คือเราไม่ค่อยได้ออกจากบ้านเลย ออกนานครั้งที พอออกจากบ้านก็มีผู้ชายจ่องตลอด คือเราสงสัย เขาบลูลี่เราอยู่รึเปล่าอ่ะ เรารู้สึกแย่มากๆเลย เพราะเราไม่มีอะไรสวยเลย เราดำ ตัวก็ผอมบางเล็ก
แถมไม่มั่นใจ ประหม่า เลิกลั่กตลอดเวลาเข้าสังคม กลัวสังคม ไม่ทันคนด้วย ใสซื่อ
เราต้องการรู้มองทำไม ทั้งที่ร.ร. เรียนก.ศ.น. ครูชอบแอบมองตลอด หันไปก็เจอเขาตลอด แล้วก็มีผู้ชาย แอบมอง พอหันไปเขาก็หลบหน้า จับคอ ตัวเอง
แล้วนี่เพิ่งไปทำงาน ไม่เคยทำงานมาก่อน ไปที่ทำงานผู้ชายก็จ้อง เราไม่ได้คิดไปเองเพราะ เพื่อนบอกเพื่อนก็เห็น 4คน จ้อง แอบจ้อง อีกคนนึงเวลาเจอเรา ก็มองเหมือนประมาท แล้วก็แอบมองๆ อยู่ตลอด
ส่วนอีกคนวันแรกมองๆ บ่อยๆ พอวันที่สอง มีโอกาสคุย ถามบ้านอยู่ไหน อันดับแรก
แล้วก็...วันที่สามมีโอกาสคุย ก็ถามเหมือนเดิม บ้านอยู่ไหน แถวไหน แล้วอีกคนนั้น ก็เวลาเจอก็จะแอบมอง แล้วก็ยิ้มให้แบบเขินๆ ที่โรงอาหารก็แอบมอง คือไรว่ะ บลูลี่เราหรอ
ผู้ชายจ้องจนรู้สึกแย่และคิดลบ
แถมไม่มั่นใจ ประหม่า เลิกลั่กตลอดเวลาเข้าสังคม กลัวสังคม ไม่ทันคนด้วย ใสซื่อ
เราต้องการรู้มองทำไม ทั้งที่ร.ร. เรียนก.ศ.น. ครูชอบแอบมองตลอด หันไปก็เจอเขาตลอด แล้วก็มีผู้ชาย แอบมอง พอหันไปเขาก็หลบหน้า จับคอ ตัวเอง
แล้วนี่เพิ่งไปทำงาน ไม่เคยทำงานมาก่อน ไปที่ทำงานผู้ชายก็จ้อง เราไม่ได้คิดไปเองเพราะ เพื่อนบอกเพื่อนก็เห็น 4คน จ้อง แอบจ้อง อีกคนนึงเวลาเจอเรา ก็มองเหมือนประมาท แล้วก็แอบมองๆ อยู่ตลอด
ส่วนอีกคนวันแรกมองๆ บ่อยๆ พอวันที่สอง มีโอกาสคุย ถามบ้านอยู่ไหน อันดับแรก
แล้วก็...วันที่สามมีโอกาสคุย ก็ถามเหมือนเดิม บ้านอยู่ไหน แถวไหน แล้วอีกคนนั้น ก็เวลาเจอก็จะแอบมอง แล้วก็ยิ้มให้แบบเขินๆ ที่โรงอาหารก็แอบมอง คือไรว่ะ บลูลี่เราหรอ