ผมคิดมากไปรึป่าว

แบบเพื่อนในห้องอะ ผมรัสึกทำไมผมถูกด้อยค่า แบบเราเป็นตัวสำรอง ไม่สำคัญ เพื่อนในห้องผม ก็รัจักกันมาระดับนึง แต่แบบทำไมเหมือนผมกับใครจะสนิทก็สนิทไม่สุด หรือแบบผมเป๋นคนเฮฮามาก แต่พออย่างงัผมรู้สึกเหมือนความเฮฮา ความขี้เล่นของผมหายไป เหมือนผมเป็นคนน่าเบื่อ ทั้งกาาคุยเล่บกับครู กับเพื่อน ผญในห้อง ทีผมรู้จักมา แล้วพาเพื่อนผมรัจัก ไปๆมาๆ เขาสนิทกันยิ่งกว่าผมซะอีก เหมือนเวลาคุยไปใคร เหมือนมีแต่ความแบบเกรงๆ ผมก็ไม่รู้ว่าจะคุยไร แล้วแบบยิ่งเจอปัญหาเพื่อนไม่ชอบผม พยายามกีดกัน ไม่ชอบผมผมก็คิดหนักละนะ อันนี่คนที่ผม้คย สงสารเขา ช่วยเขา พอเขามีเพื่อนฝูง มีปากมีเสียง ก็ลืมผมเลย เขาไม่ชอบผมเอง ทำไมมันรัสึกหนักใจที่ผมว่ะ หรือผมเป็นคนคิดมาก แล้วจะเป็นแบบนี้ทุกช่วงวันหยุด เหมือนผมเบื่อไม่มีไรทำ เลยคิดฟุ้งซ้าน คิดไปนันไปนี้ วิตกกังวล ตอนนี่เพื่อนในห้องปรับตัวได้นิดนึง แบบผมเรื่มรู่จักการวางตัว เวลาไหนผม ขกเล่น ก็ไม้เล่น ไม่ใช่ต้องตามหัวกลุ่มเสมอ เราก็มีศักยภาพของตัวเอง