ผมไปคลินิกความงามแห่งหนึ่ง เป็นการเจอคุณหมอครั้งแรก
ระหว่างรอเข้าห้องหัตถการ ผู้ช่วยเป็นคนเริ่มถามผมก่อนว่า "คนใต้รึเปล่าคะ"
ผมก็ตอบว่า "ใช่ครับ"
จากนั้นคุณหมอที่อยู่ในห้องด้วยก็แทรกขึ้นมาทันทีประมาณว่า
"แฟนหมออยู่สุราษฎร์"
ผมก็ตอบกลับไปว่า ผมก็คนสุราษฎร์เหมือนกัน
ตอนนั้นคุณหมอมีอุทานขึ้นมาค่อนข้างดังประมาณว่า "จริงปะ!"
แล้วผมก็บอกต่อว่าจริง ๆ ผมอยู่เกาะพะงัน
ซึ่งตรงนี้ผมรู้สึกว่าบทสนทนาน่าจะจบได้แล้ว แต่คุณหมอกลับต่อว่า
"อ๋อ แฟนหมออยู่ตัวเมือง"
หลังจากนั้นระหว่างทำหัตถการ คุณหมอก็ยังมีการอ้างอิงเรื่องแฟนอีกมากกว่าหนึ่งครั้ง เช่นประมาณว่า "แฟนหมอก็เป็นแบบนี้" หรือ "แฟนหมอเป็นอย่างนั้นเหมือนกัน"
รวมถึงมีการหยอกล้อเรื่องภาษาใต้ด้วย
สิ่งที่ทำให้ผมแปลกใจคือ ปกติผมเคยไปหลายคลินิก แต่แทบไม่เคยเจอแพทย์พูดเรื่องแฟนของตัวเองกับคนไข้ที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกหลายครั้งขนาดนี้
และอีกเหตุการณ์หนึ่งที่ผมยังติดใจอยู่คือ ตอนใกล้กลับ ผมเดินออกมาจากห้องหนึ่ง แล้วเห็นคุณหมอยืนพิงกรอบประตูอีกห้องอยู่ กำลังเล่นโทรศัพท์
พอผมเดินออกมา คุณหมอเงยหน้าขึ้นมามองและยิ้มให้ ผมก็เดินผ่านไปเฉย ๆ ไม่ได้ยิ้มตอบ
หลังจากผมเดินผ่านไป คุณหมอก็เดินกลับเข้าห้องทันที
ผมเลยสงสัยว่า
1.การพูดเรื่องแฟนหลายครั้งในการพบคนไข้ครั้งแรก เป็นเรื่องปกติของแพทย์หรือไม่ ทั้งที่เราไม่ได้มีปฏิกิริยาในการจีบหรือเข้าหาเธอก่อนเลย
2. ถ้ามองในเชิงจิตวิทยาการสื่อสาร เหตุใดคนคนหนึ่งจึงเลือกดึงเรื่อง "แฟน" กลับมาใช้ซ้ำหลายครั้ง ทั้งที่มีหัวข้ออื่นให้คุยอีกมาก
3. เหตุการณ์ตอนท้ายที่ยืนพิงประตู พอเห็นผมแล้วจึงยิ้ม ผมไม่ยิ้มตอบแล้วเดินผ่านหน้าไปเฉยๆ และเธอกลับเข้าห้องทันที หากเป็นการส่งคนไข้ ควรเป็นหน้าที่ของพนักงานแอดมินหรือประชาสัมพันธ์ที่อยู่ที่เคาน์เตอร์ เพราะแพทย์เมื่อทำหัตถการเสร็จคือจบ มันเป็นเหตุการณ์ปกติที่ผมคิดมากไปเอง หรือเป็นพฤติกรรมที่ดูแปลกสำหรับคนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก
อยากฟังความเห็นจากคนที่มองโลกในมุมบวกจริงๆ ไม่ท็อคซิก  หรือใครก็ตามที่เคยเข้าคลินิกเหมือนกัน ไปโรงพยาบาลก็ได้ หรือคนที่เคยเจอสถานการณ์คล้าย ๆ กันครับ

ปล.ผมยังไม่ได้รู้สึกชอบเธอนะครับ เพราะฉะนั้นตัดการคิดเข้าข้างตัวเองออกไปได้เลย

หมอควรมีกำแพงวิชาชีพ ทิ้งระยะห่างกับคนไข้ และพูดคุยอยู่ในบริบททางการแพทย์มากกว่านี้รึเปล่า ยิ่งพบกันครั้งแรก เรื่องส่วนตัวระดับคนรัก ยิ่งไม่ควรหลุดออกมา