ผ่านมาสองเดือน เปิดร้านแบบ Ghost kitchen เล็กๆ ทำวันอาทิตย์วันเดียว ทำคนเดียวกับวัย 50 มนุษย์เงินเดือนแบบผม

ผ่านมาสองเดือนมา update ให้ดูครับ เคยทำไปกระทู้นึงแล้ว  สำหรับการที่ผมเปิดร้านเล็กๆ คือจะเรียกว่าร้านไม่ได้ซะทีเดียว เพราะผมทำแบบเป็นแบบ Delivery เป็นรูปแบบ Ghost kitchen เล็กๆ หลังบ้าน ทำขายแค่วันอาทิตย์วันเดียว อยู่บางแสน ชลบุรี  และผมทำคนเดียว จะมีภรรยามาช่วยนิดๆหน่อยๆ     ส่วนตัวผมทำอาหารมานานมาก และก็แค่ยังความตั้งใจที่จะเปิดลักษณะแบบนี้มานาน  เปิดตอนช่วง โควิด มาพักนึง แล้วก็หยุดไป มาเปิดได้ตอนเมษาที่ผ่านมาก็จผ่านมาสองเดือนนิดๆได้ มาดูกันครับว่า มันจะเป็นยังไง




หลังจากเปิดใน Delivery ทั้ง  Lineman และ Grab ผมจะได้ลูกค้าจาก Lineman มากที่สุด  และแอปพวกนี้ถ้าเป็นร้านใหม่ๆ ยากมากที่คนจะเห็นคนไม่รู้จัก ผมก็ใช้บริการโฆษณา  และค่าโฆษณาก็เก็บตามจำนวนคนที่สั่งซื้อ  เพราะฉะนั้นนอกจากค่าอาหารเราต้องครอบคลุม GP ที่แสนจะหนักหน่วง ถ้ามีโฆษณาไปด้วย ถ้าทำราคาไม่ได้ ก็เข้าเนื้อเลย แต่ส่วนตัวของผมถือว่าเป็นการโฆษณาไป และไม่ได้เข้าเนื้อ ผมเปิด 6.30-12.00  ผมก็ปิดแล้ว  ผมขายนิดเดียวครับ  สำหรับช่วงแรกๆ นี้





ผมทำคนเดียว ผมเอาประสบการณ์ทั้งชีวิตที่ผ่านมา ทำสิ่งนี้ ผมอยากได้อะไรแบบไหน ผมก็ทำแบบนั้นเลย  บะหมี่ผมตั้งใจที่จะทำเป็นแบบของผมเอง เป็นสัมผัสแบบที่ผมชอบ หมูแดงก็จะเป็นแบบดั้งเดิมที่พ่อแม่ผมเคยทำขาย ผมก็จำภาพนั้นมา  ผมลองผิดลองถูกมาตลอดหลายปี   ถ้าผมไม่ทำตอนที่ผมมีแรงตอนนี้แล้วผมจะทำตอนไหนล่ะ  และที่สำคัญ อนาคตผมใกล้เกษียณแล้ว ผมถือโอกาสนี้ได้ทำสิ่งนี้เลย

บะหมี่พวกนี้ผมจะเองรีดเอง   ก้อนนึงของผมจะไม่ต่ำกว่า 70 กรัม ก็คือก้อนครึ่งของทั่วๆไป บางก้อนก็ไหลไป 80 กรัมก็ยังมี







หมูแดงพวกนี้ผมใช้เวลามากพอสมควร ผมตื่นมาก็ตีสามกว่าๆ ใช้เวลาย่างนานพอสมควร  หมูแดงผมนี่คือผมใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 2 ชม. รมควันไปเรื่อยๆ





สำคัญมากสุดคือ ลูกค้าเดิมๆ ที่อยู่ในหมู่บ้านสมัยสั่งผมช่วงโควิด เห็นแล้วก็ยังจำได้ ไลน์มาสั่งไว้ ผมก็ไปส่งให้   ส่วนลูกค้าออนไลน์ มีกลับมาสั่งซ็ำ 3 รอบ ทุกวีค คือผมไม่ได้ลงเฟสอะไรในเดือนแรกเลย เพราะว่าผมต้องการลูกค้าจริงๆ ที่ไม่ใช่เพื่อนฝูงกัน  เพราะเพื่อนจะส่งก็แค่วีคแรกแค่นั้น จากนั้นก็จะหายไป  ผมเคยเจอตอนโควิดแล้ว ตอนนี้เป็นบทเรียน   ตอนโควิดผมได้บทเรียนมากมายจริงๆ ครั้งนี้เลย รุ้ว่าต้องอะไรยังไง

เดือนแรกขายแต่ข้าวหมูแดง
ต้นเดือนสอง ก็เพิ่มบะหมี่
วีคที่ผ่านมาก็ค่อยๆเพิ่มเกี๊ยวลงไป








ก็จะมี Add on พวกกุนเชียงเพิ่ม






เอาจริงๆ ทุกวันนี้ผมทำงาน จ-ศ  ผมก็แทบจะรอถึงวันอาทิตย์ไม่ไหว คือไม่ใช่ว่าขายเยอะแยะมากมายนะครับ แต่ผมแค่รู้สึกว่า ผมมีความสุขกับการทำสิ่งนี้จริงๆ ผมได้ทำในสิ่งที่ผมตั้งใจไว้นานมากแล้ว คือถ้ามัวแต่เดี๋ยวจะ เดี๋ยวจะ มันไม่ได้ทำสักที   และที่สำคัญคือผมเตรียมการทำแบบนี้มานานพอสมควร ต้นทุนอะไรยังไงเท่าไหร่ สำคัญคือ  Muscle memory อันนี้จำเป็นและสำคัญมากครับ อย่าได้รอให้ถึงวันนั้น  
และผมก็ต้องขอบคุณหัวหน้างานจริงๆจังเลยนะเนี่ย  ที่ยังให้ผมได้มีเวลาว่างได้นั่งทำอะไรบ้าง  5555 ไม่งั้นคงไม่ได้มีวันนี้   ผมก็ถือโอกาสในช่วงแบบนั้นทำมาเรื่อยๆ แบถือว่าเป็นความโชคดีของผม  
เป็นกำลังใจให้ทุกท่านครับ