วัย 35+ ทำให้เริ่มเข้าใจว่า “ทำงานเก่ง” อย่างเดียวอาจไม่พออีกต่อไป

ช่วงหลังเราได้ดูทั้งคลิปเรื่องการทำงาน และแนวคิดจากหนังสือ Four Thousand Weeks แล้วรู้สึกว่า หลายอย่างมันเชื่อมกันมากกว่าที่คิด
สมัยก่อนคิดว่า
ขยัน = สำเร็จ
ทำงานเร็ว = เก่ง
รับทุกงาน = โตไว
แต่พออายุมากขึ้น เริ่มเห็นอีกมุมว่า
ยิ่งพยายามทำทุกอย่าง เรากลับยิ่งเหนื่อยและไม่มีเวลาให้สิ่งสำคัญจริงๆ
หลายประเด็นในคลิปโดนมาก เช่น
-ชื่อตำแหน่งไม่ใช่ตัวเรา
-งานดีต้องมีคนเห็น
-Soft Skills สำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ
-ความสัมพันธ์คือโอกาส
-หมดไฟไม่ใช่ความอ่อนแอ
-การไม่เลื่อนตำแหน่ง ไม่ได้แปลว่าล้มเหลว
แล้วพอมาเชื่อมกับแนวคิดจากหนังสือ Four Thousand Weeks ก็ยิ่งสะกิดใจว่า
มนุษย์เรามีเวลาจำกัดจริงๆ
ต่อให้บริหารเวลาดีแค่ไหน ก็ไม่มีวันทำได้ทุกอย่าง
สุดท้ายเลยอาจไม่ใช่ “ทำให้ครบ”
แต่คือ “เลือกให้ถูก” มากกว่า
อีกเรื่องที่ชอบมากคือแนวคิด
“Pay yourself first”
ไม่ใช่แค่เรื่องเงิน แต่คือการเอาเวลาไปให้สิ่งสำคัญกับชีวิตก่อน
ทั้งสุขภาพ ครอบครัว การพักผ่อน หรือแม้แต่เวลาคิดทบทวนตัวเอง

ทุกวันนี้เลยเริ่มรู้สึกว่า
ความสำเร็จของแต่ละคนไม่เหมือนกันจริงๆ
-บางคนอยากโตในสายงาน
-บางคนอยากมีเวลาให้ครอบครัว
-บางคนแค่ทำงานแล้วไม่ทุกข์ ก็ถือว่าเก่งมากแล้ว

อยากถามคนวัยทำงานในนี้ค่ะ
มี “ข้อคิดเรื่องงาน” หรือ “มุมมองชีวิต” อะไร ที่เพิ่งเข้าใจตอนอายุมากขึ้นบ้างไหมคะ?