เรื่องมีอยุ่ว่าเราชื่อหวานกับขม 2คนผัวเมียทำอาชีพขายขาย
ได้รุ้จัก ผญ.คนหนึ่งชื่อจุก  ภายนอกดูเขาเป้นคนหยิ่งแหละ ก้อได้คุยสนิทกันมา3ปี จะกะทั้งเขาอยากขายของจึงชวนเราแต่เราไม่กล้าเพราะไม่ได้สนิทกับเขาขนาดนั้นจนวันหนึ่งชีวิตเรามีหนี้เยอะเลยตัดสินใจไปขายของกับเขา แรกๆดีกับเราทุกอย่าง ช่วยใช้หนี้ให้ๆเราผ่อนทุกเดือน แต่ต่อมาเริ่มจะไม่ใช่แบบที่คิดละ จุกจิกทุกอย่าง เราแค่ลาหยุดไปทำธุระก้อหาเรื่องหาประเด็นมาทะเลาะกับเรา แล้วให้เราหาเงินก้อนมาใช้หนี้ เราจะเอาจากไหน ในเมื่อตกลกกันว่าผ่อนจ่ายรายเดือนตามสันยา เขาไม่ยอม เราก้อไม่มีไม่รุ้ทำไง พอเราป่วยลาหยุดก้อไม่พอใจใส่ ไม่ถามสักคำว่าเราเป้นไร ห่วงแต่ร้านขายของทั้งๆที่วันหนึ่งขายได้ไม่ถึงพันเลย  จุกจิกทุกเรื่อง ให้เยอะก็บ่นลูกค้าไม่เข้าร้านก้อบ่น ลูกค้าจ่ายสดก้อบ่น ไม่จ่ายคนละครึ่งก้อบ่นเขาต้องการให้โอนจ่ายอย่างเดียว คือต้องตามใจเจ้าของร้านทุกอย่างมั้ง เราเป้นลูกจ้างแมร้งโคตรอึดอัดเลย พูดไม่ได้ นั่งดูกล้อง8ชม. จับผิดทุกอย่าง เป้นแบบนี้มา1ปี
คิดดูเราทนมาขนาดนี้ วันไหนไม่มีลูกค้าก้อมากดดันเรา
บ้างอยางจะถามเหมือนกันว่าทำไมไม่มาทำเอง
บางครั้งนะ ใครมาคุยกับเราก้อโทรหาถามว่าใคร มาทำไม คือง่ายๆใครมาคุยด้วยไม่ได้เลย  ลาหยุดก็มีปันหา มีธุระไปทำอะไรก็มีปัญหา มีใครเคยเจอแบบนี้ไหมคะ