. .คือเรารู้สึกไม่โอเคกับเพื่อนร่วมงานคนนี้เลย ลางานบ่อยมาก ลาป่วยบ่อยมาก มีวันหยุดวันลาอะไรก็คือใช้จนหมด
ลาบ่อยจนเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆเอื่อมระอา ไม่เห็นใจเพื่อนร่วมงานคนอื่นเลย แล้วก็บ่นเหมือนตัวเองทำงานมากกว่าคนอื่น
บางวันคนทำงานไม่พอก็ยังลา แบบนี้โคตรเป็นภาระเพื่อนร่วมงานเลย ทำไมเค้าไม่เคยรู้ตัวบ้างเลยว่าตัวเองเห็นแก่ตัวมากแค่ไหน
เอาเปรียนคนอื่นมากแค่ไหน นึกอยากจะลาก็ลา อยากมาทำงานก็มา ลาพักร้อนมี6วัน/ปี แต่ลา10วัน ปีละ10ครั้งก็ไม่โดนบ่น
ลาพักร้อนเสร็จลาป่วยต่อ โอ้ววเริ่สนะ!! แล้วเป็นแบบนี้อยู่ตลอด สตอรี่มีแต่ป่วย ไม่สบาย ไปแต่โรงพยาบาล นึกว่าทำงานเป็นหมอซ่ะอีก5555
..ส่วนเรื่องหัวหน้างาน ตอนเรารู้ตัวว่าท้องเราก็ได้แจ้งไปแล้วว่ากำลังตั้งท้อง แต่นางก็ยังจะให้เราทำงานดึก ทั้งๆที่มันมีผลเสียกับคนท้อง แต่เราก็ไม่กล้าปฏิเสธ เพราะคนทำงานไม่พอ
เรายังไม่ได้ไปฝากท้อง เพราะเราหยุดไปแล้ว เลยตั้งใจว่าเลิกงานเช้าแล้วเดี๋ยวจะไปฝากท้อง แต่จู่ๆนางก็สลับให้เรามาทำงานเช้า โดยไม่ได้แจ้งล่วงหน้า
จากที่เราตั้งใจว่าจะรีบไปท้องก็ไม่ได้ไป จากนั้นเราเลยขอนางลาเพื่อไปฝากท้อง แล้วนางบอกว่าไม่ได้เพราะหยุดไปแล้ว แต่ในวันเดียวกันเพื่อนร่วมงานที่ชอบลาบ่อยก็ขอลาป่วยอีก ซึ่งคนนั้นได้ลา แต่เราไม่ได้ลา ทั้งๆที่คนทำงานก็เยอะพอสมควร แต่ทำไมเราไม่มีสิทธิ์ลาอย่างเค้า
แล้วเพื่อนร่วมงานอีกคนก็พูดว่าคนท้องไม่ใช่คนป่วย?
