อี้จิงเป็นวิชาที่มีการสืบทอดและพัฒนามาไม่ต่ำกว่า 4,000 ปี ทำให้มีการศึกษาค้นคว้าและแตกแขนงออกเป็น 4 ส่วนสำคัญ คือ

- ยี่ (คุณธรรมและความชอบธรรม)
- หลี่ (ปรัชญาและหลักการ)
- เซี่ยง (รูปลักษณ์และสัญลักษณ์)
- ซู่ (ตัวเลขและการคำนวณ)

จาก 4 ส่วนข้างต้น ส่งผลให้ในปัจจุบันผู้ที่ศึกษาและใช้งานอี้จิง ถูกแบ่งออกเป็น 2 สายหลักๆ ดังนี้ครับ

สายที่ 1: สายยี่หลี่ (义理)
กลุ่มคนที่ศึกษาและใช้งานอี้จิงตามแนวทางตำราโจวอี้ดั้งเดิม โดยวิเคราะห์ตามหลักปรัชญาใน "คัมภีร์ 10 ปีก" (ชืออี้) ที่ศิษย์สายขงจื๊อได้บันทึกไว้ เพื่อใช้เป็นปรัชญาและแนวทางในการดำเนินชีวิต แม้จะมีการนำสายนี้มาใช้ในการพยากรณ์ แต่จุดประสงค์หลักคือการค้นหา "คำชี้แนะ" และข้อควรปฏิบัติว่าในสถานการณ์ปัจจุบันเราควรวางตัวอย่างไรให้เหมาะสม มากกว่าการถามเอาคำตอบสำเร็จรูปว่า สิ่งนี้จะได้หรือไม่ได้ ผ่านหรือไม่ผ่าน

สายที่ 2: สายเซี่ยงซู่ (象数)
กลุ่มคนที่ศึกษาและใช้งานอี้จิงเพื่อถอดรหัสสรรพสิ่งผ่านภาพลักษณ์ สัญลักษณ์ และตัวเลข มักเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการพยากรณ์สายลึกที่ศึกษาคัมภีร์ในภาคคำนวณอย่างชัดเจน เช่น วิชาลิ่วเหยา (ลักเง้า) หรือ วิชาเหมยฮัวอี้ซู (อี้จิงดอกเหมย) ซึ่งล้วนจัดอยู่ในสายเซี่ยงซู่ทั้งสิ้น โดยเน้นนำมาใช้เพื่อพยากรณ์ เจาะลึก และวิเคราะห์สถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น เพื่อหาแนวทางปรับตัวเปลี่ยนแปลงและแก้ไขอนาคตต่อไป