พระแท้ต้องบิณฑบาตได้ หากบิณฑบาตไม่เป็น คือพระปลอม

เสียดายตอนบวชที่วัดปากน้ำภาษีเจริญ

พระภิกษุที่วัดปากน้ำ ส่วนใหญ่ยึดธรรมเนียมปฏิบัติที่ไม่ออกบิณฑบาตร

เพราะมีเรื่องเล่าตั้งแต่หลวงพ่อสด ผู้คิดค้นวิชชาธรรมกายที่(อ้างว่า)หายสาปสูญไป 500 กว่าปี    เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ มีชาวบ้านแถววัด ประท้วงไม่ใส่บาตรให้พระวัดปากน้ำ เพราะมีข้อขัดแย้งกัน  หลวงพ่อสดก็บอกว่า ไม่เป็นไร เดี๋ยวตอนเช้ามืด ก็จะมีคนเอาอาหารมาถวายถึงวัดเอง

แล้วก็เป็นจริง(ตามตำนานที่เล่าในหนังสือ)ว่า พอถึงตอนเช้า  ก็มีชาวบ้านจากต่างถิ่น นั่งเรือมาลงที่ท่าน้ำของวัด เพื่อเอาอาหารมาถวายถึงวัด  

ตั้งแต่นั้น ก็เป็นธรรมเนียมของวัดนี้ ที่พระของวัดปากน้ำไม่จำเป็นต้องออกบิณฑบาตร (แต่จะออกบิณฑบาตร ก็ได้ ไม่มีข้อห้าม) ซึ่งส่วนใหญ่ พระวัดปากน้ำจะออกบิณบาตรในวันพระ(ไม่ว่าจะพระใหญ่หรือพระเล็ก)

สมัยนั้น ก็เชื่อและหลงศรัทธามาก นั่งสมาธิเพ่งดวงแก้ว  เข้า กลางวัน เย็น ค่ำ ตอนนอนก็ต้องเพ่งดวงแก้วจนกว่าจะหลับ 2 เดือน รู้สึก(หลงไปเอง)ว่า จิตสงบ ไม่อยากสึกเลย อยากอยู่อย่างนี้ไปนานๆ มันไม่รู้อะไรก็จริง โง่ก็จริง แต่มันสงบสบายนะ  ตอนบวช ไม่ได้ศึกษาธรรมอะไรเลย ไม่มีพระมาสอน จะบวชเหรอ เอาเงินมา 9 พัน(เมื่อ 35 ปีก่อน) เดี๋ยวจัดเตรียมของให้ครบ ถึงวันบวช ก็มาบวช เดี๋ยวมีอุปัชฌาเตรียมพร้อมทำพิธีให้  บวชเสร็จ ก็อยู่ไปเรื่อยๆ  พระรูปไหนคิดถึงแฟน ก็มีตู้โทรศัพท์ (สมัยปี 35 ยังไม่มีมือถือ) ให้หยอดเหรียญโทรหาแฟน ได้คุยกับแฟนแก้เหงา

สรุป บวชได้ 2 เดือน ต้องสึกออกมา เพราะยังไงก็ต้องไปเรียนต่อให้จบ ป.ตรี

แต่รู้สึกว่า ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพระพุทธเจ้า เกี่ยวกับศาสนาพุทธ เกี่ยวกับธรรมะ   โง่เหมือนเดิม

ทั้งที่ก่อนจะบวช เคยคิดว่าจะใช้เวลาช่วงบวชตอนซัมเมอร์ นั่งสมาธิทั้งวันทั้งคืน เพราะหวังว่าจะมีปัญญารู้แจ้งผุดโพล่งขึ้นมาตอนนั่งสมาธิจนจิตสงบนิ่งได้ที่  แต่สุดท้าย มีแต่ความโง่เหมือนเดิม