ตอนแรกคิดอยู่ว่า
ละครเรื่องนี้อาจจะไม่ได้แบบที่คาดหวัง
บทบาทของ influencer ในเรื่องที่เรียกว่าแก๊งหมาบ้า
เข้าใจว่า idea คือหยิบจากเรื่อง healer มาใช้
แต่มันไม่ทำให้ละครมันดูสมจริง แต่ดูไม่จริง
ที่สังคมหนึ่งจะถูกขับเคลื่อนและชี้นำจากกลุ่มบุคคลนิรนาม
แล้วคนในสังคมก็เชื่อและให้ชี้นำอย่างสนิทใจ
ลองเปรียบแก๊งสัตว์น้ำในทนายปีศาจ อันนั้นเชื่อว่ามีความเป็นจริงได้
และพอเจาะไปในกระบวนการก็ไม่ได้รู้สึกว่าพิเศษ
จนบางทีคิดว่าน่าจะถูกสลายและกำจัดได้ง่ายมีแค่ 5 คน
แต่ก็อยู่กันจนจบเรื่องเกือบทุกคน ซึ่งเป็นแต้มต่อของพระเอกในเรื่อง
หลังจากปีระกาผู้น่าสงสารถูกกระทำจนกลับมาในแบบ วายุ
และเป็นคนก่อตั้งแก๊งหมาบ้า ก็ปิดประตูความไม่เก่งของพระเอกไปเลย
ใครที่ชอบบทพระเอกฉลาด ไม่โง่ รู้ทันตัวร้าย ไม่หวั่นไหวนางร้าย
แถมได้หลอกใช้นางเอก ก็เป็นคนดูละครสถานีนี้ไฝ่ฝันว่าอยากมี
เรียกว่าทุกภารกิจของปีระกาที่แก้แค้นทำได้สำเร็จจนจบเรื่อง
แต่มันกลายเป็นว่า ความเก่งของพระเอกดูไม่เป็นที่จดจำ
จากปีระกาที่น่างสาร กลายเป็นวายุทีเก่ง ทำอะไรก็ได้ผ่านความเท่ห์บนใบหน้าของวายุ
เพราะไม่มีอุปสวรรคอะไร ตัวร้ายก็ถูกเบี่ยงแบนให้ไปจับตาคนอื่น
จนกว่าจะรู้ตัวว่าอะไรจะเกิดขึ้น คือเพิ่งรู้ว่าวายุคือปีระกาก็ตอนจบของเรื่อง
คุณสมบัติของตัวร้ายก็ไม่ได้เก่งพอถึงขนาดเป้าหมายที่อยากได้ในเรื่อง
แค่จับว่าพระเอกเป็นใครยังไม่มีปัญญาเลย และจะฝันไกลแบบนั้นมันก็ยังไง
ตัวร้ายในเรื่องที่เข้าใจว่าต้องออกแบบมาแบบนี้
เพื่อให้ละครออกอากาศในแบบละครทั่วไป
ก็เลยให้อยู่ในเรื่องค้าประเวณีผ่านสถานบันเทิง
ตอนแรกนึกว่าไปไกลกว่านี้ แต่คิดว่ามากกว่านี้ก็คงออกอากาศไม่ได้
พอเป็นแบบนี้ก็เลยรู้สึกมหาสมุทร ไม่น่าจะต้องถึง หลุยส์ สกอตต์ เล่นก็ได้
เพราะวุฒิภาวะตัวละครมันไม่ได้โตขนาดนั่น ถ้าเลือกนักแสดงให้อายุน้อยกว่านี้
หรือเป็นเพียงรุ่นพี่ของนาย ณภัทร แบบอายุไม่ถึง 35
อาจจะพอเหมาะกับบทบนความสัมพันธ์ของตัวเอกมากกว่านี้
เพราะะตัวละครดูชุลมุนวุ่นรักกับความรักของตัวเองมากกว่าอาชีพในฝัน
ทำให้มหาสมุทรก็ไม่ได้น่ากลัวสุดสำหรับพระเอกเลย
และความน่ากลัวสุดไปตกในตัวละครพ่อเมษามากกว่า
เขาเลยเปลี่ยนเครื่องแบบอาชีพนั้นด้วยชุดสีประหลาดเพื่อให้ออกอากาศได้
แต่เนื่องจากจะมีความแค้นแล้วไม่มีความรักก็ไม่ใช่ละครช่องนี้
ถ้าเกิดไม่ปูความสัมพันธ์ปีระกากับฟ้าใสมาตั้งแต่ต้นเรื่อง
มันจะกลายเป็นลูปละครพระเอกแค้นนางร้าย แต่พอเจอนางเอกแบบเพิ่งเคยเห็น
