ไปสมัครเรียนที่หนึ่งมา ครูฝ่ายทะเบียนพูดจาดีแค่ตอนที่ไปสมัครแรกๆจนย้ายจากที่เดิมเสร็จ แต่ตอนจะนำเอกสารไปส่งนี่สิ ฝนตกหนักมากการข้ามจังหวัดไปๆมาๆตอนที่ฝนตกหนักๆไม่ใช่เรื่องเล่นๆ หนูเป็นเด็กมอปลายอยู่ตัวคนเดียวมาตั้งแต่ปอหก ที่ต้องอยู่คนเดียวตั้งแต่ปอหกเพราะอยู่กับคุณย่าไม่ได้ เสียสุขภาพจิตทุกวัน เวลาย้ายรรของหนูไม่เคยมีปัญหามากมายขนาดนี้ หนูนัดส่งเอกสารวันจันทร์แต่ฝนตกหนักกลับมาอีกจังหวัดนึงที่จะย้ายไปเรียนไม่ได้เลยขอเลื่อนเป้นวันอังคาร พอวันอังคารฝนตกหนักกว่าเดิม เลยคิดว่าเออคงรู้แหละว่าฝนตกหนักมากหนักกว่าวันจันทร์คิดว่าเข้าใจ เลยทักไปหาวันพุธว่าขอเป็นภายในวันศุกร์นี้ นั่นแหละเริ่มเรื่องเลยค่ะ ครูคนนั้นบอกว่าถ่ายรูปให้ดูเพราะนัดตั้งแต่วันอังคารแล้วไม่มา ผอรออยู่ อ่ะหนูเลยถ่ายให้ดูว่าฝนตกจริงๆ แต่ครูฝ่ายทะเบียนที่นี่พูดเหมือนไม่เชื่อว่าฝนตกทั้งๆที่สองจังหวัดฝนตกหนักพอๆกันเลย จนวันศุกร์ไปส่งเอกสาร ไม่มีเอกสารย้ายอีก แถมให้พาผปคที่นามสกุลเดียวกันไปอีก(ผปคที่พาไป คนละนามสกุล) ครูคนนั้นเลยโทรไปหาครูที่รรเดิมหนูขอเอกสารย้ายด้วยค่ะ เพราะน้องนัดวันอังคารแต่เลื่อนนัดมาเรื่อยๆ พร้อมกับมองมาที่หนู ส่วนผปคที่หนูพาไปคือพี่ที่หนูเนี่ยอยู่ในความดูแลของเขา หนูเลยคิดว่าคงเป็นผปคได้แหละ เพราะปกติก็ไม่มีปัญหา จนต้องไปขอให้พี่ชายแท้ๆมาเป็นผปคให้ แต่ตอนที่บอกครูคนนั้นว่าเดะให้พี่ชายมาก็ได้ ครูคนนั้นก็พูดเหมือนไม่เชื่อ ถามอีกว่าพี่ชายจริงๆอีกหรอ คิดว่าหนูโกหก จนครูคนนี้ออกไปสอนมั้งครูคนอื่นเลยมาทำเรื่องสมัครเรียนให้แทนหนูปล่อยโฮเลยค่ะ เพราะคิดว่าครูคนนี้ควรจะเข้าใจเด็กสิคะ เพราะหนูเห็นว่ายังสาวอยู่เลย หนูมีปัญหาเรื่องผปค เรื่องครอบครัว คิดว่าคงเข้าใจแต่ไม่เข้าใจเลย ครูอีกคนก็เข้ามาทำเรื่องเอกสารให้พอเห็นว่าหนูร้องไห้เลยเลี่ยงที่จะพูดถึงพ่อแม่หนู ผิดกับครูคนนั้นที่ยืนหยัดที่จะพูดถึงอยู่นั่น จนเสร็จหนูกลับบ้านมาที่ยาย คุยกับยายว่าจะไม่เรียนแล้วเพราะครูคนนั้นพูดจาไม่ดีเลยครั้งนี้ทำไมเปแบบนี้ ทั้งสายตา สีหน้า การพูด จนถึงเวลาไปเรียนหนูเลยไม่ไป ครูประจำชั้นเลยมาตาม แกก้อถามเหตุผลหนูก้อบอกไป จนแกขอมาหาที่วัด (ยายหนูบวชอยู่) เพื่อที่จะคุยกับยายกับหนู บอกว่าครูคนนั้นเนี่ยขอโทษยายนะแกไม่รู้ว่าหลานยายมีภาวะแบบนี้ แกคุยให้หนูกลับไปเรียน แต่หนูก็บอกแล้วว่าหนูเนี่ยไม่เรียนแล้ว ยืนยันแล้วคือหนูมีทางที่จะเรียนของหนูเองแหละ หนูไม่เคยอยากทิ้งการเรียน แต่เจอครูแบบนั้นก้อไม่ไหว ถ้าเขาไม่ใช่ครูที่สอนด้วยเป็นแค่ครูฝ่ายทะเบียนหนูจะไม่ว่าอะไรเลยหนูจะไม่แคร์เลย แต่นี่เป็นครูที่สอนเด็กด้วย หนูเลยไม่อยากเจอหน้าครูคนนั้นเลย แกก็คะยั้นคะยอให้หนูกลับไปเรียน ข้ามหัวหนูไปจะพาหนูไปซื้อชุดไปเรียนพาหนูไปทั้งๆที่ไม่ถามหนูสักคำว่า อยากได้มั้ย เหมือนตบหัวแล้วลูบหลัง ไม่ใช่เด็กอนุบาลที่ทำเสียใจแล้วพาไปซื้อลูกอม นั่นแหละค่ะพาหนูไปซื้อจนครบ จ่ายเงินให้ทุกอย่าง อันนี้คือส่วนของครูประจำชั้นนะคะไม่รู้ว่าหวังดีหรือช่วยให้ครูคนนั้นไม่มีความผิด พร้อมพูดว่าหนูต้องไปเรียนนะครูไม่รู้จักหนูแต่ครูพาหนูมาซื้อของแล้วครูลงทุนขนาดนี้ คือถ้าไม่รู้จักก็ไม่ต้องซื้อให้สิคะหนูไม่ได้ขอด้วยซ้ำอยากจะพาไปซื้อเอง จนสุดท้ายหนูก็ไม่ได้ไปเรียนะคะ แกก็โทรมาตามหนูอีก แต่คุยกับพี่หนูอีกคนที่หนูอยู่ในความดูแลของเขา เขาฝากพี่มาบอกว่า ผิดหวังในตัวหนูมาก ถ้าหนูจะไม่มาเรียนทำไมหนูไม่ห้ามครูไว้ก่อนว่าเออหนูไม่เอา ทั้งๆที่หนูบอกชัดเจนแล้วว่าหนูไม่เรียนแล้ว สุดท้ายหนูเหมือนเป็นคนผิดหรอคะ แล้วเขาก็บอกเลยว่าขอคำตอบวันนี้ว่าจะเรียนอยู่มั้ยถ้าไม่เรียนแล้วเขาจะตัดชื่อหนูออกเลย ทุกคนว่าเขากลัวความผิดอะไรกันมั้ยคะ เพราะหนูเนี่ย ไปสมัครเรียนยังไม่ทันได้ไปเรียนเลย อ้อแล้วก้อถ่ายรูปหนูกับยายแล้วก้อครูประจำชั้นไว้ด้วยค่ะฟิลเหมือนตอนเยี่ยมบ้าน
ลาออกเพราะครูพูดจาแย่ ใช้สายตาดูถูกเด็ก #สายใต้