สามเณร และ สามเณรี แปลว่า เหล่ากอของสมณะ, หน่อเนื้อของสมณะ หมายถึงนักบวชชายในพระพุทธศาสนาที่มีอายุน้อย ยังมิได้รับการอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ถ้าเป็นนักบวชหญิงอายุน้อยเรียกว่า สามเณรี
ผู้ที่จะบรรพชาเป็นสามเณรได้ต้องมีอายุตั้งแต่ 7 ปีขึ้นไป และจะบวชอยู่เป็นสามเณรตลอดชีวิตก็ได้
คำว่า สามเณร สามเณรี เป็นศัพท์เฉพาะในพระพุทธศาสนา เป็นศัพท์บัญญัติที่ใช้เรียกนักบวชในพระพุทธศาสนาโดยเฉพาะ ไม่สาธารณะทั่วไป
ผู้ที่จะบวชเป็นสามเณรสามเณรีได้นั้นทางพระวินัยกำหนดอายุอย่างต่ำไว้ประมาณ 7 ขวบซึ่งพอช่วยเหลือตัวเองได้ พระวินัยระบุว่าพอจะไล่กาไล่ไก่ได้ ส่วนสูงไม่มีกำหนดไว้ ผู้มีอายุไม่เกิน 20 ปีจะบวชเป็นสามเณรตลอดไป ไม่บวชเป็นภิกษุก็ได้
ศีลของสามเณร
พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท 10 ของสามเณรคือ
1. เว้นจากการฆ่าสัตว์
2. เว้นจากลักทรัพย์
3. เว้นจากประพฤติล่วงพรหมจรรย์
4. เว้นจากพูดเท็จ
5. เว้นจากดื่มสุราเมรัย
6. เว้นจากบริโภคอาหารในเวลาวิกาล (เที่ยงไปแล้วจนถึงดวงอาทิตย์ขึ้น)
7. เว้นจากฟ้อนรำขับร้องประโคมดนตรีและการดูการเล่นที่เป็นข้าศึกต่อพรหมจรรย์
8. เว้นจากทัดทรงตกแต่งประดับประดาร่างกายด้วยดอกไม้ของหอม เครื่องทา เครื่องย้อมผัดผิว
9. เว้นจากที่นั่งที่นอนอันสูงใหญ่ (คือเว้นจากนั่งนอนเหนือเตียงตั่งมีเท้าสูงเกินประมาณและที่นั่งที่นอนอันใหญ่มีภายในใส่นุ่นและสำลี)
10.เว้นจากการรับเงินทอง
การให้สามเณรสึก
สามเณรของพระอุปนันทะ ประทุษร้าย (ข่มขืน) ภิกษุณี ภิกษุทั้งหลายติเตียน พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงทรงอนุญาตให้นาสนะ (ไล่สึก) สามเณรผู้ประกอบด้วยองค์ 10 คือ
1. ฆ่าสัตว์
2. ลักทรัพย์
3. เสพเมถุน
4. พูดปด
5. ดื่มสุราและเมรัย
6. ติเตียนพระพุทธเจ้า
7. ติเตียนพระธรรม
8. ติเตียนพระสงฆ์
9. มีความเห็นผิด
10. ประทุษร้าย (ข่มขืน) ภิกษุณี
https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%93%E0%B8%A3
หมายเหตุ:
ทั้งนี้ สามเณรเปรียบเสมือนผู้สืบทอดศาสนาในเบื้องต้น หากกระทำผิดองค์ 10 ประการนี้
ทางสงฆ์มีอำนาจประกาศนาสนะได้ทันที ซึ่งถือเป็นมาตรการเด็ดขาดในการปกป้องพระพุทธศาสนา
และดูแลความประพฤติของผู้บวช
มาตรา 67 รัฐธรรมนูญไทย
การอุปถัมภ์และคุ้มครองศาสนา:
รัฐมีหน้าที่อุปถัมภ์และคุ้มครองทั้งพระพุทธศาสนาและศาสนาอื่น ๆ
การส่งเสริมศาสนาพุทธเถรวาท:
สำหรับศาสนาพุทธซึ่งเป็นศาสนาที่คนส่วนใหญ่นับถือ
รัฐต้องส่งเสริมการศึกษาและการเผยแผ่หลักธรรม
เพื่อพัฒนาจิตใจและปัญญา
การป้องกันการบ่อนทำลาย:
รัฐ
ต้องมีมาตรการและกลไกป้องกันมิให้มีการบ่อนทำลายพระพุทธศาสนา
