กระทู้นี้เป็นอีกกระทู้ที่ไม่คิดว่าจะได้ตั้ง ต้องขอคุณน้องท่านนึงที่ทำให้เราได้ตั้ง ถ้าไม่ได้น้องท่านนี้เราคงไม่กล้าที่จะเล่าเรื่องราวนี้ ขอบคุณจริงๆ แม้จะเป็นการคุยสั้นๆ ก็ตาม
ย้อนกลับไปสมัยตอนมอ 1 เราเจอเพื่อนคนนึงเขาเป็นผู้หญิง หน้าตาหมวยๆ ออกแนนคริสหอวัง (คิคิคิ) และแน่นอนว่าเราชอบเขาทันที การชอบเพื่อนคนนี้มันก็เป็นแค่ชื่นชอบเหมือนปลื้มใจมั้ง เพราะสมัยนั้นบอกเลยว่าไม่มีทางที่จะเดินไปบอกใครว่าเธอๆ เราชอบผู้หญิง มันมีแค่ทอมกับดี้เท่านั้น ความชอบเพื่อนคนนี้ก็มีมาตลอดจนจบมอ 6
ระหว่างที่เรียนเรากับเข้าไม่มีโมเม้นท์อะไรพิเศษเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น แถมอยู่กันคนละก๊วนด้วยซ้ำแต่ทักทายคุยกันปกติ และไม่มีใครรู้ว่าเราชอบเพื่อนคนนี้เลยพอแยกย้ายไปเรียนมหาวิทยาลัยเราไปก็แทบไม่ได้ติดต่อกันเลย ความทรงจำเรื่องของเพื่อนคนนี้ก็ค่อยๆจางหายไป
จนถึงวัยทำงานอยู่ๆวันนึงเพื่อนสมัยมอต้นก็ทักไลน์มาชวนเข้ากลุ่ม เราเองก็ไม่คิดอะไรก็ดีใจเพราะเพื่อนมอต้นแถบไม่ได้ติดต่อเลย มีแค่บางคนเท่านั้น และพอเรากดเข้าไปในกลุ่ม เราเจอคนนั้นอีกครั้งความทรงจำครั้งแรกกลับมาหาเราอีก เราดีใจมากกกกกกกกกก แทบจะกรี๊ดออกมาเลย แล้วเรากับเขาก็ได้คุยกันหลายเรื่องมาก ดีใจสุด แต่พอได้อัพเดทเรื่องราวต่างๆทำเราตกใจพอสมควร เพราะชีวิตเพื่อนคนนี้ไม่ได้สวยงาม ชีวิตครอบครัวก็แตกแยก ตัวเขาเองเรียนไม่จบ และเขาก็มีลูกชายคนนึง เราได้ดูรูปลูกชายเขาด้วย ลูกชายเขาอยู่กับพ่อ ส่วนพ่อเด็กได้เลิกลากันไปแล้ว
ด้วยปัญหาชีวิตทำให้เพื่อนคนนี้เป็นคนติดเหล้า เขาดื่มทุกคืน เราได้แต่บอกว่าใจเย็นๆ อันไหนลดได้ค่อยๆลดนะ เขาเองก็พยายามที่จะลดนะ แต่เราเองก็ไม่รู้ว่าลดได้มากน้อยแค่ไหน บอกตามตรงเราเป็นห่วงเขามาก แต่เราเองก็ไม่สามารถเข้าไปก้าวก่ายชีวิตเขาได้ มีครั้งนึงได้นัดกันไปกินข้าว และเราได้ถ่ายรูปกลุ่มด้วยกัน แน่นอนเรากับเขาได้ถ่ายข้างๆกัน นี้เป็นรูปใบเดียวที่เรากับกับได้ถ่ายด้วยกัน
ครั้งสุดท้ายที่เราได้คุยกันคือ เราบอกเขาว่าอย่าทำร้ายตัวเองนะ เขาอ่านและไม่ได้ตอบอะไร ผ่านไป 1 อาทิตย์ เพื่อนในกลุ่มได้บอกว่า เพื่อนคนนี้เสียชีวิตแล้ว เขาถูกท้ายร้ายจนเสียชีวิต และทำให้เรารู้ว่านอกจากเขาติดเหล้าแล้วเขายังใช้สารเสพติดด้วย ตอนที่เรารู้ เราแบบไปไม่ถูกเลย งานศพหรืออะไรก็ไม่ได้ไป เพื่อนที่แจ้งข่าวก็บอกว่า ตัวเขาเองก็ไม่รู้ แต่บังเอิญจริงๆที่ได้อ่านข่าว เรื่องนี้ออกข่าวด้วย แต่ก็เป็นข่าวเล็กๆเท่านั้น ในข่าวระบุชื่อผุ้เสียชีวิตเพื่อนเลยทักไปหาพี่ชายคนละแม่ ถึงรู้ว่าเขาเสียตามข่าวและได้เผาไปแล้ว
