ถึงน้อง ๆ ที่กำลังเรียนอยู่ และคนที่กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย
ช่วงนี้ผมตามข่าวเรื่องการปรับปรุงหลักสูตรของมหาวิทยาลัยในประเทศจีน เห็นเขาขับเคลื่อนกันอย่างจริงจังในระดับชาติ เพราะรู้ว่าโลกกำลังเปลี่ยน และระบบการศึกษาต้องเปลี่ยนตามให้ทัน
พอมองกลับมาที่ประเทศไทย กลับรู้สึกว่าทุกอย่างดูเงียบผิดปกติ จนอดเป็นห่วงอนาคตของเยาวชนไทยไม่ได้
ในเมื่อระบบการศึกษาของเรายังปรับตัวได้ค่อนข้างช้า สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดคือเราต้องเตรียมตัวเองให้มากกว่าที่ระบบเตรียมไว้ให้
ผมเป็นนักศึกษาคณะมนุษยศาสตร์ และอยากฝากข้อความนี้ถึงน้อง ๆ ที่ยังต้องเดินอยู่ในระบบการศึกษาแบบเดิม หากเห็นว่ามีประโยชน์ ช่วยแชร์ต่อด้วย อย่างน้อยอาจช่วยเปิดโลกให้อีกหลายคน
ขออภัยหากมีการบ่นหรือประชดบ้าง แต่มันเป็นความรู้สึกของคนที่เพิ่งเห็นภาพความจริงหลังเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว
ถ้าน้องยังอยู่ ม.ปลาย ผมอยากแนะนำให้รีบศึกษา “Pre-Degree” ตั้งแต่วันนี้
นี่คือเรื่องที่ผมเสียดายที่สุด
เสียดายที่ไม่มีใครบอก เสียดายที่เพิ่งมารู้จักตอนเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว
หลายคนอาจยังไม่รู้ว่า Pre-Degree เปิดโอกาสให้นักเรียนมัธยมสามารถเรียนและสะสมหน่วยกิตมหาวิทยาลัยล่วงหน้าได้ ทำให้ประหยัดทั้งเวลาและค่าใช้จ่ายในอนาคต
ลองคิดดู…
คนหนึ่งเรียนมหาวิทยาลัย 4 ปี จ่ายค่าเทอม ค่าหอ ค่าเดินทาง ค่าใช้จ่ายสารพัด รวมกันเป็นหลักแสนบาท บางคนต้องกู้ กยศ. อีก
สุดท้ายเรียนจบก็ยังต้องเริ่มต้นสมัครงานเหมือนคนอื่น เพราะนายจ้างถามหา “ประสบการณ์”
แล้วเราจะมีประสบการณ์จากไหน ในเมื่อตลอด 4 ปีที่ผ่านมา ระบบส่วนใหญ่สอนให้เรานั่งเรียน สอบ ส่งงาน แล้วก็รับปริญญา
สุดท้ายก็ต้องไปเป็นลูกจ้างเขาอยู่ดี
ไม่ได้บอกว่าการเป็นลูกจ้างไม่ดี แต่คำถามคือ…
แล้ว 4 ปีที่ผ่านมา ระบบเตรียมเราให้พร้อมกับโลกการทำงานจริงแค่ไหน?