และส่งเสริมให้พุทธศาสนิกชนมีส่วนร่วมในมาตรการเหล่านั้นด้วย
การลงโทษสึกสามเณร และการบวชสามเณรตลอดชีวิต
ผู้ที่จะบรรพชาเป็นสามเณรได้ต้องมีอายุตั้งแต่ 7 ปีขึ้นไป และจะบวชอยู่เป็นสามเณรตลอดชีวิตก็ได้
คำว่า สามเณร สามเณรี เป็นศัพท์เฉพาะในพระพุทธศาสนา เป็นศัพท์บัญญัติที่ใช้เรียกนักบวชในพระพุทธศาสนาโดยเฉพาะ ไม่สาธารณะทั่วไป
ผู้ที่จะบวชเป็นสามเณรสามเณรีได้นั้นทางพระวินัยกำหนดอายุอย่างต่ำไว้ประมาณ 7 ขวบซึ่งพอช่วยเหลือตัวเองได้ พระวินัยระบุว่าพอจะไล่กาไล่ไก่ได้ ส่วนสูงไม่มีกำหนดไว้ ผู้มีอายุไม่เกิน 20 ปีจะบวชเป็นสามเณรตลอดไป ไม่บวชเป็นภิกษุก็ได้
ศีลของสามเณร
พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท 10 ของสามเณรคือ
1. เว้นจากการฆ่าสัตว์
2. เว้นจากลักทรัพย์
3. เว้นจากประพฤติล่วงพรหมจรรย์
4. เว้นจากพูดเท็จ
5. เว้นจากดื่มสุราเมรัย
6. เว้นจากบริโภคอาหารในเวลาวิกาล (เที่ยงไปแล้วจนถึงดวงอาทิตย์ขึ้น)
7. เว้นจากฟ้อนรำขับร้องประโคมดนตรีและการดูการเล่นที่เป็นข้าศึกต่อพรหมจรรย์
8. เว้นจากทัดทรงตกแต่งประดับประดาร่างกายด้วยดอกไม้ของหอม เครื่องทา เครื่องย้อมผัดผิว
9. เว้นจากที่นั่งที่นอนอันสูงใหญ่ (คือเว้นจากนั่งนอนเหนือเตียงตั่งมีเท้าสูงเกินประมาณและที่นั่งที่นอนอันใหญ่มีภายในใส่นุ่นและสำลี)
10.เว้นจากการรับเงินทอง
การให้สามเณรสึก
สามเณรของพระอุปนันทะ ประทุษร้าย (ข่มขืน) ภิกษุณี ภิกษุทั้งหลายติเตียน พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงทรงอนุญาตให้นาสนะ (ไล่สึก) สามเณรผู้ประกอบด้วยองค์ 10 คือ
1. ฆ่าสัตว์
2. ลักทรัพย์
3. เสพเมถุน
4. พูดปด
5. ดื่มสุราและเมรัย
6. ติเตียนพระพุทธเจ้า
7. ติเตียนพระธรรม
8. ติเตียนพระสงฆ์
9. มีความเห็นผิด
10. ประทุษร้าย (ข่มขืน) ภิกษุณี
https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%93%E0%B8%A3
หมายเหตุ:
ทั้งนี้ สามเณรเปรียบเสมือนผู้สืบทอดศาสนาในเบื้องต้น หากกระทำผิดองค์ 10 ประการนี้
ทางสงฆ์มีอำนาจประกาศนาสนะได้ทันที ซึ่งถือเป็นมาตรการเด็ดขาดในการปกป้องพระพุทธศาสนา
และดูแลความประพฤติของผู้บวช
มาตรา 67 รัฐธรรมนูญไทย
การอุปถัมภ์และคุ้มครองศาสนา:
รัฐมีหน้าที่อุปถัมภ์และคุ้มครองทั้งพระพุทธศาสนาและศาสนาอื่น ๆ
การส่งเสริมศาสนาพุทธเถรวาท:
สำหรับศาสนาพุทธซึ่งเป็นศาสนาที่คนส่วนใหญ่นับถือ
รัฐต้องส่งเสริมการศึกษาและการเผยแผ่หลักธรรม
เพื่อพัฒนาจิตใจและปัญญา
การป้องกันการบ่อนทำลาย:
รัฐต้องมีมาตรการและกลไกป้องกันมิให้มีการบ่อนทำลายพระพุทธศาสนา
และส่งเสริมให้พุทธศาสนิกชนมีส่วนร่วมในมาตรการเหล่านั้นด้วย