สวัสดีครับ คือตอนนี้ผมอายุ 33 ปี เป็นปีแรกที่ผมตกตระกอนความคิดตัวเองหลังวันเกิดได้ไม่นาน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการหาเงิน หรือความรัก
แต่ผมขอมาปรึกษาเรื่องความรักก่อนนะครับ เพราะผมวนอยู่ 2-3 วันแล้ว
คือก่อนผมจะตกตะกอนผมฝันถึง รักครั้งแรกตอนม.4 เมื่อ 18 ปีที่แล้วเขามาเข้าฝัน แต่ผมลืมเขาไปแล้วแหละ เขามาเข้าฝันหลังวันเกิดผม1วัน ผมก็เลยกลับไปจำเขาได้ว่าตอนเราจบกันเราไม่เคลียร์ใจกันเลย ว่าสรุปเราชอบหรือคบกันไหม เพราะเหมือนผมงอนๆเขามีคนมาจีบเยอะ ส่วนเขาก็ช่วงนั้นเหนื่อยที่ต้องดูแลแม่ป่วย แล้วแม่เขาเสียชีวิต เขาก็เลยย้ายไป ตจว ผ่านไป 3 เดือนเขาก็เสียชีวิตด้วยไข้มาลาเรีย ตอนอายุ 15 ปี ผมจำได้คร่าวๆว่าเสียใจไปพักนึง แล้วก็ move on และเวลาค่อยๆลืมเขาไป จนเขามาเข้าฝันอีกครั้งตอน ผมอายุ33 ปี มันเลยทำให้ผมรื้อ ความทรงจำเก่าๆ ผมมาทั้งหมดและรู้สึกเสียดายในวัยนั้นที่ไม่เคยพูดกันตรงๆว่าคิดยังไง หรือจบเพราะเธอไม่ชอบผม หรือแค่งอนๆกัน ผมก็เลยมานั่งรำลึกว่าผมเคยคาใจกับใครเรื่องนี้อีกไหม แล้วเธอคนที่ผมจะปรึกษาก็ผุดขึ้นมาในหัว
ผมก็เลยจะเล่าแต่ต้น จนปัจจุบัน ก็คือ ประมาณ ม.4 เทอม 2 มั้งหลังผม เลิกคุยกะรักครั้งแรก เธอก็เข้ามาจีบผม และผมก็ชอบเธอแหละเราคุยกันทุกเย็น
มันน่าจะได้คบกัน แต่มีช่วงนึงน้องชายผมเขาชอบพูดแทรกโทรศัพท์เพื่อกวนเธอและเธอก็จะแบบต่อว่าน้องผมกลับมาว่าให้เงียบๆ หรือพูดไม่ดีใส่น้องผม แต่ผมเป็นคนรักน้องมาก และตั้งใจว่าจะเลือก ผญที่เข้ากลับผมและครอบครัวผมได้ ซึ่งน้องผมเป็นเด็กพิการด้วย ผมก็คิดว่า ผมคงคบกะเธอไม่ได้แน่ๆ และคิดว่าเธอคงรับน้องผมไมได้ ผมก็เลยแบบตัดสินใจ เลิกคุยกับเธอ แต่ไม่ได้บอกเธอถึงเหตุผลจริงๆ ค่อยๆห่างไป
เพราะสมัยนั้น ผมก็มีคนเข้ามาคุยด้วยเรื่อยๆ เธอก็ไม่เคยถามผมตรงๆว่าเกิดอะไรขึ้น จนผมก็ไปมีแฟน ช่วง ม.5 แต่ผมเจอหน้าเธอก็ยังทักทายปกติ แบบเพื่อนเพราะผมไม่คิดอะไร และลืมเรื่องเธอไปแล้ว จนม.6 วาเลนไทน์ เธอเอา ดอกกุหลาบ กับช็อกโกแลตมาให้ผม ผมก็ยังแบบทำหน้างงๆ ถามเธอว่าเอาให้ทำไมเธอก็บอกว่า อยากให้เฉย ๆ ผมก็ยังทะเล้นๆ คุยกะเธอว่าแหมๆ เห็นผมหล่อน่ะสิ เธอก็แบบ บ่นแก้เขิน ผมก็ไม่สนใจ ก็รับมา แบบไม่คิดอะไรจริงๆ