ตั้งแต่เด็ก เราถูกสอนว่า
“ตั้งใจเรียนสูง ๆ นะ โตขึ้นจะได้เป็นเจ้าคนนายคน”
แต่พอเรียนจบ ความจริงที่รออยู่คือ
“ขอประสบการณ์ด้วยครับ”
“มีผลงานอะไรไหม”
“เคยฝึกงานหรือยัง”
“ใช้ AI เป็นไหม”
“สื่อสารภาษาอังกฤษได้ระดับไหน”
โลกการทำงานถามหาอีกชุดหนึ่ง ขณะที่ระบบการศึกษายังเน้นอีกชุดหนึ่ง
นี่แหละที่ทำให้หลายคนเรียน 4 ปี เสียเงินเป็นแสน แต่สิ่งที่ได้กลับมีเพียง “ใบเบิกทาง” ที่ชื่อว่า ปริญญาตรี ซึ่งทุกวันนี้มีคนถือกันเต็มตลาดแล้ว
ขณะที่ AI กำลังเข้ามาเปลี่ยนหลายอาชีพอย่างรวดเร็ว
ผมสงสารทั้งรุ่นตัวเอง และรุ่นน้องที่จะตามมา
ไม่ใช่เพราะเรียนไม่เก่ง
แต่เพราะเรากำลังถูกส่งลงสนามแข่งขัน ด้วยอุปกรณ์ที่อาจไม่เหมาะกับสนามในปัจจุบัน
ขณะที่หลายประเทศกำลังเร่งปรับหลักสูตร พัฒนาทักษะ และเตรียมคนให้พร้อมกับโลกยุคใหม่
แต่เรายังใช้เวลาจำนวนมากไปกับระบบเดิม ๆ ที่เปลี่ยนช้ากว่าโลก
บางคนอาจมองว่าผมบ่น
แต่ผมอยากให้มองอีกมุม
ถ้าวันหนึ่งแรงงานไทยแข่งขันกับต่างชาติไม่ได้ เพราะระบบการศึกษาปรับตัวไม่ทัน
คนที่ต้องรับผลกระทบก็คือประชาชน ไม่ใช่คนออกนโยบาย
ผมจึงอยากเห็นรัฐบาลให้ความสำคัญกับการปฏิรูปการศึกษามากกว่านี้ เพราะนี่ไม่ใช่แค่เรื่องของมหาวิทยาลัย แต่มันคืออนาคตของประเทศ
สุดท้ายนี้…
ผมไม่ได้เขียนเพื่อให้ทุกคนหมดหวัง
แต่เขียนเพราะไม่อยากให้น้อง ๆ รุ่นต่อไปเสียโอกาสเหมือนที่ผมเสีย
ถ้ายังเรียน ม.ปลายอยู่
ไปศึกษาเรื่อง Pre-Degree ตั้งแต่วันนี้
อย่ารอให้เข้ามหาวิทยาลัยแล้วค่อยมารู้จักเหมือนผม
บางที…แค่ข้อมูลเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครบอก อาจช่วยประหยัดเวลา เงิน และเปิดโอกาสในชีวิตได้มากกว่าที่คิด
ถึงน้อง ๆ ที่กำลังเรียนอยู่ม.ปลาย และพวกเราคนที่กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย
ช่วงนี้ผมตามข่าวเรื่องการปรับปรุงหลักสูตรของมหาวิทยาลัยในประเทศจีน เห็นเขาขับเคลื่อนกันอย่างจริงจังในระดับชาติ เพราะรู้ว่าโลกกำลังเปลี่ยน และระบบการศึกษาต้องเปลี่ยนตามให้ทัน
พอมองกลับมาที่ประเทศไทย กลับรู้สึกว่าทุกอย่างดูเงียบผิดปกติ จนอดเป็นห่วงอนาคตของเยาวชนไทยไม่ได้
ในเมื่อระบบการศึกษาของเรายังปรับตัวได้ค่อนข้างช้า สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดคือเราต้องเตรียมตัวเองให้มากกว่าที่ระบบเตรียมไว้ให้
ผมเป็นนักศึกษาคณะมนุษยศาสตร์ และอยากฝากข้อความนี้ถึงน้อง ๆ ที่ยังต้องเดินอยู่ในระบบการศึกษาแบบเดิม หากเห็นว่ามีประโยชน์ ช่วยแชร์ต่อด้วย อย่างน้อยอาจช่วยเปิดโลกให้อีกหลายคน
ขออภัยหากมีการบ่นหรือประชดบ้าง แต่มันเป็นความรู้สึกของคนที่เพิ่งเห็นภาพความจริงหลังเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว
ถ้าน้องยังอยู่ ม.ปลาย ผมอยากแนะนำให้รีบศึกษา “Pre-Degree” ตั้งแต่วันนี้
นี่คือเรื่องที่ผมเสียดายที่สุด
เสียดายที่ไม่มีใครบอก เสียดายที่เพิ่งมารู้จักตอนเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว
หลายคนอาจยังไม่รู้ว่า Pre-Degree เปิดโอกาสให้นักเรียนมัธยมสามารถเรียนและสะสมหน่วยกิตมหาวิทยาลัยล่วงหน้าได้ ทำให้ประหยัดทั้งเวลาและค่าใช้จ่ายในอนาคต
ลองคิดดู…
คนหนึ่งเรียนมหาวิทยาลัย 4 ปี จ่ายค่าเทอม ค่าหอ ค่าเดินทาง ค่าใช้จ่ายสารพัด รวมกันเป็นหลักแสนบาท บางคนต้องกู้ กยศ. อีก
สุดท้ายเรียนจบก็ยังต้องเริ่มต้นสมัครงานเหมือนคนอื่น เพราะนายจ้างถามหา “ประสบการณ์”
แล้วเราจะมีประสบการณ์จากไหน ในเมื่อตลอด 4 ปีที่ผ่านมา ระบบส่วนใหญ่สอนให้เรานั่งเรียน สอบ ส่งงาน แล้วก็รับปริญญา
สุดท้ายก็ต้องไปเป็นลูกจ้างเขาอยู่ดี
ไม่ได้บอกว่าการเป็นลูกจ้างไม่ดี แต่คำถามคือ…
แล้ว 4 ปีที่ผ่านมา ระบบเตรียมเราให้พร้อมกับโลกการทำงานจริงแค่ไหน?