( " ค่ะ ไม่ป่วยก็ได้ค่ะ แต่เรามีอาการเวียนหัว กินอะไรไม่ได้มา2อาทิตย์แล้วก่อนจะรู้ว่าท้อง พอไปหาหมอได้แอดมินนอน2คืน )
แต่เราก็ไม่ได้พูดออกไปนะคะ เพราะคิดไม่ทันในตอนนั้น
..เราก็แค่อยากบอกเค้าว่า ขนาดเราท้องทำไมเราลาไม่ได้อ่ะ ทั้งๆที่เรื่องฝากท้องก็สำคัญไม่แพ้กับลาป่วยเลย ลาป่วยเราก็มีแล้วแทบไม่ได้ใช้เลย ถ้าไม่ปวยจริงๆ ต่างกับอีกคน มีลาป่วย31วัน ใช้ไปแล้ว88วัน
วันที่ลูกเราป่วยเข้ารพ. เราขอลาเพิ่มอีกแค่วันเดียว นางก็ไม่ให้ ทั้งๆที่ผ่านๆมาเราไม่เคยขอลาเพิ่มเลย แต่นี่ลูกเราป่วยจะให้เราทิ้งเค้าไปเพื่อทำงานได้หรอ ต่อให้ไปก็ไม่มีกะจิตกะใจไปทำงาน เราก็ไม่สบายใจอยู่ดี พอขอลาออกก็ไม่ให้ออก เลยบอกหัวหน้าอีกคน นางเลยยอมให้เราลา
พูดถึงเรื่องงาน ทำงานเกินเวลางานตลอด วันละ2-3ชั่วโมง ไม่เคยได้โอที ไม่เคยได้ค่าแรงเพิ่มสักวัน บางวันคนไม่มีทำงานเลยเราก็จำเป็นต้องอยู่ทำแทน สุดท้ายก็ไม่ได้ค่าแรงสักบาท ได้แต่งานเพิ่มทุกวัน เหมือนต้องรอซัพพอร์ตคนที่ลางานตลอด เหนื่อยมากๆอ่ะ แล้วเป็นแบบนี้อยู่ตลอด ไม่เคยได้เปลี่ยนเวลางาน เลิกงานช้าตลอด ผิดกับคนที่ทำงานกะอื่นๆที่เลิกงานเป๊ะตลอด บางทีก็ออกก่อนเวลา ทำงานไม่เรียบร้อยก็มี บ่นจนเหนื่อยในหลายๆอย่างที่ไม่ได้พูดถึงในที่นี่
เรารู้สึกไม่ยุติธรรมอ่ะ รู้สึกเสียดายโอกาสดีๆที่จะได้ทำงานอื่นที่ดีกว่านี้ ใครที่รู้สึกลังเลกับงานที่ตัวเองทำอยู่ก็ลองคิดดูดีๆนะคะ ว่าเราจะเสียเวลาทำงานแบบนี้ไปเพื่ออะไร จะทำไปอีกกี่ปี เจอแบบนี้มีแต่เหนื่อยและเสียสุขภาพจิตค่ะ
ปล.ตอนนี้ลาออกแล้วค่ะ อยากมาระบายเฉยๆ ใครมีประสบการณ์แบบไหนบ้างระบายได้นะคะ
ประสบการณ์เพื่อนร่วมงานและหัวหน้างาน ที่แย่
ลาบ่อยจนเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆเอื่อมระอา ไม่เห็นใจเพื่อนร่วมงานคนอื่นเลย แล้วก็บ่นเหมือนตัวเองทำงานมากกว่าคนอื่น
บางวันคนทำงานไม่พอก็ยังลา แบบนี้โคตรเป็นภาระเพื่อนร่วมงานเลย ทำไมเค้าไม่เคยรู้ตัวบ้างเลยว่าตัวเองเห็นแก่ตัวมากแค่ไหน
เอาเปรียนคนอื่นมากแค่ไหน นึกอยากจะลาก็ลา อยากมาทำงานก็มา ลาพักร้อนมี6วัน/ปี แต่ลา10วัน ปีละ10ครั้งก็ไม่โดนบ่น
ลาพักร้อนเสร็จลาป่วยต่อ โอ้ววเริ่สนะ!! แล้วเป็นแบบนี้อยู่ตลอด สตอรี่มีแต่ป่วย ไม่สบาย ไปแต่โรงพยาบาล นึกว่าทำงานเป็นหมอซ่ะอีก5555
..ส่วนเรื่องหัวหน้างาน ตอนเรารู้ตัวว่าท้องเราก็ได้แจ้งไปแล้วว่ากำลังตั้งท้อง แต่นางก็ยังจะให้เราทำงานดึก ทั้งๆที่มันมีผลเสียกับคนท้อง แต่เราก็ไม่กล้าปฏิเสธ เพราะคนทำงานไม่พอ
เรายังไม่ได้ไปฝากท้อง เพราะเราหยุดไปแล้ว เลยตั้งใจว่าเลิกงานเช้าแล้วเดี๋ยวจะไปฝากท้อง แต่จู่ๆนางก็สลับให้เรามาทำงานเช้า โดยไม่ได้แจ้งล่วงหน้า
จากที่เราตั้งใจว่าจะรีบไปท้องก็ไม่ได้ไป จากนั้นเราเลยขอนางลาเพื่อไปฝากท้อง แล้วนางบอกว่าไม่ได้เพราะหยุดไปแล้ว แต่ในวันเดียวกันเพื่อนร่วมงานที่ชอบลาบ่อยก็ขอลาป่วยอีก ซึ่งคนนั้นได้ลา แต่เราไม่ได้ลา ทั้งๆที่คนทำงานก็เยอะพอสมควร แต่ทำไมเราไม่มีสิทธิ์ลาอย่างเค้า
แล้วเพื่อนร่วมงานอีกคนก็พูดว่าคนท้องไม่ใช่คนป่วย?