แล้วก็มีวันนึงผมเจอเธออีก ผมก็แกล้งวิ่งไปหาเธอแบบเอาหน้าไปไกล้ๆ ผมไม่ได้ตั้งใจ ปากผมมันไปชนปากเธอ เธอหน้าตกใจมาก ผมก็ยิ้ม ทำตลกอีก แบบ แหมๆ อย่ามาเขินผมนะ เพราะผมไม่คิดอะไรอีกแต่จริงๆตอนนั้นเธอเหวอ และหน้าแดงมาก ผมก็ไม่ใส่ใจความรู้สึกเธอ แล้วเธอก้ไปมีแฟน ผมก็แบบรู้สึกจี๊ดๆ แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะผมก็ยังคบแฟนคนเดิม
จน เรียนมหาลัย ผมก็ทักคุยกะเธอบ้างแต่ไม่เคยเจอกัน ผ่านมาตอนนั้นผม เลิกกับแฟน แล้วครับ ผมก็ไปร้านเหล้า ผมก็ทักไปชวนเธอมากินเหล้าไหม ทักแบบเพื่อนอ่ะ ไม่คิดอะไรอีก เธอก็มา จนกลับบ้านเธอเมา ผมก็ไปส่งบ้านนะ แต่ไม่ได้ แบบตามไปดูแล หรือไปแบบฉวยโอกาส ผมก็แบบยังมาโม้กะเพื่อนว่าดูเขามาหาผมแบบมาหาง่ายจัง ไม่กลัวผมเลย แต่ผมอ่ะไม่ชอบหรอกนะ (โม้ไปทางนั้นสะอีก)
ตอนนั้นผมอายุ 20 มั้ง พอเรียนจบ ผมก็โพสว่าผมรับปริญญาวันนี้นะ แบบโพสลอยๆในเฟรส เชิญคนมาแบบไม่คาดหวังน่ะ แล้วเธอก็มาครับ เอาดอกไม้มาให้ผม ผมงงอีกแล้ว ยังถามว่าอ้าวมาทำไม(มาคิดตอนนี้คือควายเผือกมาก) เธอก็แบบ พอดีผ่านมา หาเพื่อนคนอื่นเลยแวะมาหาผม แล้วเธอยังมาถามผมนะเธอสวยขึ้นไหมเธอไปทำหน้ามาใหม่ ผมก็แบบเออก็ดีขึ้นมั้ง ตอบแบบไม่ได้สนใจอ่ะ (แต่จริงๆเธอหน้าตาดีอยู่แต่แรกแล้วนะ) ผมก็แบบเคๆขอบใจ ถ่ายภาพคู่ จบ
แล้วเราก็แยกย้ายกันไม่เจอกัน ผมก็ไปมีแฟนใหม่คนที่ คบยาว 10 ปี จนตอนนี้เลิกกันแล้ว เธอหายไปจากผมหลังวันรับปริญญา พอมาวันนึง 7ปีที่แล้ว เธอโพสภาพกับครอบครัวเธอมันทำให้ผมรู้ว่าคนในครอบครัวเธอมีบางคนเป็นคนพิการแบบน้องผม แต่ผมก็แบบอ้าว แต่ยังไม่รู้สึกไรนะ แค่แบบ อ้าวกูทำไมไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย แต่ยังไม่เสียดายอะไรมากก็ยังคบแฟนต่อไป เพราะผมก็มาไกลมากแล้ว
แต่ผมก็ทักไปอวยพรวันเกิด หรือยินดี กะเธอบ้างในโอกาสสำคัญเธอโพสในเฟส มันไม่น่ามีอะไร จนเธอมีแฟนได้ 4 ปีมั้ง ก็มาโสด
ปัจจุบันตอนนี้เธอมีแฟน คบมา 4 ปี และประสบความสำเร็จเป็นเจ้าของธุรกิจ แต่ผมยังเป็นพนักงานประจำ
จำได้ว่า 2-3 ปีที่แล้วยังทักไปยินดีที่เธอเปิด กิจการอยู่เลยแต่ไม่ได้สนใจเธอแบบคนรัก จนผมมาฝันถึงรักแรก และมานึกถึงเธอ ผมมาย้อนจำได้ว่า จริงๆ เธออาจจะเคยชอบผมมากหรือเปล่า กับสิ่งที่เธอทำยิ่งใหญ่มากเลย แต่ผมในตอนเด็กกลับไม่เห็นค่าและไม่เข้าใจว่าเธฮน่าจะรู้สึกกับผมเยอะ หรือการที่เธอมากินเหล้ากับผมเธอคงใช้ความกล้ามากๆหรือเปล่าเพราะเธอมาอยู่ในกลุ่มเพื่อนผมทั้งๆที่เธฮไม่รู้จักใคร ผมในตอนนั้นกลับมองเธอไร้ค่า
ตอนนี้ผมรู้สึกผิดกลับเธอมากๆ อยากทักไปขอโทษและบอกเหตุผลจริงๆที่ผมไมได้คบเธอในตอนนั้น และพอเวลาผ่านมานานผมก็เริ่มรู้สิ่งที่เธอทำผมไม่เคยได้รับจากใคร นอกจากเธอจริงๆ ผมก็อยากทักไปขอโทษแต่ผมก็เกรงใจแฟนเธอ ผมอยากลองจีบเธอ แต่เธอก็ยังไม่โสด จะทักหาบ่อยๆก็กลัวว่าเธอเข้าใจว่าผมพึ่งมามองเห็นเธอตอนเธอประสบความสำเร็จแล้ว
ผมเลยลองทักไปแบบถามสารทุกข์สุขดิบ เธอก็ตอบผมปกตินะ แต่เทอ แค่ไม่รู้ว่าความรู้สึกผมเปลี่ยนไปในตอนนี้ผมมองเห็นเธอแล้ว (ซึ่งมันช้ามาก 15 ปี) ผมเหมือนพึ่งมารุ้ตัวในวันที่แบบสายมากๆ งงว่าตัวเองแบบไม่เข้าใจเธอกับสิ่งที่เธอเคยทำให้ทุกเรื่องมาตลอดแบบนั้นได้ยังไงว่ามันคือการที่คนเราต้องพิเศษกับคน หนึ่งคน ไม่ใช่แบบเพื่อน
และผมก็เลยลองเข้าไปดู เฟรสบุ๊ก IG เธอแบบละเอียด ผมก็มาค้นพบว่า เธอตาม IG ผมทุกอันแม้แต่อันที่ผมกดสมัครผิดไม่ได้เล่นไม่มีคนติดตามแต่เธอก็กดตาม เธอมี IG ส่วนตัวเธอก็ตามผม หรือ IG ใหม่เธอใช้ทำงาน เธอจะตามแค่20 คน ผมก็เป็นหนึ่งในคนที่เธอตาม นอกนั้นก็เพื่อนสนิทๆ และแฟนเธอ
และ ที่พีคคือ แฟนปัจจุบันเธอตอนนี้ ชื่อเดียวกับผม และหน้าตาทรง คล้ายๆผม ตอน ม.ปลาย คุณว่ามันแปลก ๆ หรือ บังเอิญครับ
หรือผมคิดมากเข้าข้างตัวเองไปเอง
ผมเลยอยากปรึกษาว่าผมควรทำยังไงดี และคุณคิดว่าเธอยังชอบผมอยู่ไหมครับ
