้ำแกงสีแดงเดือดพล่าน ตัวเนื้อปลาดาบเงินขาว เนื้อนุ่มจนแทบจะละลายในปาก น้ำซุปให้รสชาติเผ็ดร้อนตัดเปรี้ยวลึกๆ จากกิมจิที่ต้มจนฉ่ำ เวลาคีบเนื้อปลาแมคเคอเรลย่างที่อยู่จานข้างๆ ตามเข้าไปพร้อมกับข้าวสวยร้อนๆ มันเพิ่มความอร่อยให้จานนี้แบบอธิบายไม่ถูก

ความเปรี้ยวและเผ็ดร้อนของน้ำแกงในชามร้อนตัดเลี่ยนมันของปลาย่างได้อย่างเด็ดขาด ในขณะที่ความนุ่มของเนื้อปลาก็ทำให้รสแกงมีความละมุนละไม ไม่บาดคอ มันคือการจัดสำรับอาหารที่น่าทึ่ง

ผมนึกถึงอาหารที่บ้านสมัยเด็ก คุณย่ามักทำแกงส้มผักรวมหรือแกงเหลืองใต้คู่กับปลาช่อนแห้งทอด ความเผ็ดเปรี้ยวของแกงส้มกับปลาทอดเค็มที่กรอบนอกนุ่มใน ทานกับข้าวสวย ที่เชจูก็กำลังทำสิ่งเดียวกัน แม้จะเป็นปลาคนละแบบหรือหรือพริกแกงคนละสูตรก็ตาม



จานที่สาม Sundae-gukbap (순대국밥)
พิกัด: ร้านกุกบับท้องถิ่น (หาด Gwangalli Beach, เมืองปูซาน)

เช้าวันนั้นเราตื่นสาย แต่ลมที่หาด Gwangalli Beach ก็ยังเย็นจนผิวหน้าเริ่มชา ผมกับแฟนเดินหลบเลี่ยงร้านคาเฟ่สมัยใหม่ริมชายหาด เลือกที่จะทานอาหารร้านท้องถิ่น ดูแปลกแยกเมื่อเทียบกับร้านข้างๆ คุณลุงคอยเดินเสิร์ฟและคุณป้าเตรียมอาหารอยู่หน้าเตา เมนูสุดฮิตที่คนพื้นที่นั่งสั่งกันเกือบทุกโต๊ะที่ร้านนี้คือ "Sundae-gukbap" (순대국밥) หรือ ต้มซุปไส้กรอกเลือดหมู ในราคาประหยัดเพียง 9,000 วอน ในย่านท่องเที่ยวชื่อดังแห่งนี้



น้ำซุปขุ่นข้นในชามร้อนสไตล์เกาหลี มันหอมกลิ่นกระดูกหมูเหมือนถูกเคี่ยวมาเป็นเวลานานเตะจมูก ผมซดกลืนลงไปคำแรก ความร้อนทำให้แทบไม่รู้รสชาติ  ไส้กรอกเลือดหมู (Sundae) เนื้อหนึบไร้กลิ่นคาว กินสลับกับข้าวสวย พร้อมเนื้อหมูและเครื่องใน  แกล้มด้วยกิมจิไชเท้ากรอบเปรี้ยวและเครื่องเคียงหลายอย่างตามปกติ

ความเรียบง่ายและรสชาติที่ไม่ปรุงแต่งของร้านนี้ เหมาะกับอาหารยามเช้าอย่างแท้จริง ... อาหารบนโต๊ะเช้านี้ ทำให้ผมนึกถึงอาหารเช้ายอดนิยม ต้มเลือดหมู เซี่ยงจี๊ ซุปหมูร้อนๆ ตอนเช้ากับข้าวสวยถ้วยนึง ถึงที่นี่เลือดจะอยู่ในไส้กรอกในซุปข้น แต่ที่บ้านเลือดแข็งเป็นก้อนลอยในน้ำซุปใส หน้าตาต่างกัน แต่มันให้กลิ่นสัมผัสและบรรยากาศยามเช้าแทบไม่ต่างกันเลย



จานสุดท้าย "Bibimbap" 비빔밥
พิกัด: ร้าน Haesong Ssambap ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน

วันสุดท้ายของการเดินทาง เที่ยวบินเช้าตรู่จากเชจูมาลงคิมโพและต่อรถไฟมาถึงอินชอน ก่อนไฟลท์บินกลับไทยสองชั่วโมงเศษ ผมหาอะไรบางอย่างเป็นอาหารเช้า เราเลือกร้านอาหารเกาหลีดั้งเดิมชื่อ Haesong Ssambap และผมเลือก "Bibimbap" (บิบิมบับ) อาหารเกาหลีคลาสสิกที่แต่งแต้มด้วยผักหลากสีสัน เนื้อสับวางบนข้าวสวยเสริฟในชามหินร้อน พร้อมพริกโคชูจัง


ผมเทพริกโคชูจังสีแดงเข้มลงไป แล้วใช้ช้อนคลุกเคล้าทุกอย่างเข้าด้วยกันอย่างไม่ประณีตนัก แทบจะรอไม่ไหวที่จะตักคำแรกเข้าปาก... รสสัมผัสของผักมีทั้งความกรอบและความนุ่ม กับเนื้อวัวนุ่มq และความเผ็ดนัวของน้ำพริกที่เคลือบเม็ดข้าวและผักต่างๆไว้ ทำให้เช้าวันสุดท้ายมีความพิเศษขึ้นมา

แต่ภาพที่ซ้อนทับขึ้นมาในใจกลับเป็นภาพในวัยเด็ก ผมนั่งอยู่บนโต๊ะทานข้าวในบ้านหลังเก่า กำลังมองอาหารที่คุณย่าชอบเตรียมให้ มันไม่ใช่อาหารพิเศษ ไม่มีวันสำคัญ แค่ข้าวร้อนๆ ผักหลายๆ อย่าง กับ น้ำพริกตาแดงในถ้วย ผมคลุกข้าวสวยร้อนๆ กับผักจิ้มและน้ำพริกสีแดงเข้ม พร้อมกับทานไข่เจียวชะอมในจานอย่างเอร็ดอร่อยเสมอ



มันน่าทึ่งตรงที่ความสุขและบรรยากาศจากรสชาติของอาหารมักจะถูกเก็บไว้ในความทรงจำของเราโดยไม่รู้ตัว ความเรียบง่ายของผักสดกับน้ำพริก น้ำซุปหมูร้อนๆ ตอนเช้า แกงเปรี้ยวเผ็ดกับปลาย่าง เปลี่ยนอาหารจานธรรมดาให้กลายเป็นความทรงจำที่มีชีวิต ผมตัก Bibimbap คำสุดท้ายเข้าปาก นี่เป็นการปิดฉากทริปเกาหลีที่สมบูรณ์แบบ... การเดินทางครั้งนี้ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกไกลจากบ้านเลย แต่มันทำให้ผมเข้าใจว่า ไม่ว่ามนุษย์เราจะเติบโตข้ามพรมแดนไปไกลแค่ไหน สุดท้ายในส่วนที่ลึกที่สุดของความทรงจำ เราก็กำลังตามหารสชาติที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัยเสมอ