ประสบการเข้าค่ายหลอนแห่งหนึ่งใน จังหวัดนครราชสีมา อำเภอ วังน้ำเขียว

กระทู้สนทนา
สวัสดีครับผมชื่อโต้นะครับเป็นนักเรียนจากรร.ดังในจังหวัดปราจีนบุรีวันนี้ผมมีเรื่องจะมาเล่าหลังจากกลับจากค่ายนี้ครับ

                 เรื่องนี้ เกิลดตั้งแต่วันแรกเลยครับวันนั้นผมจำได้เลยครับตอนเข้ามา
เหยียบที่นี่ครั้งแรกมันไม่มีอะไรแปลกเลยครับเป็นค่ายปกติเลยแถมสวยมากๆ
ผมและเพื่อนก็ทำกิจกรรมกันทั้งวันเลยครับ พอตกเย็นบรรกาศเริ่มวังเวงด้วยความที่ว่ามันเป็นป่าด้วยแหละครับแต่ผมก็ไม่คิดอะไร จนครูปล่อยพวกเราเข้าที่พัก

                  ภาพแรกที่เห็นคือที่พักค่อนข้างดีเลยครับอาจจะดูเก่านิดๆแต่ถือว่าใช้งานได้ครับ ผมก็เดินดูห้องตามปกติครับ จนตอนเลือกเตียงผมเลือกเตียงอันที่ดูดีที่สุดครับ ผมก็เช็คที่นอนมันก็ปกติดีครับมีแปลกอยู่อย่างเดียวคือ มีเหรียญเก่าๆ กับเชือกแปลกๆอยู่ใต้ที่นอนผมครับ   ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากครับด้วยความที่ว่าเป็นคนที่ไม่ได้เชื่อเรื่องอะไรแบบนี้อยู่แล้ว ผมจึงหยิบเชือกไปทิ้ง
และนำเหรียญไปซื้อน้ำกิน

                  ในตอนที่เพื่อนๆของผมนอนกันไปหมดแล้วแต่แปลกมากครับปกติผมเป็นคนนอนหลับง่ายมากๆแต่ในคืนนี้ผมกับนอนไม่หลับ จนตอนที่ผมดูเวลาก็ปาไปเที่ยงคืนแล้วครับ หลังจากตอนนี่นี่แหละครับคือความหน้ากลัวที่ทำให้คนไม่เชื่อเรื่องผีอย่างผมยังต้องหลอนจากเหตุการนี้ไปอีกนาน
                     ผมจำได้ลางๆครับว่าผมได้ยินเสียงแปลกครับเป็นเสียงลากของเบาๆและมีเสียงเคาะประตู แต่ตอนนั้นผมยังคิดในแง่ดีครับว่าคงเป็นพวกเพื่อนหรือครูมาเคาะแกล้ง แล้วผมก็หลับไปเลยครับ แต่ในตอนกลางดึก ผมสดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกว่ามีคนมาเหยียบที่อกผมครับ แต่พอผมตื่นมาผมกลัยไม่เจออะไรเลยครับ เห็นเป็นเงาผู้หญิงลางๆที่ประตู
                       ตอนนั้นผมอุทานในใจเลยครับว่า"ไอ ยิ้มกูเจอ ยิ้มอะไรวะหน่ะ"
ปกติผมไม่เคยไหว้พระสวดมนต์เลยครับ แต่ในตอนนั้นผมท่องทุกบทที่ผมนึกได้เลยครับ แต่ในตอนนั้นผมก็ได้ยินเสียนผู้หญิงพูดมาเบาๆว่า"นอนทับที่กูได้เจอดีแน่"เท่านนั้นแหละครับ ผมรีบมุดตัวลงผ่าห่มนั่งสวดมนต์บทเดิมๆทั้งคืนเลยครับ
                        จนตอนเช้าผมตื่นมาได้ยินเพื่อนพูดว่า "ไอ้โต้เมื่อคืนเป็น ยิ้มอะไรว่ะสวนมนต์ทั้งคืนทำกูหลอนด้วยเลย" ผมจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้เพื่อนฟังครับ
แต่เพื่อนที่ฟังยิ้มไม่มีใครเชื่อผมเลยผม ตอนนั้นผมรู้ตัวเลยครับ ว่าคืนนี้ผมต้องโดนหนักกว่าเมื่อคืนแน่ เเต่ผมก็ทำอะไร ไม่ได้ครับ ในตอนนั้น
                        ตกเย็น หลังเลิกกิจกรรมตอนกลับมาถึงที่พัก ผมรู้สึกได้ เลยครับว่ามันวังเวงมากๆเหมือนไม่มีคนอยู่มานานเลยครับบวกกับอากาศเย็นๆเสียงฝน ผมได้แต่หวังครับว่าจะรอดกลับไปได้
                           จนตอนนอนครับ คืนนี้ผมกลัวมากครับ ไม่กล้านอนคนเดียว
ผมจึงมานอนกับเพื่อนผมครับ พอนอนไปสักพักผมก็หลับไปครับ แต่ครั้งนี้เค้าตามผมมาถึงในฝันเลยครับ เป็นฝันที่เหมือนจริงมากๆ เท่าที่จำได้ผมโดนผู้หญิงรูปร่างสูงผอมผมยาวปิดหน้า สวมเสื้อขาว ในฝันที่ผมจำได้คือผมโดนบีบคอ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็พูดคำซ้ำๆว่า "เอาของ ของกุไปถ้าไม่เอาคืนมากกูจะเอาชีวิต"
ผมสดุ้งตื่อเลยครับภาพแรกที่เห็นคือเพื่อนๆ มารุมดูผม พร้อมคุณครู ครูถามผมมาหนึ่งคำถามที่ทำผมขนลุกเลยครับ "วันที่หนูมาหนูได้เอาอะไรที่อยู่ที่เตียงไปทิ้งไหมลูก"

                           ผมจึงเล่าทุกอย่างให้คุณครูและเพื่อนฟังครับ เท่านั้นแหละครับ คุณครูและก็พวกเพื่อนๆผมก็ช่วย กันไปหาเชือกที่ผมทิ้งไปตอนแรกแล้วนำกับมาไว้ที่ได้เตียงพร้อมเหรียญ พอรวมอะไรเสร็จก็ราวๆตี2แล้วครับคุณครูก็พาสวดมนต์เข้านอน แล้วผมก็ผ่านคืนนี้ไปได้ครับ

                              ตอนนี้ผมกลับจากค่ายนี้ได้สามเดือนกว่าแล้วครับกว่าผมจะกล้ามาพิมพ์เล่าเรื่องนี้ได้ก็นานพอตัวเลยครับถ้าใครมีประสบการณ์คล้ายๆผมก็มาแชร์กันได้ครับ.
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่