วิบากกรรม น่าจะมีหลายแบบ
หนึ่งในนั้นอาจมาในแบบ
การปฎิบัติหน้าที่
ถ้าผลกรรมเป็น "วิบาก"
แล้วเหตุใดจึงต้องมี
พญายม
นายนิรบาล
ผู้คุมนรก
ผู้จับไปทรมาน
ทำไมวิบากไม่เกิดเองเหมือน
ไฟเผามือ
น้ำร้อนลวก
นี่เป็นคำถามเชิงปรัชญาที่พระไตรปิฎก
ไม่ได้อธิบายไว้โดยตรง
ว่าเหตุใดวิบากในนรกจึงปรากฏผ่าน
"ผู้ปฏิบัติหน้าที่"
.................................
สวัสดีครับเพื่อน ๆ ชาวพันทิป
ช่วงนี้ผมกำลังอ่านพระไตรปิฎก
โดยเฉพาะเรื่อง
พญายม และ
นายนิรบาล
แล้วเกิดข้อสงสัยประเด็นหนึ่ง
ในพระสูตรมีการกล่าวถึงนายนิรบาลจับสัตว์นรกไปทรมาน
เช่น แทงด้วยหลาว ต้มในหม้อเหล็ก หรือลงโทษในรูปแบบต่าง ๆ
แต่ในขณะเดียวกัน พระพุทธเจ้าก็ตรัสว่า
"สัตว์ทั้งหลายเป็นเจ้าของกรรม เป็นทายาทแห่งกรรม"
จึงทำให้ผมเกิดคำถามว่า
ถ้าผลกรรม "เกิดขึ้นเอง" ตามเหตุและปัจจัย
แล้วเหตุใดพระไตรปิฎกจึงกล่าวถึง "ผู้ปฏิบัติหน้าที่" อย่างนายนิรบาล?
หรือจะมองได้ว่า...
ผลกรรมไม่ได้เกิดขึ้นแบบลอย ๆ
แต่เกิดผ่านผู้ปฏิบัติหน้าที่
ซึ่งตัวผู้ปฏิบัติหน้าที่เองก็เป็นส่วนหนึ่งของกลไกแห่งกรรม
เปรียบเหมือนกฎหมายบ้านเมือง
ศาลมีคำพิพากษา
เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์เป็นผู้ปฏิบัติ
ไม่ได้หมายความว่าเจ้าหน้าที่เป็นผู้สร้างกฎหมาย
แต่เป็นผู้ทำให้ผลของกฎหมายเกิดขึ้นจริง
จึงอยากชวนแลกเปลี่ยนว่า
ตามพระไตรปิฎก
เราควรเข้าใจบทบาทของนายนิรบาลอย่างไร?
ท่านคิดว่าผลกรรม "เกิดขึ้นเอง"
หรือ "เกิดผ่านผู้ปฏิบัติหน้าที่"?
มีพระสูตรหรือคัมภีร์ส่วนใดที่อธิบายประเด็นนี้ไว้อย่างชัดเจนบ้าง?
ยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นครับ
โดยเฉพาะผู้ที่อ้างอิงจากพระไตรปิฎกหรือคัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง
..................................
เจตนาคือกรรม
ถ้าเราปฏิบัติหน้าที่
ก็ไม่ผิด?
จากเหตุ ตชด นายหนึ่ง ที่เป็นข่าวทำให้สงสัยผลกรรม
หนึ่งในนั้นอาจมาในแบบ
การปฎิบัติหน้าที่
ถ้าผลกรรมเป็น "วิบาก"
แล้วเหตุใดจึงต้องมี
พญายม
นายนิรบาล
ผู้คุมนรก
ผู้จับไปทรมาน
ทำไมวิบากไม่เกิดเองเหมือน
ไฟเผามือ
น้ำร้อนลวก
นี่เป็นคำถามเชิงปรัชญาที่พระไตรปิฎก
ไม่ได้อธิบายไว้โดยตรง
ว่าเหตุใดวิบากในนรกจึงปรากฏผ่าน
"ผู้ปฏิบัติหน้าที่"
.................................
สวัสดีครับเพื่อน ๆ ชาวพันทิป
ช่วงนี้ผมกำลังอ่านพระไตรปิฎก
โดยเฉพาะเรื่อง พญายม และ นายนิรบาล
แล้วเกิดข้อสงสัยประเด็นหนึ่ง
ในพระสูตรมีการกล่าวถึงนายนิรบาลจับสัตว์นรกไปทรมาน
เช่น แทงด้วยหลาว ต้มในหม้อเหล็ก หรือลงโทษในรูปแบบต่าง ๆ
แต่ในขณะเดียวกัน พระพุทธเจ้าก็ตรัสว่า
"สัตว์ทั้งหลายเป็นเจ้าของกรรม เป็นทายาทแห่งกรรม"
จึงทำให้ผมเกิดคำถามว่า
ถ้าผลกรรม "เกิดขึ้นเอง" ตามเหตุและปัจจัย
แล้วเหตุใดพระไตรปิฎกจึงกล่าวถึง "ผู้ปฏิบัติหน้าที่" อย่างนายนิรบาล?
หรือจะมองได้ว่า...
ผลกรรมไม่ได้เกิดขึ้นแบบลอย ๆ
แต่เกิดผ่านผู้ปฏิบัติหน้าที่
ซึ่งตัวผู้ปฏิบัติหน้าที่เองก็เป็นส่วนหนึ่งของกลไกแห่งกรรม
เปรียบเหมือนกฎหมายบ้านเมือง
ศาลมีคำพิพากษา
เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์เป็นผู้ปฏิบัติ
ไม่ได้หมายความว่าเจ้าหน้าที่เป็นผู้สร้างกฎหมาย
แต่เป็นผู้ทำให้ผลของกฎหมายเกิดขึ้นจริง
จึงอยากชวนแลกเปลี่ยนว่า
ตามพระไตรปิฎก
เราควรเข้าใจบทบาทของนายนิรบาลอย่างไร?
ท่านคิดว่าผลกรรม "เกิดขึ้นเอง"
หรือ "เกิดผ่านผู้ปฏิบัติหน้าที่"?
มีพระสูตรหรือคัมภีร์ส่วนใดที่อธิบายประเด็นนี้ไว้อย่างชัดเจนบ้าง?
ยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นครับ
โดยเฉพาะผู้ที่อ้างอิงจากพระไตรปิฎกหรือคัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง
..................................
เจตนาคือกรรม
ถ้าเราปฏิบัติหน้าที่
ก็ไม่ผิด?