เจ็บแค้นเคืองโกรธ โทษฉันใย
ฉันทำ อะไรให้เธอเคืองขุ่น
ปรักปรำ ฉันเป็นจำเลยของคุณ
นี่หรือพ่อนักบุญ แท้จริงคุณคือคนป่า

เชิญคุณลงทัณฑ์บัญชา
จนสมอุราจนสาแก่ใจ
ไม่มีวันที่ฉันจะร้องไห้
ร่ำไรเพราะฉันมิใช่หญิงเจ้าน้ำตา