เป็นนักศึกษาช่างครับ ฝึกงานครั้งเเรกเเบบตัวคนเดียว

เป็นนักศึกษาสายอาชีพครับ อายุ17 บ้างครั้งก้เหงานะครับช่วงอาทิตเเรก เเต่พอผ่านมาสักพักก้ไม่ค่อยเหงาเท่าไหร่เเล้วเเต่ก้ยังต้องการคนรุ่นเดียวกันคุยด้วยอยู่ที่ที่ไปฝึกงานมีพี่ที่ทำงานด้วยอยู่สองคนครับ เขาสบายๆดีครับดูเข้าถึงง่าย เเต่กับเจ้าของร้านเขาบ้างครั้งก็ดีบ้างครั้งก็ดุเป้นคนอารมร้อนเงียบๆ มีอยู่ครั้งนึงครับที่ผมไปทำงานกับเขาเเค่สองคนโดนไม่มีพี่ที่สอนงานไปด้วย ปกติผมไปเเค่กับพี่สองคนนั้นเพราะเขาจะคอยบอกว่าต้องทำอะไรยังไงเเค่พอไปกับเจ้าของร้านเขาไม่ค่อยบอกครับว่าต้องทำอะไรยังไง
ผมได้ไปช่วยเเก้สายที่มันพันกันผมดึงสายเเรงไปหน่อยจนเครื่องมันตกเเต่ตัวเครื่องไม่ได้เป้นอะไร มีเเค่ตัวหัวพราสติกที่หัก กับตัวล็อก พอเขาถาม
ผมก้บอกไปตรงๆนะครับเเต่เขาพูดขึ้นกู พูดจาเเรงๆใส่ บอกว่าผมโกหกทั้งๆที่ผมบอกไปหมดเเล้ว เเล้วผมก็ขอโทษ ผมควรทำยังไงดีครับผมรู้สึกเฟลมากเลยครับ ผมหมดไฟที่จะทำอะไรต่อเลยครับ