ขอท้าวความก่อนนะคะ บ้านหลังนี้เป็นชื่อเราซื้อก่อนแต่งงานเพราะกำหนดวันใดๆ เรียบร้อยแล้ว และสามีทำงานอยู่ที่นั้น (คนละจังหวัดกับเรา)
โดยที่เราออกเงินสด 1.5 ล้าน สามีกู้มาเพิ่ม 2 แสน (บ้านราคา 1.7 ล้าน)
บ้านสามีไม่เคยมายุ่งอะไรกับเราค่ะ งานแต่งเราสองคนก็เก็บเงินกันเอง มีแต่บ้านเราช่วยกันเอง บ้านสามีมาร่วมงานเช้าแล้วกลับเที่ยงจบ

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเราคุยกันปกติค่ะ ไม่ได้บาดหมางอะไรกัน
ปัจจุบันเราเพิ่งคลอดเด็กน้อยก็เลยพากลับมาอยู่บ้านยายก่อน สามีจะเป็นคนมาหาวีคละ 2-3 ครั้ง
เวลาที่สามีอยู่บ้านเรา ไม่ต้องทำอะไรเลยค่ะ กับข้าว อาหารเช้าใดๆ บ้านเราหาให้กิน
ส่วนลูกก็อุ้มเป็นทีๆ พอร้องก็ไม่เอาล่ะ อันนี้เราก็ไม่ว่ากันเพราะให้เค้าพักผ่อน

หลังคลอดแม่กับน้องเขาเคยมาที่บ้านเรา เราก็ต้อนรับดีนะคะ (แต่แอบเหนื่อยเพราะต้องทำกับข้าวด้วย ดูลูกด้วย ไหนจะต้องไปตลาด ปั๊มนม ลูกร้อง น้องสาวเขากินยากด้วยค่ะ แบบยากจริงๆ กับข้าวที่มีเป็นแกงๆ คือไม่กิน เปลือกขนมกินไม่ทิ้ง แก้วไม่ล้าง จานไม่เก็บ) ยอมรับว่าเหนื่อยจริงๆ สามีไม่ช่วยทำอะไรเลยค่ะ นอนตื่นสายเหมือนเดิม ลูกร้องส่งคืนเหมือนเดิม ตั้งแต่คลอดมาอาบน้ำสักครั้งสามียังไม่เคยอาบให้ลูกเลยค่ะ
อันนี้ก็ไม่ว่ากัน แขกมาบ้านเนาะ ที่บ้านเราก็ช่วยๆ กันต้อนรับค่ะ

คราวนี้เราและสามีกะจะพาลูกไปบ้านที่เราซื้อไว้จังหวัดที่สามีทำงาน (มียายช่วยตามไปเลี้ยงด้วย) โดยใช้รถของอาเราไปค่ะ อาเราให้ยืมใช้ได้เพราะอยู่บ้านก็จอดไว้เฉยๆ

สามีบอกว่าจะเอารถเราไปรับครอบครัวเขามาค้างที่บ้าน 4-5 คน เราเลยบอกว่าตัวเองอยู่บ้านทั้งวันมั้ย ให้หากับข้าวอะไรมาตั้งด้วยนะ เราไม่ทำกับข้าวแล้ว เราเหนื่อย ไหนจะต้องทำข้าวให้ลูกด้วย (ครอบครัวเราเคยไปบ้านหลังนี้ก่อนจะมีน้องค่ะ แต่เขาก็ไม่ต้องทำอะไรเหมือนเดิม เราพาไปซื้อของกินข้างนอก ซื้อกลับมาฝากสามีตลอด เขาจ่ายกันเองนะคะ แต่บ้านสามีฐานะค่อนข้างด้อยกว่า ถ้ามาจริงๆ เราต้องเลี้ยงแน่ๆ ค่ะ ช่วงนี้รายได้เราไม่แน่นอนด้วย แต่พอมีเงินเก็บสำรองอยู่ สามีไม่เคยให้เงินเราใช้รายเดือน มีแต่ครอบครัวเราให้ เราเลยไม่กระทบการเงินนัก พออยู่รอดค่ะตอนนี้)

เราเสนอว่าให้พาลูกไปหาปู่ย่าที่บ้านได้ไหม เขาก็ว่าเรารังเกียจครอบครัวเขา ไม่อยากให้มาบ้าน
ตอนนี้เลยว่าจะพับโครงการก่อนค่ะ ค่อยไปวันหลัง ให้ลูกโตหน่อย
เราใจแคบไปใช่ไหมคะ  วันๆ ยุ่งกับลูกก็หมดวันแล้ว แต่เราเหนื่อยจริงๆ ไม่อยากรับแขกเลยค่ะ