บ้านแฟน

เรื่องนี้หนูจะเล่ายาวมากหนูไม่มีที่ระบายเป็นเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวแฟนวันที่1ม.คหนูได้ย้ายมาอยู่กับแฟนที่กทม.แล้วตอนนี้อยู่กันได้จะปีแล้วก่อนจะย้ายมาอยู่ด้วยกันก็คุยกันได้เกือบครึ่งปีพอหนูย้ายเข้ามาแรกๆมันก็ดีพอนานๆไปหนูโดนว่าเป็นเด็กบ้านนอกแต่หนูก็ไม่คิดไรพอช่วงเข้า3-4เดือนยิ่งหนักแฟนเขาไม่สนใจหนูแถมปล่อยให้แม่ตัวเองด่าหนูเป็นว่าเล่นใช่คะในมุมมองบ้านเขาถือว่าเป็นเรื่องขำแต่สต.หนูไม่ขำไหนจะทำงานมาเหนื่อยๆที่พักใจก็ไม่มีหนูต้องร้องไห้นับไม่ถ้วนพอร้องให้เห็นก็เอาไปบอกแม่ตัวเองให้เขาขำหนูมันตลกมากเลยหรอพอจะเลิกปากบอกรักมากไม่อยากทิ้งและพอมาวันที่4มิ.ยหนูมีปัญหากันเรื่องแอบช่วยตัวเองหนูผิดมากถึงขั้นเขาไม่พูดกับหนูเลยเขาน่าจะต้องเข้าใจนะว่าแม่เขาพึ่งออกจากโรงบาลแล้วเขาเดินไม่ได้ต้องเฝ้าตลอด24ชั่วโมงแน่นอนว่าเราไม่สามารถมีอะไรกันได้ซึ่งหนูก็มีอารมณ์นะคะแต่ตัวเขาติดงานไหนจะเลิกงานก็เฝ้าแม่คือเราแค่ช่วยตัวเองก็ไม่ได้ถือว่านอกใจเขานิ?ก็ดีกว่าแอบไม่เอาคนอื่นหนูไม่เข้าใจว่าโกรธอะไรขนาดนั้นหนูตามใจเขาเอาใจเขาช่วยเขาดูแม่เขาหนูหนักหนามากเลยแต่ดูเขาทำสิเห็นแก่ตัวไปไหมพอเขาอยากหนูก็ใช้ปากทำให้เขาทำไรบ้างแค่ขอยังติดตลกหนูก็น้อยใจเป็นไม่เข้าใจเขาเลยคะเอาใจยากผู้ชายเป็นแบบนี้ทุกคนไหมคะ???