แม้จะเงินไม่เยอะ แต่ก็สงสัย
ก็ใช้วิธีทำมาเป็นปรึกษาว่าเงินหาย คนที่ถูกสงสัยก็ตอบดีทุกอย่าง
คนที่สงสัยก็ไม่ยอมหยุด พยายามถามวกไปวนมา คำถามเดิมแต่เปลี่ยนบริบท เปลี่ยนรายละเอียดไปเรื่อยๆ
จนคนโดนถามเริ่มรำคาญบอกว่า "คุยไปเรื่อยๆมันก็หาคำตอบไม่ได้ ไว้หาทางอื่นดีกว่าไหม"
คือถ้าคุณสงสัยก็พูดมาตรงๆสิ
ทำไมต้องทำไปเป็นชวนคุย แล้วถามคำถามที่ไม่สามารถหาคำตอบได้ซ้ำไปซ้ำมา โดนเปลี่ยนแค่บางประโยค
คือมันดูออกง่ายมากนะ คนตอบก็พยายามตอบอย่างดีที่สุดแล้ว แต่สุดท้ายก็เจอคำถามคล้ายๆกันเปลี่ยนบริบทนิดหน่อยไม่หยุด
จนต้องมาเบรคด้วยการพูดตรงๆว่า "คุยแบบนี้ไม่ได้แก้ปัญหาอะไรหรอก"
ร่วมกันวิเคราะห์ได้ไหมครับ
คนที่ชอบพูดกับคนที่สงสัยว่าขโมยเอาเงินไป แบบนี้เป็นวิธีไม่เหมาะสมไหม
ก็ใช้วิธีทำมาเป็นปรึกษาว่าเงินหาย คนที่ถูกสงสัยก็ตอบดีทุกอย่าง
คนที่สงสัยก็ไม่ยอมหยุด พยายามถามวกไปวนมา คำถามเดิมแต่เปลี่ยนบริบท เปลี่ยนรายละเอียดไปเรื่อยๆ
จนคนโดนถามเริ่มรำคาญบอกว่า "คุยไปเรื่อยๆมันก็หาคำตอบไม่ได้ ไว้หาทางอื่นดีกว่าไหม"
คือถ้าคุณสงสัยก็พูดมาตรงๆสิ
ทำไมต้องทำไปเป็นชวนคุย แล้วถามคำถามที่ไม่สามารถหาคำตอบได้ซ้ำไปซ้ำมา โดนเปลี่ยนแค่บางประโยค
คือมันดูออกง่ายมากนะ คนตอบก็พยายามตอบอย่างดีที่สุดแล้ว แต่สุดท้ายก็เจอคำถามคล้ายๆกันเปลี่ยนบริบทนิดหน่อยไม่หยุด
จนต้องมาเบรคด้วยการพูดตรงๆว่า "คุยแบบนี้ไม่ได้แก้ปัญหาอะไรหรอก"
ร่วมกันวิเคราะห์ได้ไหมครับ