ทุกครั้งที่เรานึกถึงเรื่องเพื่อนคนนี้เราจะร้องไห้ทุกครั้ง ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เรามีเพื่อนคนอื่นที่ได้เสียชีวิตเหมือนกัน แต่เราเองก็ไม่ได้ต้องร้องไห้เสียใจเท่ากับคนๆนี้เลย ขนาดพิมพ์อยู่เรายังร้องไห้ เราเคยฝันถึงเขาแล้วถามเขาว่าสบายดีไหม เขายิ้มแล้วบอกเราว่าสบายดีมากๆ เราไม่เคยบอกหรือเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง ได้แต่เก็บไว้คนเดียว
จนถึงทุกวันนี้รูปใบนั้นเรากลับไม่กล้าที่จะหยิบขึ้นมาดู ไม่รู้เพราะอะไร และตอนนี้เราเองก็ใจพังมากๆ (ทำตัวเอง 555) กลายเป็นเราขอให้เพื่อนคนนี้ที่ไม่อยู่แล้วเป็นกำลังใจให้เราด้วย ขอกำลังใจจากคนที่ตายแล้ว ตลกดีเนอะ
และนี้ก็เป็นอีกหนึ่งเรื่องราวของเราที่อยากเล่าให้ฟัง เราไม่มีโอกาสได้ไปร่ำลา ถ้ามันสามารถแลกอะไรก็ได้ เพื่อบอกลา เรายินดีที่จะแลกเพื่อไปบอกลาเขา
ตั้งแต่ได้ยอดพันทิป ทำให้กล้าตั้งกระทู้เลย คิคิคิ
ขอโอกาสบอกลา
ย้อนกลับไปสมัยตอนมอ 1 เราเจอเพื่อนคนนึงเขาเป็นผู้หญิง หน้าตาหมวยๆ ออกแนนคริสหอวัง (คิคิคิ) และแน่นอนว่าเราชอบเขาทันที การชอบเพื่อนคนนี้มันก็เป็นแค่ชื่นชอบเหมือนปลื้มใจมั้ง เพราะสมัยนั้นบอกเลยว่าไม่มีทางที่จะเดินไปบอกใครว่าเธอๆ เราชอบผู้หญิง มันมีแค่ทอมกับดี้เท่านั้น ความชอบเพื่อนคนนี้ก็มีมาตลอดจนจบมอ 6
ระหว่างที่เรียนเรากับเข้าไม่มีโมเม้นท์อะไรพิเศษเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น แถมอยู่กันคนละก๊วนด้วยซ้ำแต่ทักทายคุยกันปกติ และไม่มีใครรู้ว่าเราชอบเพื่อนคนนี้เลยพอแยกย้ายไปเรียนมหาวิทยาลัยเราไปก็แทบไม่ได้ติดต่อกันเลย ความทรงจำเรื่องของเพื่อนคนนี้ก็ค่อยๆจางหายไป
จนถึงวัยทำงานอยู่ๆวันนึงเพื่อนสมัยมอต้นก็ทักไลน์มาชวนเข้ากลุ่ม เราเองก็ไม่คิดอะไรก็ดีใจเพราะเพื่อนมอต้นแถบไม่ได้ติดต่อเลย มีแค่บางคนเท่านั้น และพอเรากดเข้าไปในกลุ่ม เราเจอคนนั้นอีกครั้งความทรงจำครั้งแรกกลับมาหาเราอีก เราดีใจมากกกกกกกกกก แทบจะกรี๊ดออกมาเลย แล้วเรากับเขาก็ได้คุยกันหลายเรื่องมาก ดีใจสุด แต่พอได้อัพเดทเรื่องราวต่างๆทำเราตกใจพอสมควร เพราะชีวิตเพื่อนคนนี้ไม่ได้สวยงาม ชีวิตครอบครัวก็แตกแยก ตัวเขาเองเรียนไม่จบ และเขาก็มีลูกชายคนนึง เราได้ดูรูปลูกชายเขาด้วย ลูกชายเขาอยู่กับพ่อ ส่วนพ่อเด็กได้เลิกลากันไปแล้ว
