ที่ทำงานมีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง ไม่ได้เป็นหัวหน้างาน และอายุไม่ได้ต่างจากคนอื่นมากนัก แต่ชอบเรียกหรือพูดลงท้ายกับเพื่อนร่วมงานว่า “ลูก” อยู่บ่อย ๆ เช่น
* “ทำแบบนี้ไม่ได้นะลูก”
* “ต้องละเอียดกว่านี้นะลูก”
* “คิดให้รอบคอบหน่อยลูก”
ทั้งที่ไม่ได้สนิทกันมาก และบางคนก็อายุมากกว่าเขาด้วยซ้ำ
นอกจากนี้ยังมีคำลงท้ายอื่น ๆ อย่าง “หัม” ที่ชอบใช้แทรกในบทสนทนาเป็นประจำ แต่คำว่า “ลูก” เป็นคำที่ทำให้รู้สึกสะดุดมากกว่า เพราะฟังเหมือนกำลังสั่งสอนหรือวางตัวเองเป็นผู้ใหญ่กว่า ทั้งที่ตำแหน่งงานเท่ากัน
อยากถามทุกคนว่า ถ้าเจอเพื่อนร่วมงานที่ชอบพูดกับคนอื่นว่า “ลูก” แบบนี้ จะมองว่าเป็นแค่คำติดปาก หรือเป็นการพยายามวางตัวเองให้อยู่เหนือกว่าคนอื่น?
เพื่อนร่วมงานชอบเรียกคนอื่นว่า ‘ลูก’ ทั้งที่อายุไล่เลี่ยกัน
* “ทำแบบนี้ไม่ได้นะลูก”
* “ต้องละเอียดกว่านี้นะลูก”
* “คิดให้รอบคอบหน่อยลูก”
ทั้งที่ไม่ได้สนิทกันมาก และบางคนก็อายุมากกว่าเขาด้วยซ้ำ
นอกจากนี้ยังมีคำลงท้ายอื่น ๆ อย่าง “หัม” ที่ชอบใช้แทรกในบทสนทนาเป็นประจำ แต่คำว่า “ลูก” เป็นคำที่ทำให้รู้สึกสะดุดมากกว่า เพราะฟังเหมือนกำลังสั่งสอนหรือวางตัวเองเป็นผู้ใหญ่กว่า ทั้งที่ตำแหน่งงานเท่ากัน
อยากถามทุกคนว่า ถ้าเจอเพื่อนร่วมงานที่ชอบพูดกับคนอื่นว่า “ลูก” แบบนี้ จะมองว่าเป็นแค่คำติดปาก หรือเป็นการพยายามวางตัวเองให้อยู่เหนือกว่าคนอื่น?