มีใครวิปัสสนาฯแล้วเป็นแบบผมบ้างครับ

พิจารณาความรู้สึกของร่างกายต่อลมหายใจ
ว่าเปลี่ยนแปลงไปตลอด ทนสภาวะเดิมไม่ได้
และไม่ใช่ตัวตน ทุกเวลาที่มีโอกาส รอหมอก็ทำ งานเสร็จบ่ายๆก็ทำ ทานข้าวเย็นก็ทำ ก่อนนอนทำไปเรื่อยๆ จนตอนนี้…

✅ หยุดเสียงในหัวได้เป็นวันๆ
✅ หยุดความรู้สึกไม่ดีได้ทันที
✅ หยุดกำหนัด ราคะได้โดยง่าย
✅ เช็คความริษยา ตระหนี่ ไม่มีแล้วอย่างแน่ใจ

…มีคนที่ปฏิบัติมาถามว่า ทำไงให้สงบ เพราะเค้านั่งๆไปแล้วความสงบก็หาย  จะดึงให้ความสงบอยู่ต่อเนื่อง…

→ ผมแนะนำว่า ความไม่สงบหายไป ก็ใช้เป็นวัตถุดิบในการพิจารณาไตรลักษณ์

ความสงบเกิดขึ้น แล้วดับไป
ความอยากสงบต่อเกิดขึ้น แล้วดับไป
ไม่ใช่ ❌ ฉันสงบ ❌ ฉันอยากสงบต่อ

…เห็นหลายคนในกลุ่มต่างๆ เน้นสงบ ติดที่สมถะ โฟกัสการจดจ่อที่ลมหายใจเข้าออก…

แต่ผมกลับมองว่า พิจารณาไตรลักษณ์มันง่ายกว่าเยอะ ^_^ เพราะวิปัสสนากรรมฐาน สงบ ไม่สงบ รู้สึกขึ้น ลง แบบใด ก็พิจารณาได้

ผลคือรู้เท่าทันความรู้สึก จนความรู้สึกไม่ใช่ตัวตน แล้วมันก็สงบเอง เมื่อไม่มีเราเป็นเจ้าของอารมณ์

มีใครชอบวิปัสสนาฯแบบผมบ้างครับ