อะไรๆก็ผิด

หนูโดนด่าทุกวันเลยหนูเริ่ดเครียดมากกว่าเดิมคิดอยาก
ตุยมากขึ้นทุกวันโดนแต่ละเรื่องเป็นเรื่องที่หนูไม่ผิดเลยโดนหาว่าไม่ทำงานบ้านทั้งๆที่ทำทุกวันโดนด่าว่าเอาแต่เล่นโทรศัพท์ทั้งๆที่ทำงานบอกเหตุผลไปก็ไม่ดีขึ้นโดนด่าให้ไปตายให้ไปไกลๆหนูไม่มีคนคุยเรื่องปัญหาพวกนี้ได้เลยหนูไม่รู้ต้องทำไงหนูเป็นคนคิดมากเคยมีคนบอกว่าอย่าไปสนใจอย่าไม่ใส่ใจมากตีมึนไปเลยแต่เขาขู่จะตบหนูให้ตุยเขาชอบพูดแบบกูคนจริงนะกูจะตบหนูไม่มีความสุขในบ้านหลังนี้เลยไปโรงเรียนหนูรู้สึกปลอดภัยกว่าบ้านอีกค่ะกลับมาบ้านหนูมีแค่ความกลัวกับวิตกกังวลกลัวไปหมดกลัวทำไม่ดีแล้วจะโดนด่าโดนตบแม่ก็ช่วยหนูไม่ได้แม่ทำตัวเองชอบไปมึนๆใส่พ่อ พ่อก็ด่าแม่หนูไปคุยกับแม่ก็ไม่มีอะไรดีเลยไม่มีใครช่วยหนูได้เลยเคยคิดอยากมีพี่ชายจะได้ช่วยเราได้555ห้องส่วนตัวหนูก็ไม่มีต้องไปขอนอนกับแม่ย่าหนูเอาห้องหนูไปนอนพอบอกให้ไปนอนห้องปู่เหมือนเดิมก็ไม่ไปแถมมาขู่ว่าจะไม่ซื้อข้าวมากจะไม่ดูน้องให้หนูเลยต้องยอมเมื่อไรจะจบม.6หนูอยากหนีไปแล้วอยากหนีไปตอนนี้เลยได้ยิ่งดี