คนพิเศษต้องการความสงสาร...หรือโอกาส?

กระทู้สนทนา
STEPS COMMUNITY

วันก่อนมีโอกาสผ่านไปที่ STEPS Community คาเฟ่เล็ก ๆ แห่งหนึ่งในเอกมัย

Impressive! & Heart-warming

เมื่อได้เดินดู อ่านบอร์ด Post-it
ได้ฟังเรื่องราว และได้เห็นวิธีการทำงานของที่นี่

คำถามผุดขึ้นมา

เราเคยชินกับการพูดถึงคนที่เป็นออทิสติก ดาวน์ซินโดรม หรือผู้มีความหลากหลายทางการรับรู้ ว่าเป็น "คนพิเศษ"
แต่บางครั้ง การใช้คำว่า "พิเศษ" ก็ทำให้พวกเขาถูกแยกออกจากสังคมโดยไม่รู้ตัว

ถูกมองว่าต้องได้รับความช่วยเหลือ
ถูกมองว่าต้องได้รับการดูแล
แต่ไม่ค่อยถูกมองว่าเป็นคนที่สามารถทำงาน สร้างคุณค่า หรือใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นได้เหมือนกัน

สิ่งที่ชอบมากเกี่ยวกับ STEPS
ที่นี่ไม่ได้พยายามเปลี่ยนน้องๆ ให้เหมือนคนส่วนใหญ่
แต่ร้านออกแบบสภาพแวดล้อมให้เหมาะกับศักยภาพ และ ความจำเป็นในการฟังก์ชั่นของน้องแต่ละคน
ไม่ว่าจะเป็นวิธีเรียนรู้ด้วยการมีพี่โค้ชดูแล การจัด set up ในร้าน process ทำงาน หรือ แม้แต่รายละเอียดเล็ก ๆ ในร้านสำหรับลูกค้าด้วย

หลายอย่างที่คนทั่วไปมองข้าม กลับถูกคิดมาอย่างตั้งใจ
เพราะที่นี่เชื่อว่า
ทุกคนมีศักยภาพ
เพียงแต่อาจต้องการรูปแบบการเรียนรู้ หรือจังหวะการเติบโตที่แตกต่างกัน

"เขาทำอะไรได้ดี" ไม่ใช่
"เขาทำอะไรไม่ได้"
และพอได้เห็นน้องทำงานจริง
รับลูกค้า
ชงกาแฟ
เสริฟ
รับผิดชอบงานตัวเอง
ก็รู้สึกว่า ที่จริง ทุกคนต้องการไม่ต่างกันเลย
อยากรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า
อยากมีพื้นที่ที่ตัวเองเป็นประโยชน์
อยากได้รับการยอมรับจากความสามารถของตัวเอง การปฏิบัติอย่างเท่าเทียม
อยากภูมิใจในตัวเอง
บางทีสิ่งที่น้องๆ ต้องการ อาจไม่ใช่ความสงสาร
แต่คือโอกาส
โอกาสที่จะได้พิสูจน์ว่าพวกเขาก็มีศักยภาพไม่ต่างจากคนอื่น
ขอบคุณคุณแจม Store Manager และทีม STEPS Community ที่พาเปิดโลกนะคะ
ที่นี่ demonstrate "Inclusion" เป็นรูปธรรมในชีวิตจริงเลย

และ ย้ำให้เห็นว่า"ทุกคนมีคุณค่าในแบบของตัวเอง"

ปล. กาแฟและเครื่องดื่มใดๆ ก็อร่อยเหมือนคาเฟ่ฮิตๆ ในตลาด ☕️😊

รับบัตรเครดิตด้วย
อย่าลืมใช้บัตร KTC ได้เลยจ้า

#neuroDIVERGENT
#INCLUSIVEcafe
#ผู้มีความหลากหลายทางการรับรู้
#KTC




แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่