กราบแทบพระบาทน้อมอาลัย สถิตในใจไทยนิรันดร์
สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาวพันทิปทุกคน...
วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่บรรยากาศในบ้านเราเต็มไปด้วยความเงียบเหงาและความโศกเศร้า หลังจากที่ได้ทราบแถลงการณ์อย่างเป็นทางการเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา ยอมรับเลยครับว่าใจหายมากๆ และเชื่อว่าหลายๆ คนก็คงรู้สึกไม่ต่างจากผม
พอเสพข่าวไปเรื่อยๆ มันทำให้สมองของผมคิดย้อนกลับไปในอดีต... ในฐานะที่ผมเป็นเด็กยุค 90 (ค่อน2000) คนหนึ่ง ภาพจำสเตอริโอไทป์ของเด็กยุคเราคือ ตอนสองทุ่มของทุกวัน ทีวีทุกช่องจะตัดเข้าสู่ "ข่าวในพระราชสำนัก" ซึ่งสำหรับเด็กในวัยนั้น มันคือช่วงเวลาที่โดนผู้ใหญ่ยึดรีโมต ตอนนั้นเรายังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจครับว่าสิ่งที่เห็นในจอคืออะไร รู้แค่ว่าเรามักจะได้เห็นเจ้าฟ้าหญิงองค์หนึ่ง ที่ทรงแย้มพระสรวลอย่างอบอุ่นอยู่เสมอ ทรงลุยน้ำท่วม ทรงพูดคุยกับชาวบ้านอย่างเป็นกันเองและไม่ถือพระองค์เลย ใช่ครับ... ผมกำลังพูดถึง "พระองค์ภา"
แต่พอเราเริ่มโตขึ้น ได้เรียนรู้โลกมากขึ้น จากภาพในทีวีที่เราเคยดูผ่านๆ ในวันนั้น มันกลับกลายเป็นความซาบซึ้งและทึ่งในสิ่งที่พระองค์ทรงทำเพื่อคนตัวเล็กๆ ในสังคมอย่างแท้จริง
จำได้ว่าเคยดูสกู๊ปข่าวในทีวี พระองค์ภาทรงเล็งเห็นปัญหาของผู้ต้องขังหญิง โดยเฉพาะกลุ่มที่กำลังตั้งครรภ์หรือมีลูกเล็กติดมาในเรือนจำ พระองค์ไม่ได้มองว่าเขาคือผู้กระทำผิดแล้วจบ แต่ทรงมองด้วยความเมตตาในฐานะเพื่อนมนุษย์ ทรงประทานความช่วยเหลือทั้งเรื่องนมผง สาธารณสุข และการฝึกอาชีพ เพื่อให้พวกเขาสามารถกลับคืนสู่สังคมได้โดยไม่ทำผิดซ้ำ แถมแนวคิดนี้ พระองค์ยังทรงนำไปผลักดันในระดับโลกจนกลายเป็น "ข้อกำหนดกรุงเทพ" (Bangkok Rules) ซึ่งเป็นมาตรฐานสากลของสหประชาชาติ (UN) อีกด้วย เปลี่ยนภาพเจ้าฟ้าหญิงในทีวี ให้กลายเป็นบุคคลสำคัญของกระบวนการยุติธรรมโลกไปเลยครับ
อีกทั้งโครงการเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ที่พึ่งในยามยากที่แท้จริง
อีกหนึ่งภาพจำในทีวีที่เชื่อว่าคนไทยทุกคนต้องเคยเห็น คือภาพรถบรรทุกถุงยังชีพสีม่วง-ส้ม ที่วิ่งฝ่ากระแสน้ำท่วมเข้าไปในพื้นที่ห่างไกล ของ "มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย" ไม่ว่าน้ำจะท่วมหนักขนาดไหน ทีมงานของพระองค์จะไปถึงพื้นที่เร็วมาก ทรงแจกของที่จำเป็นจริงๆ และไม่ได้แจกแล้วจบ แต่ทรงคิดไปถึงการฟื้นฟูอาชีพให้ชาวบ้านหลังน้ำลด รวมถึงการตั้งสถานีเตือนภัยชุมชนเพื่อป้องกันภัยในอนาคตด้วย
จากเด็กคนหนึ่งที่เคยนั่งมองพระองค์ผ่านหน้าจอทีวีในวันนั้น วันนี้เมื่อมองย้อนกลับไป ผมถึงได้เข้าใจอย่างลึกซึ้งว่า ตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ภา พระองค์ทรงใช้สถานะ "เจ้าฟ้า" ในการขับเคลื่อนสังคมและช่วยเลือคนยากคนจนอย่างแท้จริง...
ข่าวการจากไปของพระองค์ในครั้งนี้ มันบีบหัวใจพวกเราคนไทยทุกคนเหลือเกินครับ และเชื่อว่าความทรงจำดีๆ และคุณงามความดีที่พระองค์ทรงฝากไว้ จะยังคงสถิตอยู่ในใจของพวกเราตลอดไป
เพื่อนๆ ล่ะครับ มีภาพจำหรือความทรงจำไหนเกี่ยวกับพระองค์ภาที่จำได้ติดตาตั้งแต่ตอนเด็กๆ บ้าง ลองมาแชร์และร่วมกันน้อมรำลึกถึงพระองค์ในกระทู้นี้กันได้นะครับ
"สถิตในดวงใจตราบนิจนิรันดร์ น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้"
"พระองค์ภา" ในความทรงจำ
สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาวพันทิปทุกคน...
วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่บรรยากาศในบ้านเราเต็มไปด้วยความเงียบเหงาและความโศกเศร้า หลังจากที่ได้ทราบแถลงการณ์อย่างเป็นทางการเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา ยอมรับเลยครับว่าใจหายมากๆ และเชื่อว่าหลายๆ คนก็คงรู้สึกไม่ต่างจากผม
พอเสพข่าวไปเรื่อยๆ มันทำให้สมองของผมคิดย้อนกลับไปในอดีต... ในฐานะที่ผมเป็นเด็กยุค 90 (ค่อน2000) คนหนึ่ง ภาพจำสเตอริโอไทป์ของเด็กยุคเราคือ ตอนสองทุ่มของทุกวัน ทีวีทุกช่องจะตัดเข้าสู่ "ข่าวในพระราชสำนัก" ซึ่งสำหรับเด็กในวัยนั้น มันคือช่วงเวลาที่โดนผู้ใหญ่ยึดรีโมต ตอนนั้นเรายังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจครับว่าสิ่งที่เห็นในจอคืออะไร รู้แค่ว่าเรามักจะได้เห็นเจ้าฟ้าหญิงองค์หนึ่ง ที่ทรงแย้มพระสรวลอย่างอบอุ่นอยู่เสมอ ทรงลุยน้ำท่วม ทรงพูดคุยกับชาวบ้านอย่างเป็นกันเองและไม่ถือพระองค์เลย ใช่ครับ... ผมกำลังพูดถึง "พระองค์ภา"
แต่พอเราเริ่มโตขึ้น ได้เรียนรู้โลกมากขึ้น จากภาพในทีวีที่เราเคยดูผ่านๆ ในวันนั้น มันกลับกลายเป็นความซาบซึ้งและทึ่งในสิ่งที่พระองค์ทรงทำเพื่อคนตัวเล็กๆ ในสังคมอย่างแท้จริง
จำได้ว่าเคยดูสกู๊ปข่าวในทีวี พระองค์ภาทรงเล็งเห็นปัญหาของผู้ต้องขังหญิง โดยเฉพาะกลุ่มที่กำลังตั้งครรภ์หรือมีลูกเล็กติดมาในเรือนจำ พระองค์ไม่ได้มองว่าเขาคือผู้กระทำผิดแล้วจบ แต่ทรงมองด้วยความเมตตาในฐานะเพื่อนมนุษย์ ทรงประทานความช่วยเหลือทั้งเรื่องนมผง สาธารณสุข และการฝึกอาชีพ เพื่อให้พวกเขาสามารถกลับคืนสู่สังคมได้โดยไม่ทำผิดซ้ำ แถมแนวคิดนี้ พระองค์ยังทรงนำไปผลักดันในระดับโลกจนกลายเป็น "ข้อกำหนดกรุงเทพ" (Bangkok Rules) ซึ่งเป็นมาตรฐานสากลของสหประชาชาติ (UN) อีกด้วย เปลี่ยนภาพเจ้าฟ้าหญิงในทีวี ให้กลายเป็นบุคคลสำคัญของกระบวนการยุติธรรมโลกไปเลยครับ
อีกทั้งโครงการเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ที่พึ่งในยามยากที่แท้จริง
อีกหนึ่งภาพจำในทีวีที่เชื่อว่าคนไทยทุกคนต้องเคยเห็น คือภาพรถบรรทุกถุงยังชีพสีม่วง-ส้ม ที่วิ่งฝ่ากระแสน้ำท่วมเข้าไปในพื้นที่ห่างไกล ของ "มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย" ไม่ว่าน้ำจะท่วมหนักขนาดไหน ทีมงานของพระองค์จะไปถึงพื้นที่เร็วมาก ทรงแจกของที่จำเป็นจริงๆ และไม่ได้แจกแล้วจบ แต่ทรงคิดไปถึงการฟื้นฟูอาชีพให้ชาวบ้านหลังน้ำลด รวมถึงการตั้งสถานีเตือนภัยชุมชนเพื่อป้องกันภัยในอนาคตด้วย
จากเด็กคนหนึ่งที่เคยนั่งมองพระองค์ผ่านหน้าจอทีวีในวันนั้น วันนี้เมื่อมองย้อนกลับไป ผมถึงได้เข้าใจอย่างลึกซึ้งว่า ตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ภา พระองค์ทรงใช้สถานะ "เจ้าฟ้า" ในการขับเคลื่อนสังคมและช่วยเลือคนยากคนจนอย่างแท้จริง...
ข่าวการจากไปของพระองค์ในครั้งนี้ มันบีบหัวใจพวกเราคนไทยทุกคนเหลือเกินครับ และเชื่อว่าความทรงจำดีๆ และคุณงามความดีที่พระองค์ทรงฝากไว้ จะยังคงสถิตอยู่ในใจของพวกเราตลอดไป
เพื่อนๆ ล่ะครับ มีภาพจำหรือความทรงจำไหนเกี่ยวกับพระองค์ภาที่จำได้ติดตาตั้งแต่ตอนเด็กๆ บ้าง ลองมาแชร์และร่วมกันน้อมรำลึกถึงพระองค์ในกระทู้นี้กันได้นะครับ
"สถิตในดวงใจตราบนิจนิรันดร์ น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้"