ว่าผมได้นะครับแต่อย่าแรงนะ ผมไม่ตั้งใจจริงๆ ผมยอมรับผมซื่อบื้อเอง
พึ่งรู้หัวใจตัวเองตอนผ่านมา 15 ปี ทำไงดีครับ
แต่ผมขอมาปรึกษาเรื่องความรักก่อนนะครับ เพราะผมวนอยู่ 2-3 วันแล้ว
คือก่อนผมจะตกตะกอนผมฝันถึง รักครั้งแรกตอนม.4 เมื่อ 18 ปีที่แล้วเขามาเข้าฝัน แต่ผมลืมเขาไปแล้วแหละ เขามาเข้าฝันหลังวันเกิดผม1วัน ผมก็เลยกลับไปจำเขาได้ว่าตอนเราจบกันเราไม่เคลียร์ใจกันเลย ว่าสรุปเราชอบหรือคบกันไหม เพราะเหมือนผมงอนๆเขามีคนมาจีบเยอะ ส่วนเขาก็ช่วงนั้นเหนื่อยที่ต้องดูแลแม่ป่วย แล้วแม่เขาเสียชีวิต เขาก็เลยย้ายไป ตจว ผ่านไป 3 เดือนเขาก็เสียชีวิตด้วยไข้มาลาเรีย ตอนอายุ 15 ปี ผมจำได้คร่าวๆว่าเสียใจไปพักนึง แล้วก็ move on และเวลาค่อยๆลืมเขาไป จนเขามาเข้าฝันอีกครั้งตอน ผมอายุ33 ปี มันเลยทำให้ผมรื้อ ความทรงจำเก่าๆ ผมมาทั้งหมดและรู้สึกเสียดายในวัยนั้นที่ไม่เคยพูดกันตรงๆว่าคิดยังไง หรือจบเพราะเธอไม่ชอบผม หรือแค่งอนๆกัน ผมก็เลยมานั่งรำลึกว่าผมเคยคาใจกับใครเรื่องนี้อีกไหม แล้วเธอคนที่ผมจะปรึกษาก็ผุดขึ้นมาในหัว
ผมก็เลยจะเล่าแต่ต้น จนปัจจุบัน ก็คือ ประมาณ ม.4 เทอม 2 มั้งหลังผม เลิกคุยกะรักครั้งแรก เธอก็เข้ามาจีบผม และผมก็ชอบเธอแหละเราคุยกันทุกเย็น
มันน่าจะได้คบกัน แต่มีช่วงนึงน้องชายผมเขาชอบพูดแทรกโทรศัพท์เพื่อกวนเธอและเธอก็จะแบบต่อว่าน้องผมกลับมาว่าให้เงียบๆ หรือพูดไม่ดีใส่น้องผม แต่ผมเป็นคนรักน้องมาก และตั้งใจว่าจะเลือก ผญที่เข้ากลับผมและครอบครัวผมได้ ซึ่งน้องผมเป็นเด็กพิการด้วย ผมก็คิดว่า ผมคงคบกะเธอไม่ได้แน่ๆ และคิดว่าเธอคงรับน้องผมไมได้ ผมก็เลยแบบตัดสินใจ เลิกคุยกับเธอ แต่ไม่ได้บอกเธอถึงเหตุผลจริงๆ ค่อยๆห่างไป
เพราะสมัยนั้น ผมก็มีคนเข้ามาคุยด้วยเรื่อยๆ เธอก็ไม่เคยถามผมตรงๆว่าเกิดอะไรขึ้น จนผมก็ไปมีแฟน ช่วง ม.5 แต่ผมเจอหน้าเธอก็ยังทักทายปกติ แบบเพื่อนเพราะผมไม่คิดอะไร และลืมเรื่องเธอไปแล้ว จนม.6 วาเลนไทน์ เธอเอา ดอกกุหลาบ กับช็อกโกแลตมาให้ผม ผมก็ยังแบบทำหน้างงๆ ถามเธอว่าเอาให้ทำไมเธอก็บอกว่า อยากให้เฉย ๆ ผมก็ยังทะเล้นๆ คุยกะเธอว่าแหมๆ เห็นผมหล่อน่ะสิ เธอก็แบบ บ่นแก้เขิน ผมก็ไม่สนใจ ก็รับมา แบบไม่คิดอะไรจริงๆ
แล้วก็มีวันนึงผมเจอเธออีก ผมก็แกล้งวิ่งไปหาเธอแบบเอาหน้าไปไกล้ๆ ผมไม่ได้ตั้งใจ ปากผมมันไปชนปากเธอ เธอหน้าตกใจมาก ผมก็ยิ้ม ทำตลกอีก แบบ แหมๆ อย่ามาเขินผมนะ เพราะผมไม่คิดอะไรอีกแต่จริงๆตอนนั้นเธอเหวอ และหน้าแดงมาก ผมก็ไม่ใส่ใจความรู้สึกเธอ แล้วเธอก้ไปมีแฟน ผมก็แบบรู้สึกจี๊ดๆ แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะผมก็ยังคบแฟนคนเดิม
จน เรียนมหาลัย ผมก็ทักคุยกะเธอบ้างแต่ไม่เคยเจอกัน ผ่านมาตอนนั้นผม เลิกกับแฟน แล้วครับ ผมก็ไปร้านเหล้า ผมก็ทักไปชวนเธอมากินเหล้าไหม ทักแบบเพื่อนอ่ะ ไม่คิดอะไรอีก เธอก็มา จนกลับบ้านเธอเมา ผมก็ไปส่งบ้านนะ แต่ไม่ได้ แบบตามไปดูแล หรือไปแบบฉวยโอกาส ผมก็แบบยังมาโม้กะเพื่อนว่าดูเขามาหาผมแบบมาหาง่ายจัง ไม่กลัวผมเลย แต่ผมอ่ะไม่ชอบหรอกนะ (โม้ไปทางนั้นสะอีก)
ตอนนั้นผมอายุ 20 มั้ง พอเรียนจบ ผมก็โพสว่าผมรับปริญญาวันนี้นะ แบบโพสลอยๆในเฟรส เชิญคนมาแบบไม่คาดหวังน่ะ แล้วเธอก็มาครับ เอาดอกไม้มาให้ผม ผมงงอีกแล้ว ยังถามว่าอ้าวมาทำไม(มาคิดตอนนี้คือควายเผือกมาก) เธอก็แบบ พอดีผ่านมา หาเพื่อนคนอื่นเลยแวะมาหาผม แล้วเธอยังมาถามผมนะเธอสวยขึ้นไหมเธอไปทำหน้ามาใหม่ ผมก็แบบเออก็ดีขึ้นมั้ง ตอบแบบไม่ได้สนใจอ่ะ (แต่จริงๆเธอหน้าตาดีอยู่แต่แรกแล้วนะ) ผมก็แบบเคๆขอบใจ ถ่ายภาพคู่ จบ
แล้วเราก็แยกย้ายกันไม่เจอกัน ผมก็ไปมีแฟนใหม่คนที่ คบยาว 10 ปี จนตอนนี้เลิกกันแล้ว เธอหายไปจากผมหลังวันรับปริญญา พอมาวันนึง 7ปีที่แล้ว เธอโพสภาพกับครอบครัวเธอมันทำให้ผมรู้ว่าคนในครอบครัวเธอมีบางคนเป็นคนพิการแบบน้องผม แต่ผมก็แบบอ้าว แต่ยังไม่รู้สึกไรนะ แค่แบบ อ้าวกูทำไมไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย แต่ยังไม่เสียดายอะไรมากก็ยังคบแฟนต่อไป เพราะผมก็มาไกลมากแล้ว
แต่ผมก็ทักไปอวยพรวันเกิด หรือยินดี กะเธอบ้างในโอกาสสำคัญเธอโพสในเฟส มันไม่น่ามีอะไร จนเธอมีแฟนได้ 4 ปีมั้ง ก็มาโสด
