ความตั้งใจทำนี้... คือ ทำด้วยความใส่ใจ, มีสมาธิ สติรอบคอบ, มีใจที่อ่อนนุ่มอ่อนโยนต่องาน...
ต่อมา... ก็มีความพากเพียร... อดทน วิริยะ อุตสาหะ... เพราะงานบางงานใช้เวลา... ต้องมีวินัย ความสม่ำเสมอ ในเรื่องความพากเพียรที่ว่ามา...
...
โดยส่วนใหญ่แล้ว ถ้าทำตามนี้ ฐานะที่งานจะออกมาดีย่อมคาดหมายได้ และได้ดึงความสามารถหรือศักยภาพที่ตนมีออกมาได้เยอะ...
ผิดกับคนที่มีฝีมือแต่ขาดความตั้งใจ เขาก็จะไม่ได้ดึงศักยภาพที่มีในตัวออกมาได้ งานออกมาก็อาจจะไม่ดีเท่าคนแรกก็ได้...
...
ด้วยเหตุนี้... ตรรกะที่ไม่ยาก ก็คิดว่า... หากอยากให้งานออกมาดี ก็ต้องตั้งใจนะครับ... เหมือนเด็กนักเรียนที่ตั้งใจเรียน ผลคะแนนก็มักจะออกมาดี คาดหวังได้... ถ้าไม่ตั้งใจ ชุ่ยๆ สักแต่ว่าทำ... จะคาดหวังงานที่ดีก็ดูจะยาก...
...
ตั้งจิตตั้งใจ ใส่ความรักความใส่ใจ ความสุขระหว่างการทำงานก็อาจเกิดขึ้นได้ เหมือนบอกว่า "ลองยิ้มดูสิ" คุณก็จะรู้สึกถึงจิตใจที่ happy เบาๆ ได้นะ...
อีกนิด... ถ้าตึงไปก็จะเครียด สายจะขาดได้ ก็หย่อนลงมาหน่อย เอาเท่าที่ภูมิตนจะพอมี... ความจริงวันนี้ศักยภาพตัวเองอาจจะอยู่ที่ B แต่จะไปคาดเค้นศักยภาพแบบ A ในทันทีนั้น อาจไม่ได้... ต้องค่อยๆ ฝึก ใช้เวลา ฝึกฝน... ก็จะไปสู่ A ได้...
...
ว่าด้วยแนวคิดเกี่ยวกับการทำงาน แบบเบาๆ ไม่ซีเรียสมาก เดี๋ยวจะ Depress ตึงไปครับ...
ผมทำงานศิลปะครับ ไม่ตั้งใจก็จบข่าวครับ สุนัขไม่รับประทานเหมือนกัน
ภาพผลงานประกอบกระทู้ครับ
คิดเห็นอย่างไรก็แลกเปลี่ยนกันได้ครับ ขอบคุณครับ
ปล. ผมเคยทำงานแบบชุ่ยๆ ไม่ตั้งใจมาก่อนเหมือนกันครับ... มันแย่ ทำให้เรารู้สึกแย่ ทั้งที่รู้ว่าเราทำดีกว่านั้นได้... ฉะนั้นเวลาทำงาน ผมก็ค่อนข้างตั้งใจ ถ้ายังทำให้ใจตั้งไม่ได้ ก็จะยังไม่ทำครับ... เพราะมันจะต้องมานั่งแก้ ภายหลังอีก 555
ทำงาน... "อยากให้งานที่ทำออกมาดี ก็ต้องตั้งใจทำ..."
ต่อมา... ก็มีความพากเพียร... อดทน วิริยะ อุตสาหะ... เพราะงานบางงานใช้เวลา... ต้องมีวินัย ความสม่ำเสมอ ในเรื่องความพากเพียรที่ว่ามา...
...
โดยส่วนใหญ่แล้ว ถ้าทำตามนี้ ฐานะที่งานจะออกมาดีย่อมคาดหมายได้ และได้ดึงความสามารถหรือศักยภาพที่ตนมีออกมาได้เยอะ...
ผิดกับคนที่มีฝีมือแต่ขาดความตั้งใจ เขาก็จะไม่ได้ดึงศักยภาพที่มีในตัวออกมาได้ งานออกมาก็อาจจะไม่ดีเท่าคนแรกก็ได้...
...
ด้วยเหตุนี้... ตรรกะที่ไม่ยาก ก็คิดว่า... หากอยากให้งานออกมาดี ก็ต้องตั้งใจนะครับ... เหมือนเด็กนักเรียนที่ตั้งใจเรียน ผลคะแนนก็มักจะออกมาดี คาดหวังได้... ถ้าไม่ตั้งใจ ชุ่ยๆ สักแต่ว่าทำ... จะคาดหวังงานที่ดีก็ดูจะยาก...
...
ตั้งจิตตั้งใจ ใส่ความรักความใส่ใจ ความสุขระหว่างการทำงานก็อาจเกิดขึ้นได้ เหมือนบอกว่า "ลองยิ้มดูสิ" คุณก็จะรู้สึกถึงจิตใจที่ happy เบาๆ ได้นะ...
อีกนิด... ถ้าตึงไปก็จะเครียด สายจะขาดได้ ก็หย่อนลงมาหน่อย เอาเท่าที่ภูมิตนจะพอมี... ความจริงวันนี้ศักยภาพตัวเองอาจจะอยู่ที่ B แต่จะไปคาดเค้นศักยภาพแบบ A ในทันทีนั้น อาจไม่ได้... ต้องค่อยๆ ฝึก ใช้เวลา ฝึกฝน... ก็จะไปสู่ A ได้...
...
ว่าด้วยแนวคิดเกี่ยวกับการทำงาน แบบเบาๆ ไม่ซีเรียสมาก เดี๋ยวจะ Depress ตึงไปครับ...
ผมทำงานศิลปะครับ ไม่ตั้งใจก็จบข่าวครับ สุนัขไม่รับประทานเหมือนกัน
ภาพผลงานประกอบกระทู้ครับ
คิดเห็นอย่างไรก็แลกเปลี่ยนกันได้ครับ ขอบคุณครับ
ปล. ผมเคยทำงานแบบชุ่ยๆ ไม่ตั้งใจมาก่อนเหมือนกันครับ... มันแย่ ทำให้เรารู้สึกแย่ ทั้งที่รู้ว่าเราทำดีกว่านั้นได้... ฉะนั้นเวลาทำงาน ผมก็ค่อนข้างตั้งใจ ถ้ายังทำให้ใจตั้งไม่ได้ ก็จะยังไม่ทำครับ... เพราะมันจะต้องมานั่งแก้ ภายหลังอีก 555