ด้วยปัญหาชีวิตทำให้เพื่อนคนนี้เป็นคนติดเหล้า เขาดื่มทุกคืน เราได้แต่บอกว่าใจเย็นๆ อันไหนลดได้ค่อยๆลดนะ เขาเองก็พยายามที่จะลดนะ แต่เราเองก็ไม่รู้ว่าลดได้มากน้อยแค่ไหน บอกตามตรงเราเป็นห่วงเขามาก แต่เราเองก็ไม่สามารถเข้าไปก้าวก่ายชีวิตเขาได้ มีครั้งนึงได้นัดกันไปกินข้าว และเราได้ถ่ายรูปกลุ่มด้วยกัน แน่นอนเรากับเขาได้ถ่ายข้างๆกัน นี้เป็นรูปใบเดียวที่เรากับกับได้ถ่ายด้วยกัน
ครั้งสุดท้ายที่เราได้คุยกันคือ เราบอกเขาว่าอย่าทำร้ายตัวเองนะ เขาอ่านและไม่ได้ตอบอะไร ผ่านไป 1 อาทิตย์ เพื่อนในกลุ่มได้บอกว่า เพื่อนคนนี้เสียชีวิตแล้ว เขาถูกท้ายร้ายจนเสียชีวิต และทำให้เรารู้ว่านอกจากเขาติดเหล้าแล้วเขายังใช้สารเสพติดด้วย ตอนที่เรารู้ เราแบบไปไม่ถูกเลย งานศพหรืออะไรก็ไม่ได้ไป เพื่อนที่แจ้งข่าวก็บอกว่า ตัวเขาเองก็ไม่รู้ แต่บังเอิญจริงๆที่ได้อ่านข่าว เรื่องนี้ออกข่าวด้วย แต่ก็เป็นข่าวเล็กๆเท่านั้น ในข่าวระบุชื่อผุ้เสียชีวิตเพื่อนเลยทักไปหาพี่ชายคนละแม่ ถึงรู้ว่าเขาเสียตามข่าวและได้เผาไปแล้ว
ทุกครั้งที่เรานึกถึงเรื่องเพื่อนคนนี้เราจะร้องไห้ทุกครั้ง ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เรามีเพื่อนคนอื่นที่ได้เสียชีวิตเหมือนกัน แต่เราเองก็ไม่ได้ต้องร้องไห้เสียใจเท่ากับคนๆนี้เลย ขนาดพิมพ์อยู่เรายังร้องไห้ เราเคยฝันถึงเขาแล้วถามเขาว่าสบายดีไหม เขายิ้มแล้วบอกเราว่าสบายดีมากๆ เราไม่เคยบอกหรือเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง ได้แต่เก็บไว้คนเดียว
จนถึงทุกวันนี้รูปใบนั้นเรากลับไม่กล้าที่จะหยิบขึ้นมาดู ไม่รู้เพราะอะไร และตอนนี้เราเองก็ใจพังมากๆ (ทำตัวเอง 555) กลายเป็นเราขอให้เพื่อนคนนี้ที่ไม่อยู่แล้วเป็นกำลังใจให้เราด้วย ขอกำลังใจจากคนที่ตายแล้ว ตลกดีเนอะ
และนี้ก็เป็นอีกหนึ่งเรื่องราวของเราที่อยากเล่าให้ฟัง เราไม่มีโอกาสได้ไปร่ำลา ถ้ามันสามารถแลกอะไรก็ได้ เพื่อบอกลา เรายินดีที่จะแลกเพื่อไปบอกลาเขา
ตั้งแต่ได้ยอดพันทิป ทำให้กล้าตั้งกระทู้เลย คิคิคิ