ลมพัดทีนึกว่าอยู่กองถ่ายหนังทอร์นาโดปะทะซอมบี้! กระโปรงเปิดเปิงจนเกือบจะได้โชว์กางเกงในลายลูกไม้ให้พี่วินมอไซค์หน้าปากซอยดูแล้วค่ะคุณผู้ชมมม! ใครชีวิตติดแกลม อุตส่าห์แต่งตัวสวยๆ หวังไปเดินสับๆ ที่ออฟฟิศ แต่ต้องมาตุ๊บเพราะสภาพอากาศเมืองไทย มารวมตัวกันตรงนี้ด่วนๆ จ้า!
1. ภาวะระแวงระดับ 10: เมื่อความมั่นใจถูกทำลายด้วย "ลมแรงและร่มที่พัง"
ในแง่จิตวิทยา สิ่งที่น่ากลัวกว่าฝนตก คือ
"การสูญเสียการควบคุม" (Loss of Control) ค่ะแก! ลองจินตนาการดูนะ มือขวาถือร่มที่กำลังจะปลิวไปตามลม มือซ้ายหิ้วกระเป๋าใบละหลายพันที่ห้ามโดนน้ำเด็ดขาด แล้วฉันจะเอาดุ้นมือที่สามจากไหนมาตะครุบชายกระโปรงคะ?!
ไอ้ภาพจำโรแมนติกแบบ มาริลีน มอนโร ยืนเอามือกดกระโปรงพริ้วๆ พร้อมรอยยิ้มเซ็กซี่น่ะ ลืมไปได้เลย! ชีวิตจริงคือหน้าดำคร่ำเครียด ผมเผ้ายุ่งเหยิงเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน แถมต้องคอยสอดส่ายสายตาว่ามีใครกำลังแอบมองความโป๊ของเราอยู่หรือเปล่า ความวิตกกังวลทางสังคม (Social Anxiety) พุ่งปรี๊ดดด! เดินเกร็งจนตะคริวจะกินน่องอยู่แล้ว สภาพพพ!
"ความสวยงามมักสวนทางกับความสมบุกสมบันเสมอ... โดยเฉพาะเมื่อคุณใส่กระโปรงทรงเอผ่าข้างในวันพายุเข้า" - คำคมมนุษย์ออฟฟิศท่านหนึ่ง
2. งัดทุกกลยุทธ์ "ตัวมารดา": สู้กลับฤดูฝนยังไงให้มงไม่ลง (ไปกองที่พื้น)
แต่ระดับสาวพันทิปซะอย่าง เราไม่ยอมแพ้ให้กับโชคชะตาและหย่อมความกดอากาศต่ำหรอกค่ะ! เมื่อระบบนิเวศไม่เป็นใจ เราก็ต้องใช้
Coping Mechanism (กลไกการรับมือ) เพื่อดึงความมั่นใจกลับมา นี่คือเคล็ดลับวิชาเอาตัวรอดที่เพื่อนๆ หลายคนงัดมาใช้สู้ลมฝน:
กางเกงซับในคือพระเจ้า: ไอเทมเปลี่ยนชีวิต! ในทางจิตวิทยา การใส่กางเกงซับในขาสั้นสีดำไว้ข้างใน ช่วยเปลี่ยน Mindset จากคำว่า
"ว้ายยย โป๊!" กลายเป็น
"เออ พัดไปเลยจ้า เห็นก็แค่กางเกงขาสั้น เริ่ดๆ" ความกังวลลดลงไป 80% ทันที!
คลิปหนีบกระดาษ / เข็มกลัด ช่วยชีวิต: สายกระโปรงบานๆ ห้ามพลาด เอาเข็มกลัดซ่อนปลายตัวเล็กๆ มาหนีบชายกระโปรงให้มีน้ำหนักถ่วงไว้ หรือถ้ารีบจัด ก็เอาคลิปดำหนีบกระดาษที่ออฟฟิศนั่นแหละ หนีบชายกระโปรงด้านหน้ากับด้านหลังติดกันตรงหว่างขาชั่วคราวตอนเดินฝ่าลม (ฟีลโจงกระเบนประยุกต์) รอดตายมาหลายรายแล้ว!
เทคนิคการเดินแบบเพนกวิน: ก้าวสั้นๆ หนีบขาแน่นๆ มือรวบชายกระโปรงไว้ตรงกลาง ลืมการเดินสับแบบนางแบบวิคตอเรียซีเคร็ทไปก่อน ท่องไว้ว่า "ปลอดภัยไว้ก่อน ความสวยไว้ทีหลัง"
3. นรกขุมสุดท้าย: กระโปรงเปียกแฉะปะทะแอร์ออฟฟิศ 18 องศา!
