เสียงเรียกแห่งพงไพร (เกมการเงินเดอะซีรีส์ EP.10)

จาก EP.1
https://m.pantip.com/topic/44118741?sc=ehJO3Vs
EP.2
https://m.pantip.com/topic/44118767?sc=o8XowKg
EP.3
https://m.pantip.com/topic/44118793?sc=gUN7MrQ
EP.4
https://m.pantip.com/topic/44119265?sc=tWMb0dN
EP.5
https://m.pantip.com/topic/44120579?sc=ZOCell1
EP.6
https://m.pantip.com/topic/44122828?sc=nx4hYAi
EP.7
https://m.pantip.com/topic/44123784?sc=76xE96N
EP.8
https://m.pantip.com/topic/44125329?sc=GGp3L6M
และ EP.9
https://m.pantip.com/topic/44126827?sc=yu2ffV5

ผมศึกษาจนเริ่มเข้าใจกลไกของทุ่งสังหาร
และ วิธีคิด ต่างๆของเหล่ามหาปราชญ์
ทั้งสองความเข้าใจนี้ ค่อยๆหลอมรวมจนกลายเป็นคำตอบ ยืนยันสิ่งที่ยังค้างคาใจว่าสิ่งที่ผมกำลังคิดอยู่
มันถูกต้องจริงๆ
ถึงแม้ตัวผมเองจะยังไม่ค่อยมั่นใจในคำ ตอบนักก็ตาม...

ผมใช้เวลาเลยเถิดมาถึงด้านหน้าคาสิโนแห่งหนึ่ง
ชื่อว่า "Forex" (ชื่อคาสิโน เฉยๆ จริงๆน้าาา)

ผมเห็นผู้คนเข้าไปด้วยรอยยิ้มที่สวยงาม และ ออกมาด้วยสายตาอันสิ้นหวัง เดินเคียงคู่กันมากับผู้ที่หอบความมั่งคั่งอย่างล้นเหลือ

ความย้อนแย้งนี้เองมันดึงดูให้ผมต้องตามเข้าไปดู
ที่ด้านในมีการวางเดิมพันต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการเดิมพันโลหะมีค่า หรือแม้แต่เงินตราระหว่างเมือง
หากผมเห็นที่นี่ก่อนศูนย์กระจายข่าวฯ ดวงตาของผมคงลุก วาวไม่ต่างกัน
แต่ ด้วยความรู้จากตำราพิชัยสงครามของเหล่ามหาปราชญ์ ทำให้ผมเข้าใจกลไก
จนภาพที่เห็นบนกระดานไม่ใช่เงิน เดิมพัน แต่มีเพียงความโลภ และ ความกลัวเท่านั้น

ผมเฝ้าศึกษาอยู่ครู่ใหญ่เพื่อนำ
- เทคนิค(การดูกราฟวางแนวรับแนว ต้าน)
- วิธีคิด(การวางSL/TPวาง TF 1, 2, 3)

จากบนกระดานแห่งนี้ เพื่อขยายเสกลให้ใหญ่พอที่ปรับใช้กับกระดานชีวิตของตัวเอง
และ ในศาสตร์แห่งคาสิโนนี้เอง ผมก็พบว่าภาพรวมของ สถานที่แห่งนี้ ไหลขึ้นลงเพราะความโลภ และ ความกลัว ไม่ต่างไปจากภาพรวมแห่งมหาสงครามด้านนอกเลย
หากแต่ต่างกันแค่เพียงช่วงเวลาสั้น-ยาวเท่านั้น
เมื่อพอเข้าใจในสิ่งที่เห็นตรงหน้า ผมจึงเดินฝ่าเสียงโห่ร้อง และ เสียงเชียร์ต่างๆของคาสิโนออกมาด้านนอก

เสียงสัญญาณเตือนต่างๆ
ผสมผสานเสียงการสู้รบที่นอกแนว
คละคลุ้งจนแทบแยกไม่ออก ว่าตอนนี้จุดศูนย์กลางของ สงครามอยู่ตรงไหนกันแน่
ผมเดินเลี่ยงความวุ่นวายไปตามแนวชุมชนเรื่อยๆ
ถอยห่างจากแนวสู้รบ เพราะอยากทบทวนหลายๆสิ่ง หลายๆอย่าง จนมาถึงประตูแห่งหนึ่ง
ที่เหมือนจะเป็นประตูทางเข้า-ออกด้านหลัง
ณ ทางออกด้านหลังของเขตชุมชนในทุ่งสังหารแห่งนี้
ผมไม่เห็นใครผ่านสัญจรทางนี้มากนัก อาจเพราะด้านนี้มีเพียงทางเดินอันรกร้าง และ ซากปรักหักพังต่างๆของแนวรบเดิม
ผมเดาว่าผู้คนส่วนใหญ่คงวุ่นวายอยู่ที่หน้าแนวรบ
เลยไม่มีใครสนใจที่นี่
แต่ด้วยความแอบชอบท่องเที่ยวที่เป็นทุนเดิมของผม
ทำให้ผมเดินตามร่องรอยความรกร้างแห่งนี้เข้ามาเรื่อยๆ
เสียงของความวุ่นวายหน้าแนวรบ และ ความครึกครื้นของ คาสิโนค่อยๆแผ่วเบา จนเหลือเพียงเสียงสายลมที่พัดผ่าน ซากปรักหักพังที่ปกคลุมด้วยมอสเขียวขจี ที่ดึงดูดสายตาของนักเดินทางอย่างผม
ทำให้ผมเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ

ยิ่งเดินลึกเข้ามาแสงอาทิตย์ยามเย็น สาดทอเป็นสีส้มแดงอาบไล้เศษอิฐหัก ทิ้งรอยเงาทอดยาว งดงามแต่กลับน่าวังเวงในเวลาเดียวกัน

ตลอดทางเดิน มีเศษซากของแนวรบโบราณตั้งระเกะระกะ อยู่นับร้อยนับพัน
ทว่ามีอยู่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฝีเท้าของผมต้องหยุดชะงักลง
มันคือก้อนอิฐหินโบราณขนาดใหญ่ ที่จมดินอยู่ครึ่งก้อน ท่ามกลางเศษหินไร้รูปทรงรอบๆ
หินก้อนนี้กลับแฝงไปด้วยร่องรอยของการสลักเสลาอย่างประณีต แม้จะถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์ และ สึกกร่อนไปตามกาลเวลา
แต่รอยสลักนูนต่ำรูปหัวสิงโตที่กำลังอ้าปากกว้าง กลับเด่นชัดขึ้นมาเมื่อต้องแสงตะวัน

ดวงตาของสิงโตตัวนั้น กำลังจ้องมองตรงมาที่ผม
ราวกับมันกำลังเรียกหา และ เฝ้ารอคอยการมาของใครบาง คนนับพันปี เพื่อส่งต่อความลับที่ไม่มีใครเหลียวมอง...


สิงโตตัวนั้นกำลังจะบอกอะไร? อย่าลืมติดตามกันใน EP. หน้านะครับ

ใครมีอะไรแนะนำ ติ ชม หรือ อยากเล่าประสบการณ์การ เดินทาง สามารถแลกเปลี่ยนความเห็นกันได้ใต้โพสต์เลย นะคร้าบบบ ขอบคุณครับ