เรื่องคือ ย้อนไปช่วงที่คบกับแฟนใหม่ๆ
วันหนึ่งทะเลาะกันเพราะแฟนช่วนสาวขึ้นรถบอกจะไปส่งที่บ้าน เลยทะเลาะกันและเลิกกันไป
ผ่านไป 1เดือน วันหนึ่ง เราไปร้านเหล้าไปดื่มกับเพื่อน พญ ปกติ และกลับห้องปกติ กำลังนอน เพื่อนโทรมาบอกรถล้มเราเลยรีบไปหา และมีผชคนหนึ่งเค้าชอบเรากะจะจีบเราแต่เราไม่สนใจโทรมาเห็นเราขับรถออกไปจากหอพอดี เราบอกไปหาเพื่อนเกิดอุบัตเหตุ
แล้วเค้าบอกจะพาไปกินข้าวรอหน้าหอ เราบอกไม่ต้องเราไปหาเพื่อนเราไม่สนใจเค้า จากนั้นชักพักแฟนเก่าโทรมาบอกว่าคัยอยู่หน้าหอเค้าถามว่ามาหาคัยเค้าบอกมารอเราไปกินข้าว แล้วหึงฉัน ฉันก็ไม่สนใจ
แล้วทั้งสองก็ทะเลาะกันจะต่อยกัน
ฉันไม่สนดูแลเพื่อนต่อ
จากนั้น ตี4ฉันกลับหอและนอนปกติ
จากนั้นแฟนเก่าฉันมีกุลแจสำรองไขกุลแจห้องและแอบเข้ามาเอามือปิดปากและขืนใจฉัน วันนั้นฉันเสียใจและรู้สึกแย่มาก ฉันก็ไม่คืนดีอยูดี เลิกก็คือเลิก
ผ่านไป 1เดือน ฉันท้อง ฉันก็บอกเขาว่าท้อง เค้าดีใจและรีบมาหาฉันบอกขอคืนดีกันขอเก็บลูกไว้ จะรับผิดชอบทุกอย่างแม่เค้าอยู่ต่างประเทศก็อยากมีหลานอยู่แล้ว ไม่กี่วันก็มาไทย
จากนั้นฉันบอกแม่ฉัน แม่บอกให้ผู้ใหญ่มาหมั้นหรือแต่งตามสดวก
พอถึงวันที่แม่สามีมาถึงไทยก็จัดงานหมั่นกัน สินสอดหมั่น แหวนทองคู่ 1บาท เงินสด3หมื่น เงินผูกแจน2หมื่น รวมๆ1แสน แต่แม่ฉันว่ามันน้อยเกินไป ในส่วนแม่ฉันได้ แค่3หมื่น ทองเป็นของเจ้าบ่าวสาวเงินผูกแขนก็เจ้าบ่าวสาส
แต่ฝ่ายปูทวดฝั่งสามีบอกผูกแขนไปเลยไม่จัดงานแต่งจบๆเลย แม่สามี บอกเดี่ยวแม่จะจัดงานแต่งให้ย้อนหลัง หลังคลอดก่อน แม่ฉันก็เลยตอบแบบนี้โอเค
พอหลังคลอดแม่ฉันหางานแต่ง แม่สามีบอกอยู่ด้วยกันแล้วไม่จัด ค่าใช้จ่ายก็หมดไม่น้อย หลานก็เลี้ยงให้
ฉันเลยบอกต้องผู้ใหญ่คุยกัน
แม่สามีก็มาจ่กต่างประเทศพอดี
เค้าเลยไปบ้านฉันเพื่อไปส่งฉันคืนให้แม่ แต่หลานเค้าจะเลี้ยงเอง
แต่ฉันจะทิ้งลูกฉันลงได้ไวฉันก็รักลูกของฉันอุ้มท้อง9เดือนเลี้ยงเอง24ชม ลาออกจากงานมาเพราะไม่มีคนเลี้ยงให้ ก็ต้องรักสิ เค้าบอกจะฟ้อง หากฟ้องจริงเค้าก็ชนะต่อมห้ฉันเป็นแม่ก็ตาม เค้ามีเงินมีเส้น ฉันไม่มีคัยไม่มีอะไรเลย