สมมติว่าคุณรอดจากการโป๊มาได้... ด่านต่อไปที่ทำเอาเสียสติ (Mental Breakdown) คือตอนเดินเข้าห้องเรียนหรือออฟฟิศค่ะ!
ความรู้สึกของผ้าชื้นๆ เย็นๆ ที่แนบติดไปกับต้นขา บวกกับแอร์เซ็นทรัลที่เปิดราวกับจะแช่แข็งปลาทู มันคือการทรมานร่างกายชั้นดี ความเปียกชื้นนี้ไม่เพียงแต่ทำให้เสี่ยงเป็นหวัด แต่ยังทำให้เราสูญเสียสมาธิในการทำงานไปเลย เพราะสมองมัวแต่โฟกัสว่า "เมื่อไหร่กระโปรงฉันจะแห้งวะ?!"
ทางออกของสาวๆ สายสตรอง:
คลังแสงใต้โต๊ะทำงาน: สาวออฟฟิศตัวจริงต้องมีกางเกงวอร์ม หรือกระโปรงสำรองซุกไว้ใต้โต๊ะ/ในล็อกเกอร์เสมอ
ไดร์เป่าผมในห้องน้ำ: บางออฟฟิศใจดี มีห้องน้ำที่มีปลั๊กไฟ สาวๆ ก็พกไดร์อันเล็กๆ ไปเป่าชายกระโปรงกันเลยจ้า สู้ชีวิตสุดๆ
ผ้าห่มผืนเน่า: ไอเทมกันตาย เอามาคลุมท่อนล่างไว้ตอนนั่งทำงาน ช่วยสร้างความอบอุ่นและให้ความรู้สึกปลอดภัย (Security Blanket) ได้อย่างดีเยี่ยม
แล้วสาวๆ ห้องแป้ง หรือชาวออฟฟิศสีลมล่ะคะ ช่วงนี้ฝนตก ลมแรงเบอร์นี้ มีวีรกรรมกระโปรงเปิดเปิง หรือมีเคล็ดลับลับๆ ในการเอาตัวรอดจากพายุยังไงกันบ้าง มาแชร์เทคนิคหรือระบายความอัดอั้นกันหน่อยเร็ว?
พายุเข้า ลมแรงกระหน่ำประหนึ่งมาริลีน มอนโรเข้าสิง! สาวๆ ที่ต้องใส่กระโปรงไปทำงาน-ไปเรียน รอดชีวิตกันมาได้ยังไงคะเนี่ย?!
* กระทู้นี้สามารถใช้งานได้เฉพาะผู้ที่มี Link นี้เท่านั้นค่ะ1. ภาวะระแวงระดับ 10: เมื่อความมั่นใจถูกทำลายด้วย "ลมแรงและร่มที่พัง"
ในแง่จิตวิทยา สิ่งที่น่ากลัวกว่าฝนตก คือ "การสูญเสียการควบคุม" (Loss of Control) ค่ะแก! ลองจินตนาการดูนะ มือขวาถือร่มที่กำลังจะปลิวไปตามลม มือซ้ายหิ้วกระเป๋าใบละหลายพันที่ห้ามโดนน้ำเด็ดขาด แล้วฉันจะเอาดุ้นมือที่สามจากไหนมาตะครุบชายกระโปรงคะ?!
ไอ้ภาพจำโรแมนติกแบบ มาริลีน มอนโร ยืนเอามือกดกระโปรงพริ้วๆ พร้อมรอยยิ้มเซ็กซี่น่ะ ลืมไปได้เลย! ชีวิตจริงคือหน้าดำคร่ำเครียด ผมเผ้ายุ่งเหยิงเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน แถมต้องคอยสอดส่ายสายตาว่ามีใครกำลังแอบมองความโป๊ของเราอยู่หรือเปล่า ความวิตกกังวลทางสังคม (Social Anxiety) พุ่งปรี๊ดดด! เดินเกร็งจนตะคริวจะกินน่องอยู่แล้ว สภาพพพ!