ตั้งใจจะหลอกใช้แต่ไปหลงรัก แล้วที่ตั้งใจจะแก้แค้นนางร้ายจะทำไปเพื่อ
เราเลยเห็นการพบปีระกาที่ไปช่วยฟ้าใส ให้มันมีเยื่อใยกันบ้างอย่างน้อยก็ต้องสงสาร
พอกลับมาเป็นวายุก็จะดูมีอะไรบ้าง ความสงสารก็ก่อจะเกิดเป็นความรัก
แล้วเส้นเรื่องก็ดำเนินเรื่องกันต่อไป จบลงที่ทั้งคู่ไปเป็นครูบนดอย
ราบรื่นตั้งแต่ต้นจนจบแต่ก็ราบเรียบสิ้นดี
บทส่งท้ายให้กับนักแสดง นาย ณภัทร
ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสุดท้ายในฐานะนักแสดงในสังกัดของสถานี
โทษฐานที่รักเธอ ก็ถือว่าส่งท้ายในบทบาทที่น่าจะเห็นอะไรจากเขามากที่สุด
แม้อาจจะไม่เท่าในบทบาทที่เพิ่งผ่านไปที่อาจจะเอื้อและได้เห็นอะไรจากตัวนายก็ตาม
บทวายุในจิตวิญญานปีระกาเป็นตัวเดินเรื่อง มีความฉลาด ไม่โง่ ทำอะไรประสบความสำเร็จ
และก็ได้เห็นความเป็นผู้ใหญ่จากบทนี้ของเขา ถือว่าเรื่องนี้ของสถานีก็ส่งนายมาถึงฝั่ง
ขอบคุณที่ 10 ปีที่ได้ร่วมเดินทางกันมา แม้ว่าสถานีจะไม่มีผลงานให้ได้มากนัก
อยากน้อยวันนี้นาย ก็สามารถขึ้นฝั่งและกำหนดชีวิตและการงานที่อยากทำมากขึ้น
และหากมีโอกาสในอนาคต ก็ยินดีที่เห็นนายบนหน้าจอช่องนี้อีกครั้ง
โทษฐานที่รักเธอ การแก้แค้นที่ราบรื่นแต่ราบเรียบ ส่งท้าย นาย ณภัทร
ละครเรื่องนี้อาจจะไม่ได้แบบที่คาดหวัง
บทบาทของ influencer ในเรื่องที่เรียกว่าแก๊งหมาบ้า
เข้าใจว่า idea คือหยิบจากเรื่อง healer มาใช้
แต่มันไม่ทำให้ละครมันดูสมจริง แต่ดูไม่จริง
ที่สังคมหนึ่งจะถูกขับเคลื่อนและชี้นำจากกลุ่มบุคคลนิรนาม
แล้วคนในสังคมก็เชื่อและให้ชี้นำอย่างสนิทใจ
ลองเปรียบแก๊งสัตว์น้ำในทนายปีศาจ อันนั้นเชื่อว่ามีความเป็นจริงได้
และพอเจาะไปในกระบวนการก็ไม่ได้รู้สึกว่าพิเศษ
จนบางทีคิดว่าน่าจะถูกสลายและกำจัดได้ง่ายมีแค่ 5 คน
แต่ก็อยู่กันจนจบเรื่องเกือบทุกคน ซึ่งเป็นแต้มต่อของพระเอกในเรื่อง
หลังจากปีระกาผู้น่าสงสารถูกกระทำจนกลับมาในแบบ วายุ
และเป็นคนก่อตั้งแก๊งหมาบ้า ก็ปิดประตูความไม่เก่งของพระเอกไปเลย
ใครที่ชอบบทพระเอกฉลาด ไม่โง่ รู้ทันตัวร้าย ไม่หวั่นไหวนางร้าย
แถมได้หลอกใช้นางเอก ก็เป็นคนดูละครสถานีนี้ไฝ่ฝันว่าอยากมี
เรียกว่าทุกภารกิจของปีระกาที่แก้แค้นทำได้สำเร็จจนจบเรื่อง
แต่มันกลายเป็นว่า ความเก่งของพระเอกดูไม่เป็นที่จดจำ
จากปีระกาที่น่างสาร กลายเป็นวายุทีเก่ง ทำอะไรก็ได้ผ่านความเท่ห์บนใบหน้าของวายุ
เพราะไม่มีอุปสวรรคอะไร ตัวร้ายก็ถูกเบี่ยงแบนให้ไปจับตาคนอื่น