ฉันเลยคุยกับแม่ฉันว่า ฉันจะรอให้ลูกโตก่อนแล้วค่อยถอยออกมา จากที่นั้น ฉันจะอดทน งานแต่งไม่มีค่าดองไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ระหว่างที่อยู่นั้นฉันจะเก็บอดออม และอดทนเอา บอกแม่เอาไว้ แม่ฉันโอเคแต่ก็เข้าใจฉันเพราะเค้ารักฉันฉันก็รักลูกฉัน ฉันเลยตัดสินใจจะอดทน
จากวันนั้นแม่สามีฉันก็ไม่ถูกกับที่บ้านฉัน
ส่วนฉันก็ใช้ชีวิตอยู่กับลูก ส่วนสามีก็อยู่ปกติ แต่เค้าทำงานเช้ากลับ2ทุ่มทุกวัน ไม่ค่อยอะไรกันมาก ฉันเลี้ยงลูก24ชม
จากวั้นมุมมองฉันกับแม่สามีก็ไม่เคยถูกกัน จะอะไรๆก็พูดกันไม่ได้ ก็พยายามไม่ยุ่งกัน ให้เค้าคุนกับลูกชายเค้าเอาทุกเรื้อง
ฉันเคยคุยปรึกษากับเพื่อน เพื่อนบอกในระหว่างนี้ก็เก็บตังเก็บทองเก็บทุกบาทที่มีโอกาสเก็บ ที่สุดๆ เท่าที่ทำได้ พอถึงสันนั้น มันจะโอเคสำหรับฉัน
เพื่อนๆคิดว่าฉันควรทำอย่างไร
ฉันก็อยากเด็ดขาด แบบ ทิ้งลูก และใช้ ชีวิตอิสระแต่ลูกไม่ผิด คัยจะรักเค้าได้เท่าฉัน ฉันรักลูก เลยไม่กล้าพอที่จะเห็นแก่ตัว
รอ และอดทน
วันหนึ่งลูกฉันสบาย ฉันก็ไปใช้ชีวิตกับแม่ฉันได้ได้อยู่กับแม่ตอนแก่ก็ยังดี
เพื่อนๆคิดว่าไงดี
ขอบคุณพื้นที่นี้ ที่ทำให้ฉันพอหายใจได้บ้าง
?แม่สามีกับสะใภ้ไม่ถูกกัน?ขอเล่าเรื่องราวที่อัดอั้น
วันหนึ่งทะเลาะกันเพราะแฟนช่วนสาวขึ้นรถบอกจะไปส่งที่บ้าน เลยทะเลาะกันและเลิกกันไป
ผ่านไป 1เดือน วันหนึ่ง เราไปร้านเหล้าไปดื่มกับเพื่อน พญ ปกติ และกลับห้องปกติ กำลังนอน เพื่อนโทรมาบอกรถล้มเราเลยรีบไปหา และมีผชคนหนึ่งเค้าชอบเรากะจะจีบเราแต่เราไม่สนใจโทรมาเห็นเราขับรถออกไปจากหอพอดี เราบอกไปหาเพื่อนเกิดอุบัตเหตุ
แล้วเค้าบอกจะพาไปกินข้าวรอหน้าหอ เราบอกไม่ต้องเราไปหาเพื่อนเราไม่สนใจเค้า จากนั้นชักพักแฟนเก่าโทรมาบอกว่าคัยอยู่หน้าหอเค้าถามว่ามาหาคัยเค้าบอกมารอเราไปกินข้าว แล้วหึงฉัน ฉันก็ไม่สนใจ
แล้วทั้งสองก็ทะเลาะกันจะต่อยกัน
ฉันไม่สนดูแลเพื่อนต่อ
จากนั้น ตี4ฉันกลับหอและนอนปกติ
จากนั้นแฟนเก่าฉันมีกุลแจสำรองไขกุลแจห้องและแอบเข้ามาเอามือปิดปากและขืนใจฉัน วันนั้นฉันเสียใจและรู้สึกแย่มาก ฉันก็ไม่คืนดีอยูดี เลิกก็คือเลิก
ผ่านไป 1เดือน ฉันท้อง ฉันก็บอกเขาว่าท้อง เค้าดีใจและรีบมาหาฉันบอกขอคืนดีกันขอเก็บลูกไว้ จะรับผิดชอบทุกอย่างแม่เค้าอยู่ต่างประเทศก็อยากมีหลานอยู่แล้ว ไม่กี่วันก็มาไทย