"ความสวยงามมักสวนทางกับความสมบุกสมบันเสมอ... โดยเฉพาะเมื่อคุณใส่กระโปรงทรงเอผ่าข้างในวันพายุเข้า" - คำคมมนุษย์ออฟฟิศท่านหนึ่ง
2. งัดทุกกลยุทธ์ "ตัวมารดา": สู้กลับฤดูฝนยังไงให้มงไม่ลง (ไปกองที่พื้น)
แต่ระดับสาวพันทิปซะอย่าง เราไม่ยอมแพ้ให้กับโชคชะตาและหย่อมความกดอากาศต่ำหรอกค่ะ! เมื่อระบบนิเวศไม่เป็นใจ เราก็ต้องใช้ Coping Mechanism (กลไกการรับมือ) เพื่อดึงความมั่นใจกลับมา นี่คือเคล็ดลับวิชาเอาตัวรอดที่เพื่อนๆ หลายคนงัดมาใช้สู้ลมฝน:
กางเกงซับในคือพระเจ้า: ไอเทมเปลี่ยนชีวิต! ในทางจิตวิทยา การใส่กางเกงซับในขาสั้นสีดำไว้ข้างใน ช่วยเปลี่ยน Mindset จากคำว่า "ว้ายยย โป๊!" กลายเป็น "เออ พัดไปเลยจ้า เห็นก็แค่กางเกงขาสั้น เริ่ดๆ" ความกังวลลดลงไป 80% ทันที!
คลิปหนีบกระดาษ / เข็มกลัด ช่วยชีวิต: สายกระโปรงบานๆ ห้ามพลาด เอาเข็มกลัดซ่อนปลายตัวเล็กๆ มาหนีบชายกระโปรงให้มีน้ำหนักถ่วงไว้ หรือถ้ารีบจัด ก็เอาคลิปดำหนีบกระดาษที่ออฟฟิศนั่นแหละ หนีบชายกระโปรงด้านหน้ากับด้านหลังติดกันตรงหว่างขาชั่วคราวตอนเดินฝ่าลม (ฟีลโจงกระเบนประยุกต์) รอดตายมาหลายรายแล้ว!
เทคนิคการเดินแบบเพนกวิน: ก้าวสั้นๆ หนีบขาแน่นๆ มือรวบชายกระโปรงไว้ตรงกลาง ลืมการเดินสับแบบนางแบบวิคตอเรียซีเคร็ทไปก่อน ท่องไว้ว่า "ปลอดภัยไว้ก่อน ความสวยไว้ทีหลัง"
3. นรกขุมสุดท้าย: กระโปรงเปียกแฉะปะทะแอร์ออฟฟิศ 18 องศา!
สมมติว่าคุณรอดจากการโป๊มาได้... ด่านต่อไปที่ทำเอาเสียสติ (Mental Breakdown) คือตอนเดินเข้าห้องเรียนหรือออฟฟิศค่ะ!
ความรู้สึกของผ้าชื้นๆ เย็นๆ ที่แนบติดไปกับต้นขา บวกกับแอร์เซ็นทรัลที่เปิดราวกับจะแช่แข็งปลาทู มันคือการทรมานร่างกายชั้นดี ความเปียกชื้นนี้ไม่เพียงแต่ทำให้เสี่ยงเป็นหวัด แต่ยังทำให้เราสูญเสียสมาธิในการทำงานไปเลย เพราะสมองมัวแต่โฟกัสว่า "เมื่อไหร่กระโปรงฉันจะแห้งวะ?!"
ทางออกของสาวๆ สายสตรอง:
คลังแสงใต้โต๊ะทำงาน: สาวออฟฟิศตัวจริงต้องมีกางเกงวอร์ม หรือกระโปรงสำรองซุกไว้ใต้โต๊ะ/ในล็อกเกอร์เสมอ
ไดร์เป่าผมในห้องน้ำ: บางออฟฟิศใจดี มีห้องน้ำที่มีปลั๊กไฟ สาวๆ ก็พกไดร์อันเล็กๆ ไปเป่าชายกระโปรงกันเลยจ้า สู้ชีวิตสุดๆ
ผ้าห่มผืนเน่า: ไอเทมกันตาย เอามาคลุมท่อนล่างไว้ตอนนั่งทำงาน ช่วยสร้างความอบอุ่นและให้ความรู้สึกปลอดภัย (Security Blanket) ได้อย่างดีเยี่ยม
แล้วสาวๆ ห้องแป้ง หรือชาวออฟฟิศสีลมล่ะคะ ช่วงนี้ฝนตก ลมแรงเบอร์นี้ มีวีรกรรมกระโปรงเปิดเปิง หรือมีเคล็ดลับลับๆ ในการเอาตัวรอดจากพายุยังไงกันบ้าง มาแชร์เทคนิคหรือระบายความอัดอั้นกันหน่อยเร็ว?