ตอนเริ่มขายแรกๆ ก็ยังไม่มีคนซื้อ พอมีคนรู้ ว่าร้านนี้อยู่ตรงนี้นะ พอวันอื่นมา มีคนทยอยกันซื้อ มาชิมบ้าง มาซื้อกลับบ้านบ้าง แต่พอเป็นวันหนึ่ง ลูกค้าน้อยลง มีคนมาซื้อน้อย พ่อค้าแม่ค้าหนักใจ หรือรสชาติเราแปลกๆหรือเปล่า เลยลองตักใส่ถ้วยลองกินดู ก็ใช้ได้ดิ หรือว่าลูกค้าไม่ถูกใจ เลยพรุ่งนี้มาซ้ำเติม มาเยอะมาก ต่อช่วงนั้นขายไม่ทันเลย แต่สิ่งปัญหาอย่างเดียวที่ พ่อค้าแม่ค้า เสียใจมากที่สุด คือเงิน เงินทุกบาททุกสตางค์ ต้องใช้จำเป็นอย่างเช่น ค่าไฟค่ารถฆ่าหมูค่าวัตถุดิบค่าของนำเข้า เป็นสิ่งที่ฝังใจพ่อค้าแม่ค้ามาก วันหนึ่งข้าได้น้อยเงินก็ได้น้อย วันหนึ่งขายได้มากก็ได้มาก เลยพ่อค้าแม่ค้าคิดหรือร้านเราไม่มีจุดเด่นหรือเปล่า ในควักเงินที่เก็บมา มาตกแต่งร้าน ให้ดูดีขึ้น ตกแต่งร้านเสร็จแล้ว ลูกค้าแห่มาดูมาซื้อมาใช้บริการ พ่อค้าแม่ค้าถูกใจมาก แต่เงินที่ควักตกแต่งร้านมา เยอะมาก ใช้เงินเกินจำเป็น ทำให้ไม่มีเงินซื้อวัตถุดิบ เลยทำให้ ร้านมีของน้อยลง ลดคุณภาพ เพื่อรักษาต้นทุนไว้ ต่อช่วงนั้นหมา ลูกค้าเริ่มหาย บางวันมาบ้างแต่มาน้อย บางวันไม่มีใครมาเลย เลยทำให้ ร้านนี้ปิดไป ไปเป็นลูกจ้างแทน
อันนี้ผมเล่ามุกของผมนะครับ
ผมจะสื่อถึงว่า ถ้าไม่จำเป็นไม่ต้องควักเงิน ซื้อของไร้สาระ ทำให้ไม่รวยสักที ก่อนจะคิด ให้มองมุมที่จำเป็นไว้ก่อน ถ้าไม่จำเป็นไม่ต้องซื้อ ประสบการณ์ผมตรง
ปัญหาอาชีพพ่อค้าแม่ค้า
อันนี้ผมเล่ามุกของผมนะครับ
ผมจะสื่อถึงว่า ถ้าไม่จำเป็นไม่ต้องควักเงิน ซื้อของไร้สาระ ทำให้ไม่รวยสักที ก่อนจะคิด ให้มองมุมที่จำเป็นไว้ก่อน ถ้าไม่จำเป็นไม่ต้องซื้อ ประสบการณ์ผมตรง