ทำไมคนที่บ้านถึงรักลูกคนที่ทำทุกอย่างเพื่อครอบครัวน้อยที่สุดคะ

ตั้งแต่เด็กพ่อแม่ชอบพูดว่า “รักลูกทุกคนเท่ากัน” ซึ่งเราถูกโรงเรียนสอนมาว่าต้องคิดในแง่บวก เลยเชื่อแบบนั้น แต่ยิ่งโตยิ่งรู้สึกว่าการกระทำของพ่อแม่สะท้อนให้เห็นว่ารักน้องๆมากกว่า แล้วสร้างปัญหาให้คนโตเป็นคนแก้ตลอดค่ะ สุดท้ายน้องๆก็จะได้ดีหรือใช้ชีวิตได้มีความสุขมากกว่าพี่ ซึ่งเราไม่ได้อิจฉา แต่กลายเป็นว่าทั้งครอบครัวไม่มีใครรักเลยค่ะ ทั้งที่พยายามทุกอย่างเพื่อครอบครัวตั้งแต่เด็ก

ตอนนี้ต้องดูแลน้องๆเพียงลําพังที่ตปท มีคำแนะนำอะไรที่จะพอช่วยให้พี่สาวได้รับความรักและการให้เกียรติจากน้องๆโดยไม่ต้องทําอะไรให้ตลอดไหมคะ รวมถึงจะสอนเด็กๆยังไงว่าห้ามหน้าไหว้หลังหลอกค่ะ