สวัสดีค่ะ ปัจจุบันอยู่ 29 ปี เพิ่งรับราชการบรรจุที่กทม. มาได้เกือบ 1 ปีค่ะ ซึ่งเป็นหน่วยงานที่มีสำนักงานอยู่ทุกจังหวัด แต่ด้วยความที่เงินเดือนอาจไม่เยอะมาก เลยสอบราชการซึ่งเป็นหน่วยงานที่มีเงินเดือนพิเศษ แต่ไม่มีสำนักงานที่ต่างจังหวัด ต้องอยู่ที่กทม. เท่านั้น
ส่วนตัวชอบอยู่กทม. มากกว่าค่ะ เพราะมาอยู่กทม. ตั้งแต่เรียนป.ตรี ตอนเลือกสถานที่บรรจุราชการก็อยากอยู่ใน comfort zone เลยเลือกบรรจุที่กทม. แต่ด้วยตอนนี้รู้สึกว่าพ่อแม่แก่ลงทุกวัน (64-66 ปี สุขภาพไม่ดีมากนัก แต่ก็ใช้ชีวิตได้ปกติ) ซึ่งเรารู้ว่าพ่อแม่อยากให้เราย้ายกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดค่ะ ท่านจะดีใจมากแน่ๆ ที่ลูกสาวจะได้กลับมาอยู่บ้านแล้ว จะได้ช่วยดูและกัน อยู่เป็นครอบครัว แต่เรากลับมีความลังเลหลายๆ อย่างเลยค่ะ
1. ด้วยความที่อยู่กทม. มานานแล้ว รู้สึก comfort กับกทม. มากกว่า แม้ว่าต่างจังหวัดจะมีเพื่อนอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่เพื่อนก็อยู่ที่กทม. และคิดว่าจะสามารถดูแลตัวเองได้ดีกว่าหากในอนาคตต้องเป็นสาวโสดตัวคนเดียวค่ะ
2. แฟน ที่คบมาได้ประมาณ 1 ปี หากต้องย้ายกลับต่างจังหวัดต้องเลิกแน่นอน เพราะต้องใช้ชีวิตคนละเป้าหมาย ซึ่งเรายังไม่ได้คิดถึงอนาคตมากเท่าไหร่ แต่คิดว่าหากเลิกไปแล้ว โอกาสในการเป็นสาวโสดในต่างจังหวัดก็ค่อนข้างสูงเลยค่ะ ซึ่งจะ comfort มากกว่าหากอยู่กทม.
3.พ่อแม่อยู่ต่างจังหวัด ที่บ้านอยู่กัน 3 คน พ่อแม่และปู่ สุขภาพไม่ดีมาก แต่ก็ใช้ชีวิตได้ปกติ พ่อแม่จะดีใจค่ะถ้าเรากลับบ้าน ใจนึงก็อยากกลับค่ะ แต่อีกใจนึงก็รู้ว่าถ้ากลับไปคงไม่ได้ชีวิตแบบที่ตัวเองอยากใช้ และท่านก็คงไม่อยากมาอยู่กทม. ค่ะ กลัวท่านเหงาด้วย เพราะเปลี่ยนสภาพแวดล้อม พ่อแม่ไม่ค่อยไปไหนค่ะ ชอบอยู่บ้านมากๆ มากทม.นับครั้งได้ แม้ว่าที่ต่างจังหวัดอาจมีญาติๆหลายคน แต่ก็คงไม่สามารถฝากพึ่งพาดูแลกันได้เท่าไหร่
4. เรากลับบ้านไม่บ่อยเท่าไหร่ค่ะ ปีนึงประมาณ 2 ครั้ง (สงกรานต์กับปีใหม่) แต่หากมีช่วงได้หยุดยาวก็อาจกลับเพิ่มบ้าง เนื่องจากอยู่ในจังหวัดที่ไม่มีสนามบิน หากจะกลับต้องให้แม่มารับที่สนามบินซีงอยู่ในจังหวัดติดกัน แต่ตอนนี้ก็สัมผัสได้ว่าพอแก่ตัวท่านกลัวการขับรถค่ะ ต้องให้ญาติมารับส่งตลอด ซึ่งเราเกรงใจมากๆ รู้สึกลำบากใจเป็นภาระคนอื่น แต่ถ้าจะนั่งรถทัวร์ก็เหนื่อยเกินไป เพราะต้องนั่ง 10-12 ชั่วโมง และเราเป็นคนนอนไม่หลับตอนนั่งรถค่ะ มันเลยทรมาณมากๆ เลยค่อนข้างลำบากหากจะใช้วิธีกลับไปเยี่ยมที่บ้านบ่อยๆ
สรุปเลยคือลังเลค่ะว่าเราควรเลือกใช้ชีวิตแบบไหนดี จะใช้ชีวิตของตัวเองและกังวลถึงอนาคตที่อาจต้องอยู่คยเดียว เลยอยากอยู่ที่ๆเรารู้สึกว่าดูแลตัวเองได้ดีที่สุด แต่ถ้าไม่กลับบ้านก็รู้สึกไม่ดีที่ทำหน้าที่ลูกไม่ดี ทำให้พ่อแม่ต้องค่อยคิดถึง กลัวว่าหากท่านไม่อยู่แล้วจะรู้สึกผิดค่ะ เลยมาขอคำแนะนำหรือมุมมอง เผื่อจะมีมุมมองใหม่ๆ ให้ลองใช้ชีวิตค่ะ ขอบคุณค่ะ