จนกว่าจะรู้ตัวว่าอะไรจะเกิดขึ้น คือเพิ่งรู้ว่าวายุคือปีระกาก็ตอนจบของเรื่อง
คุณสมบัติของตัวร้ายก็ไม่ได้เก่งพอถึงขนาดเป้าหมายที่อยากได้ในเรื่อง
แค่จับว่าพระเอกเป็นใครยังไม่มีปัญญาเลย และจะฝันไกลแบบนั้นมันก็ยังไง
ตัวร้ายในเรื่องที่เข้าใจว่าต้องออกแบบมาแบบนี้
เพื่อให้ละครออกอากาศในแบบละครทั่วไป
ก็เลยให้อยู่ในเรื่องค้าประเวณีผ่านสถานบันเทิง
ตอนแรกนึกว่าไปไกลกว่านี้ แต่คิดว่ามากกว่านี้ก็คงออกอากาศไม่ได้
พอเป็นแบบนี้ก็เลยรู้สึกมหาสมุทร ไม่น่าจะต้องถึง หลุยส์ สกอตต์ เล่นก็ได้
เพราะวุฒิภาวะตัวละครมันไม่ได้โตขนาดนั่น ถ้าเลือกนักแสดงให้อายุน้อยกว่านี้
หรือเป็นเพียงรุ่นพี่ของนาย ณภัทร แบบอายุไม่ถึง 35
อาจจะพอเหมาะกับบทบนความสัมพันธ์ของตัวเอกมากกว่านี้
เพราะะตัวละครดูชุลมุนวุ่นรักกับความรักของตัวเองมากกว่าอาชีพในฝัน
ทำให้มหาสมุทรก็ไม่ได้น่ากลัวสุดสำหรับพระเอกเลย
และความน่ากลัวสุดไปตกในตัวละครพ่อเมษามากกว่า
เขาเลยเปลี่ยนเครื่องแบบอาชีพนั้นด้วยชุดสีประหลาดเพื่อให้ออกอากาศได้
แต่เนื่องจากจะมีความแค้นแล้วไม่มีความรักก็ไม่ใช่ละครช่องนี้
ถ้าเกิดไม่ปูความสัมพันธ์ปีระกากับฟ้าใสมาตั้งแต่ต้นเรื่อง
มันจะกลายเป็นลูปละครพระเอกแค้นนางร้าย แต่พอเจอนางเอกแบบเพิ่งเคยเห็น
ตั้งใจจะหลอกใช้แต่ไปหลงรัก แล้วที่ตั้งใจจะแก้แค้นนางร้ายจะทำไปเพื่อ
เราเลยเห็นการพบปีระกาที่ไปช่วยฟ้าใส ให้มันมีเยื่อใยกันบ้างอย่างน้อยก็ต้องสงสาร
พอกลับมาเป็นวายุก็จะดูมีอะไรบ้าง ความสงสารก็ก่อจะเกิดเป็นความรัก
แล้วเส้นเรื่องก็ดำเนินเรื่องกันต่อไป จบลงที่ทั้งคู่ไปเป็นครูบนดอย
ราบรื่นตั้งแต่ต้นจนจบแต่ก็ราบเรียบสิ้นดี
บทส่งท้ายให้กับนักแสดง นาย ณภัทร
ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสุดท้ายในฐานะนักแสดงในสังกัดของสถานี
โทษฐานที่รักเธอ ก็ถือว่าส่งท้ายในบทบาทที่น่าจะเห็นอะไรจากเขามากที่สุด
แม้อาจจะไม่เท่าในบทบาทที่เพิ่งผ่านไปที่อาจจะเอื้อและได้เห็นอะไรจากตัวนายก็ตาม
บทวายุในจิตวิญญานปีระกาเป็นตัวเดินเรื่อง มีความฉลาด ไม่โง่ ทำอะไรประสบความสำเร็จ
และก็ได้เห็นความเป็นผู้ใหญ่จากบทนี้ของเขา ถือว่าเรื่องนี้ของสถานีก็ส่งนายมาถึงฝั่ง
ขอบคุณที่ 10 ปีที่ได้ร่วมเดินทางกันมา แม้ว่าสถานีจะไม่มีผลงานให้ได้มากนัก
อยากน้อยวันนี้นาย ก็สามารถขึ้นฝั่งและกำหนดชีวิตและการงานที่อยากทำมากขึ้น
และหากมีโอกาสในอนาคต ก็ยินดีที่เห็นนายบนหน้าจอช่องนี้อีกครั้ง