พอดีเราไปดูคลิปสัมภาษณ์ของ พี่ฮาย อาภาพร นครสวรรค์ แล้วมีช่วงหนึ่งที่ฟังแล้วสะดุดใจมากค่ะ
พี่ฮายเล่าว่า สมัยก่อนเคยมีผู้ชายมาจีบ และมีการพูดเชิงหยอก ๆ หรือให้ความหวังกันประมาณว่า
"ถ้าคุณรอฉันได้ 10 ปี ฉันจะแต่งงานด้วย"
แต่พอเวลาผ่านไปครบ 10 ปี กลับไม่ได้แต่งงานกันจริง ๆ
ฝ่ายชายจึงโกรธมาก และพูดประมาณว่า
"ขอให้ไม่มีความรัก และอย่าให้ใครมาชอบไปทุกชาติ"
ซึ่งพี่ฮายก็เล่าว่าเป็นเรื่องที่จำได้จนถึงทุกวันนี้ และยังแซวตัวเองด้วยว่า หรือจะเป็นเพราะคำพูดนั้น เลยทำให้ครองโสดมานาน
ฟังแล้วเรารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่น่าคิดเหมือนกันนะคะ
ในมุมหนึ่ง 10 ปีถือเป็นเวลาที่ยาวมากสำหรับการรอใครสักคน
แต่อีกมุมหนึ่ง เรื่องความรักและการแต่งงานก็เป็นเรื่องที่ไม่มีใครบังคับกันได้ ถ้าเวลาผ่านไปแล้วความรู้สึกเปลี่ยน หรือมองอนาคตไม่เหมือนเดิม ก็อาจไม่ได้ลงเอยตามที่เคยพูดไว้
เลยอยากถามเพื่อน ๆ ค่ะ
1.ถ้าคบหรือรอใครสักคนนานถึง 10 ปี แต่สุดท้ายไม่ได้แต่งงาน จะรู้สึกอย่างไร?
2.คิดว่าการพูดให้ความหวังเรื่องแต่งงาน ถ้าทำไม่ได้จริง ถือว่าผิดไหม?
3.ถ้าเป็นคุณ จะรอคนรักนานที่สุดกี่ปี?
4.เชื่อไหมคะว่าคำพูดหรือคำแช่งจากคนที่เคยรักกัน อาจติดอยู่ในความรู้สึกเราไปอีกนาน?
อยากฟังมุมมองจากทั้งคนที่เคยรอ และคนที่เคยเป็นฝ่ายถูกคาดหวังเรื่องแต่งงานค่ะ