ในมุมมองคน introvert ที่ไม่ต้องสนใจอะไรแบบผม มีความรู้สึกสบายใจ มีความสุขในโลกปัจจุบันมากครับ เราชอบของเราแบบนี้ ใครก็อย่ามายุ่งกับเรา และเราไม่คิดจะไปสนใจยุ่งกับใครด้วยครับ ต้องอยู่ให้เป็นบนโลกปัจจุบัน ทำตัวเหินห่างจากกลุ่มคน หรือผู้อื่น ทำให้ลอยตัวเหนือปัญหา ใครทุกข์อะไรแค่รับฟัง แต่ไม่สนใจอะไรมาก ที่สำคัญทำตัวให้คนไม่กล้าเข้าหา ไม่เอาอะไรเข้ามาในชีวิตเรา ตัดจบทุกเรื่อง ชีวิตดีที่สุดเลยช่วงนี้ ในต่างประเทศ รูปแบบการใช้ชีวิตแนวนี้ ผมเห็นมา 20 ปีได้แล้ว เพิ่งจะมาเห็นชัดในบ้านเรา ก็ช่วงนี้
ในหลายประเทศ การเข้าไปช่วยเหลือคนอื่น มีความสุ่มเสี่ยงที่ตัวเองจะโดนกฎหมายเล่นงานตามไปด้วย อนาคตภาพคนโดนทำร้ายข้างถนน อาชญากรรม แต่คนก็ไม่สนใจ แม้แต่มองหรือช่วยเหลือ ต้องรับภาพพวกนี้ให้ได้ โลกเดินทางไปในโลกที่โหดร้ายทุกขณะ และการอยู่รอดบางทีก็ต้องเข้าใจความโหดร้ายเช่นว่านั้น
กระแสโลกแนวปัจเจกนิยมแบบนี้ คนไทยอาจต้องปรับตัวอย่างหนัก เพราะเดิมคนไทยเคยเป็นสังคมขนาดใหญ่ พึ่งพาอาศัย เฮฮาสังสรรค์ แต่ปัจจุบันมันไม่ใช่แล้ว เพราะทุนนิยมแทนที่ สังคมเมืองใหญ่กว่าชนบท การเปลี่ยนแปลงทางสังคม เศรษฐกิจที่บีบรัด เราไม่ได้พึ่งพากันเหมือนเมื่อก่อน เพราะทุนนิยมใหญ่กว่าจนกลืนกินภาวะพึ่งพิงอาศัยไปหมดแล้ว หลายกระแสหลักบนโลกผมสังเกตดู ถ้าเกิดในต่างประเทศ ยังไงเราก็ไม่เคยเลี่ยงกระแสได้เลย สักครั้ง ภาพอนาคตของปัจเจกก็คือ ต่างคนต่างอยู่ ตัวใครตัวมัน ไม่แต่งงาน ไม่มีลูก และไม่มีการพึ่งพาอาศัยกันอีกต่อไป
ตอนที่เคยใช้ชีวิตช่วงหนึ่งที่อเมริกา สงสัยมานาน ทำไมบ้านเราของกินถูก มันต้องแพงแบบอเมริกาถึงจะถูกต้อง แล้วบ้านเราคนก็ไม่ควรเดินในห้างเยอะๆแบบอเมริกา อะไรมันคือจุดเปลี่ยนหรือตัวเร่งที่แท้จริง ตอนนั้นภาพในไทยยังต่างจากอเมริกามาก ตอนนี้มาถึงแล้ว ใช้ชีวิตให้เป็น อยู่ให้เป็น สร้างโลกส่วนตัวที่คุณรักด้วยตัวเอง โดยไม่ค้องพึ่งพาการมีคู่ชีวิต เพื่อนฝูง หรือคนรอบตัว ยังไงคนรอบตัวช่วยอะไรคุณไม่ได้อยู่แล้ว
ยุคต่างคนต่างอยู่ มีความสุขที่สุดในมุมมอง introvert
ในหลายประเทศ การเข้าไปช่วยเหลือคนอื่น มีความสุ่มเสี่ยงที่ตัวเองจะโดนกฎหมายเล่นงานตามไปด้วย อนาคตภาพคนโดนทำร้ายข้างถนน อาชญากรรม แต่คนก็ไม่สนใจ แม้แต่มองหรือช่วยเหลือ ต้องรับภาพพวกนี้ให้ได้ โลกเดินทางไปในโลกที่โหดร้ายทุกขณะ และการอยู่รอดบางทีก็ต้องเข้าใจความโหดร้ายเช่นว่านั้น
กระแสโลกแนวปัจเจกนิยมแบบนี้ คนไทยอาจต้องปรับตัวอย่างหนัก เพราะเดิมคนไทยเคยเป็นสังคมขนาดใหญ่ พึ่งพาอาศัย เฮฮาสังสรรค์ แต่ปัจจุบันมันไม่ใช่แล้ว เพราะทุนนิยมแทนที่ สังคมเมืองใหญ่กว่าชนบท การเปลี่ยนแปลงทางสังคม เศรษฐกิจที่บีบรัด เราไม่ได้พึ่งพากันเหมือนเมื่อก่อน เพราะทุนนิยมใหญ่กว่าจนกลืนกินภาวะพึ่งพิงอาศัยไปหมดแล้ว หลายกระแสหลักบนโลกผมสังเกตดู ถ้าเกิดในต่างประเทศ ยังไงเราก็ไม่เคยเลี่ยงกระแสได้เลย สักครั้ง ภาพอนาคตของปัจเจกก็คือ ต่างคนต่างอยู่ ตัวใครตัวมัน ไม่แต่งงาน ไม่มีลูก และไม่มีการพึ่งพาอาศัยกันอีกต่อไป
ตอนที่เคยใช้ชีวิตช่วงหนึ่งที่อเมริกา สงสัยมานาน ทำไมบ้านเราของกินถูก มันต้องแพงแบบอเมริกาถึงจะถูกต้อง แล้วบ้านเราคนก็ไม่ควรเดินในห้างเยอะๆแบบอเมริกา อะไรมันคือจุดเปลี่ยนหรือตัวเร่งที่แท้จริง ตอนนั้นภาพในไทยยังต่างจากอเมริกามาก ตอนนี้มาถึงแล้ว ใช้ชีวิตให้เป็น อยู่ให้เป็น สร้างโลกส่วนตัวที่คุณรักด้วยตัวเอง โดยไม่ค้องพึ่งพาการมีคู่ชีวิต เพื่อนฝูง หรือคนรอบตัว ยังไงคนรอบตัวช่วยอะไรคุณไม่ได้อยู่แล้ว