ตั้งแต่เด็ก เราถูกสอนว่า
“ตั้งใจเรียนสูง ๆ นะ โตขึ้นจะได้เป็นเจ้าคนนายคน”
แต่พอเรียนจบ ความจริงที่รออยู่คือ
“ขอประสบการณ์ด้วยครับ”
“มีผลงานอะไรไหม”
“เคยฝึกงานหรือยัง”
“ใช้ AI เป็นไหม”
“สื่อสารภาษาอังกฤษได้ระดับไหน”
โลกการทำงานถามหาอีกชุดหนึ่ง ขณะที่ระบบการศึกษายังเน้นอีกชุดหนึ่ง
นี่แหละที่ทำให้หลายคนเรียน 4 ปี เสียเงินเป็นแสน แต่สิ่งที่ได้กลับมีเพียง “ใบเบิกทาง” ที่ชื่อว่า ปริญญาตรี ซึ่งทุกวันนี้มีคนถือกันเต็มตลาดแล้ว
ขณะที่ AI กำลังเข้ามาเปลี่ยนหลายอาชีพอย่างรวดเร็ว
ผมสงสารทั้งรุ่นตัวเอง และรุ่นน้องที่จะตามมา
ไม่ใช่เพราะเรียนไม่เก่ง
แต่เพราะเรากำลังถูกส่งลงสนามแข่งขัน ด้วยอุปกรณ์ที่อาจไม่เหมาะกับสนามในปัจจุบัน
ขณะที่หลายประเทศกำลังเร่งปรับหลักสูตร พัฒนาทักษะ และเตรียมคนให้พร้อมกับโลกยุคใหม่
แต่เรายังใช้เวลาจำนวนมากไปกับระบบเดิม ๆ ที่เปลี่ยนช้ากว่าโลก
บางคนอาจมองว่าผมบ่น
แต่ผมอยากให้มองอีกมุม
ถ้าวันหนึ่งแรงงานไทยแข่งขันกับต่างชาติไม่ได้ เพราะระบบการศึกษาปรับตัวไม่ทัน
คนที่ต้องรับผลกระทบก็คือประชาชน ไม่ใช่คนออกนโยบาย
ผมจึงอยากเห็นรัฐบาลให้ความสำคัญกับการปฏิรูปการศึกษามากกว่านี้ เพราะนี่ไม่ใช่แค่เรื่องของมหาวิทยาลัย แต่มันคืออนาคตของประเทศ
สุดท้ายนี้…
ผมไม่ได้เขียนเพื่อให้ทุกคนหมดหวัง
แต่เขียนเพราะไม่อยากให้น้อง ๆ รุ่นต่อไปเสียโอกาสเหมือนที่ผมเสีย
ถ้ายังเรียน ม.ปลายอยู่
ไปศึกษาเรื่อง Pre-Degree ตั้งแต่วันนี้
อย่ารอให้เข้ามหาวิทยาลัยแล้วค่อยมารู้จักเหมือนผม
บางที…แค่ข้อมูลเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครบอก อาจช่วยประหยัดเวลา เงิน และเปิดโอกาสในชีวิตได้มากกว่าที่คิด