เรามาได้สองอาทิตย์แล้วค่ะ ไม่เคยอยู่ห่างบ้านเกินสองวัน แค่สองวันก็หดหู่เเล้ว
มาอยู่วันแรก พอท่บ้านกลับเราร้อง5นาที ก็รีบเปิดละคร จัดห้งอไม่ให้มันเงียบ วันสองสามคอลกับพ่อแม่บ่อย
แต่พอเช้าวันที่10-11 กับรู้สึกหดหู่ ยิ่งกลับมาจากทำกิจกรรมที่มหาลัยจะกลับมาร้องไห้ตลอด สามครั้งก็กลัมาร้องสามรอบ รอบแรกไม่รู้ว่าเพราะอะไร รอบสองคงรู้สึกไม่มีเพื่อนอยู่คนเดียว(ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติ เราเข้าใจดีที่จะตัวคนเดียวไม่แปลก แต่รู้สึกว่าความรู้สึกกับความคิดมันทำงานพร้อมกันเลยค่ะ และสวนทางกัน)
วันที่สามมีเพื่อนๆชวนไปเดินตามห้าง ตอนไปก็โอเคตื่นเต้นดี พอไปสักแป๊บกลับรู้สึกหดหู่ยิ่งอยู่ด้วยยิ่งคิดถึงบ้าน เศร้าอยากร้องไห้ตรงนั้น มันเศร้ามากๆค่ะ ขับรถกลับห้องไม่ทันถึงห้องก็ร้องไห้ตอนขับรถ ถึงห้องร้องจนหลับ ลืมกินข้าวเลย5555 ตอนนี้รู้สึกหดหู่มากๆๆ ไม่รู้จะคุยกับใครค่ะ เรามาตัวคนเดียว พึ่งเคยเข้าใจว่าร้องจนเจ็บหน้าอกก็วันนี้
ขอโทษนะคะที่อาจจะพิมพ์อะไรผิดพลาด เราพิมพ์ไปครั้งแรกยาวและละเอียดแต่ข้อมูลหายค่ะ
ประสบการณ์คิดถึงบ้านของแต่ละคนhomesick เป็นยังไงคะ
มาอยู่วันแรก พอท่บ้านกลับเราร้อง5นาที ก็รีบเปิดละคร จัดห้งอไม่ให้มันเงียบ วันสองสามคอลกับพ่อแม่บ่อย
แต่พอเช้าวันที่10-11 กับรู้สึกหดหู่ ยิ่งกลับมาจากทำกิจกรรมที่มหาลัยจะกลับมาร้องไห้ตลอด สามครั้งก็กลัมาร้องสามรอบ รอบแรกไม่รู้ว่าเพราะอะไร รอบสองคงรู้สึกไม่มีเพื่อนอยู่คนเดียว(ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติ เราเข้าใจดีที่จะตัวคนเดียวไม่แปลก แต่รู้สึกว่าความรู้สึกกับความคิดมันทำงานพร้อมกันเลยค่ะ และสวนทางกัน)
วันที่สามมีเพื่อนๆชวนไปเดินตามห้าง ตอนไปก็โอเคตื่นเต้นดี พอไปสักแป๊บกลับรู้สึกหดหู่ยิ่งอยู่ด้วยยิ่งคิดถึงบ้าน เศร้าอยากร้องไห้ตรงนั้น มันเศร้ามากๆค่ะ ขับรถกลับห้องไม่ทันถึงห้องก็ร้องไห้ตอนขับรถ ถึงห้องร้องจนหลับ ลืมกินข้าวเลย5555 ตอนนี้รู้สึกหดหู่มากๆๆ ไม่รู้จะคุยกับใครค่ะ เรามาตัวคนเดียว พึ่งเคยเข้าใจว่าร้องจนเจ็บหน้าอกก็วันนี้
ขอโทษนะคะที่อาจจะพิมพ์อะไรผิดพลาด เราพิมพ์ไปครั้งแรกยาวและละเอียดแต่ข้อมูลหายค่ะ