ปัจจุบันตอนนี้เธอมีแฟน คบมา 4 ปี และประสบความสำเร็จเป็นเจ้าของธุรกิจ แต่ผมยังเป็นพนักงานประจำ
จำได้ว่า 2-3 ปีที่แล้วยังทักไปยินดีที่เธอเปิด กิจการอยู่เลยแต่ไม่ได้สนใจเธอแบบคนรัก จนผมมาฝันถึงรักแรก และมานึกถึงเธอ ผมมาย้อนจำได้ว่า จริงๆ เธออาจจะเคยชอบผมมากหรือเปล่า กับสิ่งที่เธอทำยิ่งใหญ่มากเลย แต่ผมในตอนเด็กกลับไม่เห็นค่าและไม่เข้าใจว่าเธฮน่าจะรู้สึกกับผมเยอะ หรือการที่เธอมากินเหล้ากับผมเธอคงใช้ความกล้ามากๆหรือเปล่าเพราะเธอมาอยู่ในกลุ่มเพื่อนผมทั้งๆที่เธฮไม่รู้จักใคร ผมในตอนนั้นกลับมองเธอไร้ค่า
ตอนนี้ผมรู้สึกผิดกลับเธอมากๆ อยากทักไปขอโทษและบอกเหตุผลจริงๆที่ผมไมได้คบเธอในตอนนั้น และพอเวลาผ่านมานานผมก็เริ่มรู้สิ่งที่เธอทำผมไม่เคยได้รับจากใคร นอกจากเธอจริงๆ ผมก็อยากทักไปขอโทษแต่ผมก็เกรงใจแฟนเธอ ผมอยากลองจีบเธอ แต่เธอก็ยังไม่โสด จะทักหาบ่อยๆก็กลัวว่าเธอเข้าใจว่าผมพึ่งมามองเห็นเธอตอนเธอประสบความสำเร็จแล้ว
ผมเลยลองทักไปแบบถามสารทุกข์สุขดิบ เธอก็ตอบผมปกตินะ แต่เทอ แค่ไม่รู้ว่าความรู้สึกผมเปลี่ยนไปในตอนนี้ผมมองเห็นเธอแล้ว (ซึ่งมันช้ามาก 15 ปี) ผมเหมือนพึ่งมารุ้ตัวในวันที่แบบสายมากๆ งงว่าตัวเองแบบไม่เข้าใจเธอกับสิ่งที่เธอเคยทำให้ทุกเรื่องมาตลอดแบบนั้นได้ยังไงว่ามันคือการที่คนเราต้องพิเศษกับคน หนึ่งคน ไม่ใช่แบบเพื่อน
และผมก็เลยลองเข้าไปดู เฟรสบุ๊ก IG เธอแบบละเอียด ผมก็มาค้นพบว่า เธอตาม IG ผมทุกอันแม้แต่อันที่ผมกดสมัครผิดไม่ได้เล่นไม่มีคนติดตามแต่เธอก็กดตาม เธอมี IG ส่วนตัวเธอก็ตามผม หรือ IG ใหม่เธอใช้ทำงาน เธอจะตามแค่20 คน ผมก็เป็นหนึ่งในคนที่เธอตาม นอกนั้นก็เพื่อนสนิทๆ และแฟนเธอ
และ ที่พีคคือ แฟนปัจจุบันเธอตอนนี้ ชื่อเดียวกับผม และหน้าตาทรง คล้ายๆผม ตอน ม.ปลาย คุณว่ามันแปลก ๆ หรือ บังเอิญครับ
หรือผมคิดมากเข้าข้างตัวเองไปเอง
ผมเลยอยากปรึกษาว่าผมควรทำยังไงดี และคุณคิดว่าเธอยังชอบผมอยู่ไหมครับ
ว่าผมได้นะครับแต่อย่าแรงนะ ผมไม่ตั้งใจจริงๆ ผมยอมรับผมซื่อบื้อเอง