ตอนก่อนคบกันเราได้คุยกับแฟนคนนี้มา5เดือน(เขาตามจีบ)แล้วก็ตัดสินใจคบกัน ในระหว่างคุยกันก็มีนัดกินข้าวกันบาง2-3ครั้ง หลังจากคบกันก็ได้มีสัมพันธ์กันเป็นเรื่องปกติเนื่องจากเป็นครั้งแรกของเราหลังจากทำเราก็ได้ถามเขาแล้วว่าครั้งแรกเหมือนกันใช่ไหม เขาก็บอกใช่ไม่เคยมีอะไรกับใครเลย เขาคบกับแฟนมา2คน ส่วนเราคบกับแฟนมา4คนแต่ไม่เคยมีอะไรกันเลยเพราะที่บ้านค่อนข้างหวงมากเพราะเป็นลูกสาวคนเดียว หลังจากนั้นก็คบกันมาเรื่อยๆเราก็มีแอบถามแอบแซวมาครั้งแรกของเธอจริงหรอไม่เคยมีอะไรจริงหรอก็มีบ้างที่เข้ามีอารมณ์เล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ทะเลาะกัน หลังจากคบมาได้1ปีกว่า เราได้ไปรู้ความจริงว่าเขาเคยมีอะไรกับแฟนเก่าคนสุดท้ายที่คบกัน เรามือสั่นไปหมดทำอะไรไม่ถูกมืดไปหมดทั้งที่รู้ว่าเป็นอดีตนะ เราร้องไห้หนักมากที่เสียใจไม่ใช่ว่ารับอดีตเขาไม่ได้ทั้งหมดนะแต่เสียใจมากที่เขาเลือกที่จะโกหก เรารอเขากลับมาเพื่อถาม เราถามเขาว่ามีอะไรในอดีตที่โกหกไม่ได้บอกไหม เขาบอกไม่มีแล้วก็เขามากอดถามว่าเป็นอะไรคะ แต่เราหลุดพูดไปว่าขะยะขะแยงวะ เขาเงียบแล้วถามว่าเป็นอะไรอยู่อย่างนั้นเราไปนั่งเก้าอี้ร้องไห้ไม่หยุดห้ามให้เขาเข้ามาใกล้ไม่งั้นจะออกไปข้างนอกเขาไปนอนบนเตียงเราคุมสติถามเขาไปอีกรอบว่ามีอะไรในอดีตที่ปิดบังไว้ไม่ได้บอกไหม เขาบอกว่าเขาเคยมีเซ็กส์มาก่อน เราชาไปทั้งตัวไม่กล้าพูดอะไรต่อหันหน้าหนีเงียบร้องไห้ เราทำใจอยู่สักพักแล้วหันมาถามว่าถ้าเค้าไม่รู้เองเธอเลือกที่จะบอกไหม เขาบอกไม่คิดจะบอกมันทำให้เรายิ่งร้องหนักเราคุมสติอยู่นานมากว่าจะถามต่อว่าคิดว่าคบกันนานแค่ไหนถึงจะบอกเค้าก็บอกไม่ได้คิดจะบอกแต่แรกเพราะกลัวเลิกกัน เขาบอกตั้งแต่ที่มีอะไรกันแล้วที่เราถามว่านี้ครั้งแรกไหมเขาก็เลือกที่จะเก็บไว้เป็นความลับตลอดไปเพราะกลัวว่าบอกไปเราจะรับไม่ได้และเลิกกับเขา เราเสียใจมากที่คบกันมาตั้งปีกว่าแต่ยังเลือกที่จะปิดเงียบเราถามยํ้าไปเรื่อยๆ เราบอกว่าแล้วถ้าคบกันนานกว่านี้4-5ปีเลือกที่จะบอกไหม เขาบอกว่าถ้าคบกันจนมีมีลูกถึงตอนนั้นเขาอาจจะบอกเราก็ถามเขาว่าทำไม เขาก็ถามกลับว่าถ้าเรามีลูกกับเขาถึงตอนนั้นเธอรู้ความจริงแล้วยังจะไปไหมละ เราได้แต่คิดว่ามันมีคนที่มีความคิดแบบนี้ด้วยหรอเลือกที่จะโกหกกันเพื่อไม่ให้เลิกกันเนี่ยนะ เราโกรธมากแต่เขาก็ร้องไห้ขอโทษเขากลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้เขาก็ไม่ได้อยากมีอดีตแบบนี้แต่เขาก็รักเรามาก เรายอมรับคำขอโทษและรับอดีตของเขาไว้ได้นะคะ แต่ทำไมไม่รู้เหมือนมันมีอะไรในใจที่เอาไม่ออกสักทีทั้งที่ยอมรับคำขอโทษแต่ก็ยังสลัดความเสียใจนี้ทิ้งไม่ได้ทำยังไงดีคะใจไม่ได้อยากเลิกแต่มันก็ลืมไม่ได้