สวัสดีค่ะ เราเป็นนักศึกษาจบใหม่ เป็น first jobber เราเครียดมาค่ะ มีปัญหาตามหัวกระทู้เลย
เกริ่นก่อนนะคะ เราเป็นนักศึกษาจบมาใหม่ แล้วเราอยากมีงานทำ ก็เลยได้สมัครงานมา ในระบบราชการนี่แหละค่ะ แล้วเรารู้สึกว่าเราปรับตัวกับคนอื่นยากมาก
สิ่งที่เราคิดว่ายากสำหรับเรานะคะ
-การชวนคุย
คืออันนี้มันก็ไม่ได้ยากมากค่ะ แต่พอเราชวนเขาคุยแล้วเหมือนเขาไม่ได้อยากคุยกับเรา มันแอบเฟลหน่อยๆค่ะ เราควรทำยังไงดีคะ เรารู้สึกว่าเราพยายามแล้ว แต่ผลที่ได้กลับมา มันทำให้เราไม่กล้าพยายยามอีก
-การกดดันตัวเอง
คือเรามาทำงานในสายงานนึง ซึ่งตอนนี้ เราต้องเรียนรู้งานให้ได้ไวที่สุด เพราะพี่ที่เป็นคนสอนงาน เขาจะออกแล้ว แล้วเรารู้สึกว่าเรายังดีไม่ได้เท่าเขาค่ะ เรารู้สึกว่า ถ้าเขาออกเราจะทำอะไรไม่ได้เลย เพราะพี่เขาทำได้ทุกอย่าง ทุกคนสามารถพึ่งเขาได้ ในขณะที่เราเป็นแค่เด็กจบใหม่ ไฟไม่แรงแล้วด้วยค่ะตอนนี้ ซึ่งต้องมาทำหน้าที่แทนเขา เรากดดันมากกก กลัวทำงานได้ไม่ดีแบบพี่เขา เรารู้ว่าคนเราไม่ได้เก่งแต่เกิดนะคะ แต่คือ เราต้องทำหน้าที่แทนพี่เขา คนเดียว!!!!! แล้วคือเราคิดว่าคนอื่นพึ่งเราไม่ได้แน่ๆ พี่เขาทั้งอัธยาศัยดี มีความรู้เยอะมาก ซึ่งตรงกันข้ามกับเราเลยค่ะ ตอนนี้เรายังไม่รู้ตัวเองเลยค่ะ ว่าเอกลักษณ์ของเราคืออะไร แบบนี้คือมีทางแก้ให้ไม่กดดันไหมคะ หรือังไงดี เราเครียดมากจนอยากออกเลยค่ะ รู้สึกกดดัน
-สังคมในที่ทำงาน
คือถ้าอ่านจากข้างบนจะเห็นส่วนที่บอกว่าชวนคุยใช่ไหมคะ เราขอเพิ่มเติมในส่วนนี้ คือเราชวนคุยไม่เก่งค่ะ ต้องใช้ความพยายามในการชวนคุยด้วยค่ะ และคือ ที่นี่เขามีกลุ่มมีก้อนกันหมด เราเป็นคนเดียวที่เข้ามาทำงานใหม่ เขามีสังคมกันหมด คนเก่าๆจะดูหยิ่งๆไม่สนใจ เราเข้ามาทำงานได้ วันนี้วันที่5ในการทำงานค่ะ แต่คือยังปรับไม่ได้เลย เครียดค่ะเครียด เราบ่นกับพี่ที่เขาสอนงานด้วยนะคะ ว่าเราอยากออก พี่ที่สอนงานเขาก็ดูเชียร์อัพให้เรามั่นใจในตัวเอง ว่าเราทำได้ แต่เราไม่สู้ค่ะ เราท้อมาก ดูยากไปหมด เราเริ่มอยากไปหางานที่ทำเงียบๆไม่พบสังคมหมู่มากแล้วค่ะ พอมีใครแนะนำได้ไหมคะ
อ่านถึงตรงนี้ คนที่เข้ามาอ่านอาจจะงงว่าเราต้องการอะไรจากกระทู้นี้ คือเราต้องการระบายด้วย แล้วก้คำแนะนำด้วยค่ะ เผื่อใครมีประสบการณ์แบบนี้ ลองมาแชร์กันได้นะคะ
