เล่าตั้งแต่ต้นเลย
ตอนแรกผมเข้ารร. รัฐบาลสายสามัญ (ศิลป์-ภาษา) แต่เข้าได้ 2 อาทิตย์ก็ออกและย้ายไปเรียนช่างยนต์
(เหตุผล: กระวลกระวายจนอยากย้ายแทนที่ผมจะปรับตัวก่อน)
พอเข้าช่างมาปุบ, ก็ไม่ชอบ, กระวลกระวายหนักกว่าเดิม เจอสังคมที่มันไม่เคยเจอ (อาชีวะอะนะ, พวกสัก, พวกดูดบุหรี่) แต่ก็มีเพื่อน 4 คนได้ที่ปกติอะนะ และก็กลายเป็นว่าผมไม่ชอบเรียนช่างอีก มันก็รู้สึกทรมานหนักกว่าเดิม
(จนไปหาหมอ, ให้ยามาแหละ แต่มันก็แค่ระงับเฉยๆ, มันไม่ได้แก้ปัญหาผมอะ)
พอผมอยากย้ายกลับ ก็ย้ายไม้ได้แล้ว, เขาไม่รับแล้ว, ยายก็ด่า จนสุขภาพจิตกระทบไปอีก
อันนี้ยอมรับว่ามันเป็นความผิดผมที่ผมเลือกเองแล้วไม่พอใจ แต่ก็อยากหาทางแก้, ช่วยด้วยครับ เคลียดหนักและเจ็บใจมาก
ใจมันอยากกลับรร. เดิมมาก อยากกลับไปเจอเพื่อนที่พบมา 2 อาทิตย์แล้วสนิทมากหรือไม่ก็กลับ ไปเรียนสามัญเฉยๆ
และมีอีกความคิดคือ ออกปวช. มาเรียนกศน (หรือ รอ 1 ปี/รอเวลารร. รับสมัคร, แต่ก็ไม่อยากเสียเวลา 1 ปีซํ้าชั้นหรอก)
ตัดสินใจการเรียนผิด ช่วยแนะนำหน่อยครับ
ตอนแรกผมเข้ารร. รัฐบาลสายสามัญ (ศิลป์-ภาษา) แต่เข้าได้ 2 อาทิตย์ก็ออกและย้ายไปเรียนช่างยนต์
(เหตุผล: กระวลกระวายจนอยากย้ายแทนที่ผมจะปรับตัวก่อน)
พอเข้าช่างมาปุบ, ก็ไม่ชอบ, กระวลกระวายหนักกว่าเดิม เจอสังคมที่มันไม่เคยเจอ (อาชีวะอะนะ, พวกสัก, พวกดูดบุหรี่) แต่ก็มีเพื่อน 4 คนได้ที่ปกติอะนะ และก็กลายเป็นว่าผมไม่ชอบเรียนช่างอีก มันก็รู้สึกทรมานหนักกว่าเดิม
(จนไปหาหมอ, ให้ยามาแหละ แต่มันก็แค่ระงับเฉยๆ, มันไม่ได้แก้ปัญหาผมอะ)
พอผมอยากย้ายกลับ ก็ย้ายไม้ได้แล้ว, เขาไม่รับแล้ว, ยายก็ด่า จนสุขภาพจิตกระทบไปอีก
อันนี้ยอมรับว่ามันเป็นความผิดผมที่ผมเลือกเองแล้วไม่พอใจ แต่ก็อยากหาทางแก้, ช่วยด้วยครับ เคลียดหนักและเจ็บใจมาก
ใจมันอยากกลับรร. เดิมมาก อยากกลับไปเจอเพื่อนที่พบมา 2 อาทิตย์แล้วสนิทมากหรือไม่ก็กลับ ไปเรียนสามัญเฉยๆ
และมีอีกความคิดคือ ออกปวช. มาเรียนกศน (หรือ รอ 1 ปี/รอเวลารร. รับสมัคร, แต่ก็ไม่อยากเสียเวลา 1 ปีซํ้าชั้นหรอก)