จากนั้นฉันบอกแม่ฉัน แม่บอกให้ผู้ใหญ่มาหมั้นหรือแต่งตามสดวก
พอถึงวันที่แม่สามีมาถึงไทยก็จัดงานหมั่นกัน สินสอดหมั่น แหวนทองคู่ 1บาท เงินสด3หมื่น เงินผูกแจน2หมื่น รวมๆ1แสน แต่แม่ฉันว่ามันน้อยเกินไป ในส่วนแม่ฉันได้ แค่3หมื่น ทองเป็นของเจ้าบ่าวสาวเงินผูกแขนก็เจ้าบ่าวสาส
แต่ฝ่ายปูทวดฝั่งสามีบอกผูกแขนไปเลยไม่จัดงานแต่งจบๆเลย แม่สามี บอกเดี่ยวแม่จะจัดงานแต่งให้ย้อนหลัง หลังคลอดก่อน แม่ฉันก็เลยตอบแบบนี้โอเค
พอหลังคลอดแม่ฉันหางานแต่ง แม่สามีบอกอยู่ด้วยกันแล้วไม่จัด ค่าใช้จ่ายก็หมดไม่น้อย หลานก็เลี้ยงให้
ฉันเลยบอกต้องผู้ใหญ่คุยกัน
แม่สามีก็มาจ่กต่างประเทศพอดี
เค้าเลยไปบ้านฉันเพื่อไปส่งฉันคืนให้แม่ แต่หลานเค้าจะเลี้ยงเอง
แต่ฉันจะทิ้งลูกฉันลงได้ไวฉันก็รักลูกของฉันอุ้มท้อง9เดือนเลี้ยงเอง24ชม ลาออกจากงานมาเพราะไม่มีคนเลี้ยงให้ ก็ต้องรักสิ เค้าบอกจะฟ้อง หากฟ้องจริงเค้าก็ชนะต่อมห้ฉันเป็นแม่ก็ตาม เค้ามีเงินมีเส้น ฉันไม่มีคัยไม่มีอะไรเลย
ฉันเลยคุยกับแม่ฉันว่า ฉันจะรอให้ลูกโตก่อนแล้วค่อยถอยออกมา จากที่นั้น ฉันจะอดทน งานแต่งไม่มีค่าดองไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ระหว่างที่อยู่นั้นฉันจะเก็บอดออม และอดทนเอา บอกแม่เอาไว้ แม่ฉันโอเคแต่ก็เข้าใจฉันเพราะเค้ารักฉันฉันก็รักลูกฉัน ฉันเลยตัดสินใจจะอดทน
จากวันนั้นแม่สามีฉันก็ไม่ถูกกับที่บ้านฉัน
ส่วนฉันก็ใช้ชีวิตอยู่กับลูก ส่วนสามีก็อยู่ปกติ แต่เค้าทำงานเช้ากลับ2ทุ่มทุกวัน ไม่ค่อยอะไรกันมาก ฉันเลี้ยงลูก24ชม
จากวั้นมุมมองฉันกับแม่สามีก็ไม่เคยถูกกัน จะอะไรๆก็พูดกันไม่ได้ ก็พยายามไม่ยุ่งกัน ให้เค้าคุนกับลูกชายเค้าเอาทุกเรื้อง
ฉันเคยคุยปรึกษากับเพื่อน เพื่อนบอกในระหว่างนี้ก็เก็บตังเก็บทองเก็บทุกบาทที่มีโอกาสเก็บ ที่สุดๆ เท่าที่ทำได้ พอถึงสันนั้น มันจะโอเคสำหรับฉัน
เพื่อนๆคิดว่าฉันควรทำอย่างไร
ฉันก็อยากเด็ดขาด แบบ ทิ้งลูก และใช้ ชีวิตอิสระแต่ลูกไม่ผิด คัยจะรักเค้าได้เท่าฉัน ฉันรักลูก เลยไม่กล้าพอที่จะเห็นแก่ตัว
รอ และอดทน
วันหนึ่งลูกฉันสบาย ฉันก็ไปใช้ชีวิตกับแม่ฉันได้ได้อยู่กับแม่ตอนแก่ก็ยังดี
เพื่อนๆคิดว่าไงดี
ขอบคุณพื้นที่นี้ ที่ทำให้ฉันพอหายใจได้บ้าง