ปรับตัวกับสังคมการทำงานไม่ได้
เกริ่นก่อนนะคะ เราเป็นนักศึกษาจบมาใหม่ แล้วเราอยากมีงานทำ ก็เลยได้สมัครงานมา ในระบบราชการนี่แหละค่ะ แล้วเรารู้สึกว่าเราปรับตัวกับคนอื่นยากมาก
สิ่งที่เราคิดว่ายากสำหรับเรานะคะ
-การชวนคุย
คืออันนี้มันก็ไม่ได้ยากมากค่ะ แต่พอเราชวนเขาคุยแล้วเหมือนเขาไม่ได้อยากคุยกับเรา มันแอบเฟลหน่อยๆค่ะ เราควรทำยังไงดีคะ เรารู้สึกว่าเราพยายามแล้ว แต่ผลที่ได้กลับมา มันทำให้เราไม่กล้าพยายยามอีก
-การกดดันตัวเอง
คือเรามาทำงานในสายงานนึง ซึ่งตอนนี้ เราต้องเรียนรู้งานให้ได้ไวที่สุด เพราะพี่ที่เป็นคนสอนงาน เขาจะออกแล้ว แล้วเรารู้สึกว่าเรายังดีไม่ได้เท่าเขาค่ะ เรารู้สึกว่า ถ้าเขาออกเราจะทำอะไรไม่ได้เลย เพราะพี่เขาทำได้ทุกอย่าง ทุกคนสามารถพึ่งเขาได้ ในขณะที่เราเป็นแค่เด็กจบใหม่ ไฟไม่แรงแล้วด้วยค่ะตอนนี้ ซึ่งต้องมาทำหน้าที่แทนเขา เรากดดันมากกก กลัวทำงานได้ไม่ดีแบบพี่เขา เรารู้ว่าคนเราไม่ได้เก่งแต่เกิดนะคะ แต่คือ เราต้องทำหน้าที่แทนพี่เขา คนเดียว!!!!! แล้วคือเราคิดว่าคนอื่นพึ่งเราไม่ได้แน่ๆ พี่เขาทั้งอัธยาศัยดี มีความรู้เยอะมาก ซึ่งตรงกันข้ามกับเราเลยค่ะ ตอนนี้เรายังไม่รู้ตัวเองเลยค่ะ ว่าเอกลักษณ์ของเราคืออะไร แบบนี้คือมีทางแก้ให้ไม่กดดันไหมคะ หรือังไงดี เราเครียดมากจนอยากออกเลยค่ะ รู้สึกกดดัน
-สังคมในที่ทำงาน
คือถ้าอ่านจากข้างบนจะเห็นส่วนที่บอกว่าชวนคุยใช่ไหมคะ เราขอเพิ่มเติมในส่วนนี้ คือเราชวนคุยไม่เก่งค่ะ ต้องใช้ความพยายามในการชวนคุยด้วยค่ะ และคือ ที่นี่เขามีกลุ่มมีก้อนกันหมด เราเป็นคนเดียวที่เข้ามาทำงานใหม่ เขามีสังคมกันหมด คนเก่าๆจะดูหยิ่งๆไม่สนใจ เราเข้ามาทำงานได้ วันนี้วันที่5ในการทำงานค่ะ แต่คือยังปรับไม่ได้เลย เครียดค่ะเครียด เราบ่นกับพี่ที่เขาสอนงานด้วยนะคะ ว่าเราอยากออก พี่ที่สอนงานเขาก็ดูเชียร์อัพให้เรามั่นใจในตัวเอง ว่าเราทำได้ แต่เราไม่สู้ค่ะ เราท้อมาก ดูยากไปหมด เราเริ่มอยากไปหางานที่ทำเงียบๆไม่พบสังคมหมู่มากแล้วค่ะ พอมีใครแนะนำได้ไหมคะ
อ่านถึงตรงนี้ คนที่เข้ามาอ่านอาจจะงงว่าเราต้องการอะไรจากกระทู้นี้ คือเราต้องการระบายด้วย แล้วก้คำแนะนำด้วยค่ะ เผื่อใครมีประสบการณ์แบบนี้ ลองมาแชร์กันได้นะคะ