เลือกสร้างชีวิตที่กทม. หรือ ย้ายกลับบ้าน (ดูแลพ่อแม่)
ส่วนตัวชอบอยู่กทม. มากกว่าค่ะ เพราะมาอยู่กทม. ตั้งแต่เรียนป.ตรี ตอนเลือกสถานที่บรรจุราชการก็อยากอยู่ใน comfort zone เลยเลือกบรรจุที่กทม. แต่ด้วยตอนนี้รู้สึกว่าพ่อแม่แก่ลงทุกวัน (64-66 ปี สุขภาพไม่ดีมากนัก แต่ก็ใช้ชีวิตได้ปกติ) ซึ่งเรารู้ว่าพ่อแม่อยากให้เราย้ายกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดค่ะ ท่านจะดีใจมากแน่ๆ ที่ลูกสาวจะได้กลับมาอยู่บ้านแล้ว จะได้ช่วยดูและกัน อยู่เป็นครอบครัว แต่เรากลับมีความลังเลหลายๆ อย่างเลยค่ะ
1. ด้วยความที่อยู่กทม. มานานแล้ว รู้สึก comfort กับกทม. มากกว่า แม้ว่าต่างจังหวัดจะมีเพื่อนอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่เพื่อนก็อยู่ที่กทม. และคิดว่าจะสามารถดูแลตัวเองได้ดีกว่าหากในอนาคตต้องเป็นสาวโสดตัวคนเดียวค่ะ
2. แฟน ที่คบมาได้ประมาณ 1 ปี หากต้องย้ายกลับต่างจังหวัดต้องเลิกแน่นอน เพราะต้องใช้ชีวิตคนละเป้าหมาย ซึ่งเรายังไม่ได้คิดถึงอนาคตมากเท่าไหร่ แต่คิดว่าหากเลิกไปแล้ว โอกาสในการเป็นสาวโสดในต่างจังหวัดก็ค่อนข้างสูงเลยค่ะ ซึ่งจะ comfort มากกว่าหากอยู่กทม.
3.พ่อแม่อยู่ต่างจังหวัด ที่บ้านอยู่กัน 3 คน พ่อแม่และปู่ สุขภาพไม่ดีมาก แต่ก็ใช้ชีวิตได้ปกติ พ่อแม่จะดีใจค่ะถ้าเรากลับบ้าน ใจนึงก็อยากกลับค่ะ แต่อีกใจนึงก็รู้ว่าถ้ากลับไปคงไม่ได้ชีวิตแบบที่ตัวเองอยากใช้ และท่านก็คงไม่อยากมาอยู่กทม. ค่ะ กลัวท่านเหงาด้วย เพราะเปลี่ยนสภาพแวดล้อม พ่อแม่ไม่ค่อยไปไหนค่ะ ชอบอยู่บ้านมากๆ มากทม.นับครั้งได้ แม้ว่าที่ต่างจังหวัดอาจมีญาติๆหลายคน แต่ก็คงไม่สามารถฝากพึ่งพาดูแลกันได้เท่าไหร่
4. เรากลับบ้านไม่บ่อยเท่าไหร่ค่ะ ปีนึงประมาณ 2 ครั้ง (สงกรานต์กับปีใหม่) แต่หากมีช่วงได้หยุดยาวก็อาจกลับเพิ่มบ้าง เนื่องจากอยู่ในจังหวัดที่ไม่มีสนามบิน หากจะกลับต้องให้แม่มารับที่สนามบินซีงอยู่ในจังหวัดติดกัน แต่ตอนนี้ก็สัมผัสได้ว่าพอแก่ตัวท่านกลัวการขับรถค่ะ ต้องให้ญาติมารับส่งตลอด ซึ่งเราเกรงใจมากๆ รู้สึกลำบากใจเป็นภาระคนอื่น แต่ถ้าจะนั่งรถทัวร์ก็เหนื่อยเกินไป เพราะต้องนั่ง 10-12 ชั่วโมง และเราเป็นคนนอนไม่หลับตอนนั่งรถค่ะ มันเลยทรมาณมากๆ เลยค่อนข้างลำบากหากจะใช้วิธีกลับไปเยี่ยมที่บ้านบ่อยๆ
สรุปเลยคือลังเลค่ะว่าเราควรเลือกใช้ชีวิตแบบไหนดี จะใช้ชีวิตของตัวเองและกังวลถึงอนาคตที่อาจต้องอยู่คยเดียว เลยอยากอยู่ที่ๆเรารู้สึกว่าดูแลตัวเองได้ดีที่สุด แต่ถ้าไม่กลับบ้านก็รู้สึกไม่ดีที่ทำหน้าที่ลูกไม่ดี ทำให้พ่อแม่ต้องค่อยคิดถึง กลัวว่าหากท่านไม่อยู่แล้วจะรู้สึกผิดค่ะ เลยมาขอคำแนะนำหรือมุมมอง เผื่อจะมีมุมมองใหม่ๆ ให้ลองใช้ชีวิตค่ะ ขอบคุณค่ะ