( " ค่ะ ไม่ป่วยก็ได้ค่ะ แต่เรามีอาการเวียนหัว กินอะไรไม่ได้มา2อาทิตย์แล้วก่อนจะรู้ว่าท้อง พอไปหาหมอได้แอดมินนอน2คืน )
แต่เราก็ไม่ได้พูดออกไปนะคะ เพราะคิดไม่ทันในตอนนั้น
..เราก็แค่อยากบอกเค้าว่า ขนาดเราท้องทำไมเราลาไม่ได้อ่ะ ทั้งๆที่เรื่องฝากท้องก็สำคัญไม่แพ้กับลาป่วยเลย ลาป่วยเราก็มีแล้วแทบไม่ได้ใช้เลย ถ้าไม่ปวยจริงๆ ต่างกับอีกคน มีลาป่วย31วัน ใช้ไปแล้ว88วัน
วันที่ลูกเราป่วยเข้ารพ. เราขอลาเพิ่มอีกแค่วันเดียว นางก็ไม่ให้ ทั้งๆที่ผ่านๆมาเราไม่เคยขอลาเพิ่มเลย แต่นี่ลูกเราป่วยจะให้เราทิ้งเค้าไปเพื่อทำงานได้หรอ ต่อให้ไปก็ไม่มีกะจิตกะใจไปทำงาน เราก็ไม่สบายใจอยู่ดี พอขอลาออกก็ไม่ให้ออก เลยบอกหัวหน้าอีกคน นางเลยยอมให้เราลา
พูดถึงเรื่องงาน ทำงานเกินเวลางานตลอด วันละ2-3ชั่วโมง ไม่เคยได้โอที ไม่เคยได้ค่าแรงเพิ่มสักวัน บางวันคนไม่มีทำงานเลยเราก็จำเป็นต้องอยู่ทำแทน สุดท้ายก็ไม่ได้ค่าแรงสักบาท ได้แต่งานเพิ่มทุกวัน เหมือนต้องรอซัพพอร์ตคนที่ลางานตลอด เหนื่อยมากๆอ่ะ แล้วเป็นแบบนี้อยู่ตลอด ไม่เคยได้เปลี่ยนเวลางาน เลิกงานช้าตลอด ผิดกับคนที่ทำงานกะอื่นๆที่เลิกงานเป๊ะตลอด บางทีก็ออกก่อนเวลา ทำงานไม่เรียบร้อยก็มี บ่นจนเหนื่อยในหลายๆอย่างที่ไม่ได้พูดถึงในที่นี่
เรารู้สึกไม่ยุติธรรมอ่ะ รู้สึกเสียดายโอกาสดีๆที่จะได้ทำงานอื่นที่ดีกว่านี้ ใครที่รู้สึกลังเลกับงานที่ตัวเองทำอยู่ก็ลองคิดดูดีๆนะคะ ว่าเราจะเสียเวลาทำงานแบบนี้ไปเพื่ออะไร จะทำไปอีกกี่ปี เจอแบบนี้มีแต่เหนื่อยและเสียสุขภาพจิตค่ะ
ปล.ตอนนี้ลาออกแล้วค่ะ อยากมาระบายเฉยๆ ใครมีประสบการณ์แบบไหนบ้างระบายได้นะคะ