โทวา ซัลลิแวน พนักงานทำความสะอาดสูงวัย ใช้ชีวิตตัวคนเดียวมายาวนานกว่า 40 ปี
หลังการสูญเสียครั้งใหญทั้งสามีและลูกชายที่จากเธอไปอย่างไม่มีวันกลับ เธอทำงานในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำประจำเมือง
แต่ละวันเธอมีเหล่าสัตว์น้ำเป็นเพื่อน โดยเฉพาะกับมาร์เซลลัส ปลาหมึกยักษ์ที่สูงวัยไม่แพ้กัน
เวลามีเรื่องอย่างระบายเธอจะมาเล่าให้กับเจ้าปลาหมึกตัวนี้ฟังเป็นประจำ
จนกระทั่งวันหนึ่ง คาเมรอน ชายหนุ่มทรงกุ๊ยท่าทางไม่น่าไว้วางใจขับรถบ้านโกโรโกโสผ่านเข้ามาในเมืองนี้
และเมื่อโทวาได้พบกับคาเมรอน ชีวิตของเธอก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
Remarkably Bright Creatures เป็นภาพยนตร์ดราม่าสัญชาติอเมริกันปี 2026 กำกับโดยโอลิเวีย นิวแมน
ซึ่งร่วมเขียนบทภาพยนตร์กับจอห์น วิททิงตัน ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง Remarkably Bright Creatures ปี 2022 โดยเชลบี แวน เพลต์
ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดยแซลลี ฟิลด์, ลูอิส พูลแมน เรื่องราวของหญิงชรากับชายหนุ่มผู้ที่ไม่มีอะไรเหมือนกันสักนิด
ชีวิตแบบคนละขั้ว แต่เพราะปลาหมึกยักษ์ตัวนึงทำให้ทั้งสองมาเกี่ยวข้องกันได้
นำแสดงโดยดาราอาวุโสเจ้าบทบาทอย่างแซลลี่ ฟิลด์ ปัจจุบันอายุ 79 ปีแล้ว แต่ยังแข็งแรงอยู่มาก
ในบทที่แฟนหนังรุ่นนี้ (รุ่นผมอ่ะนะ) น่าจะจำได้แม่นๆก็คือบทบาทแม่ของฟอเรสท์กัมพ์ จำกันได้แล้วสินะ
แซลลี่ในบทของโทวา หญิงชราโดดเดี่ยวใช้ชีวิตคนเดียว แม้ว่าเธอจะมีเพื่อนสนิทอยู่บ้าง
แต่ลึกในใจเธอนั้นไม่ค่อยอยากยุ่งเกี่ยวกับใครสักเท่าไรนัก เธอพอใจกับการได้ทำงานเงียบๆคนเดียวในอควาเรียมมากกว่า
เพราะนั่นมีเพื่อนสนิทของเธออยู่คือเจ้าปลาหมึกยักษ์ที่ชื่อว่ามาร์เซลลัส และสื่อสารกันรู้เรื่องด้วยนะ
เจ้าปลาหมึกตัวนี้มันอ่านใจคนเดียว แม้จะไม่ได้สนทนากันได้ภาษาคนก็ตามที แต่ต่างฝ่ายต่างเข้าใจกัน
ซึ่งคนดูหนังจะได้ยินเสียงปลาหมึกด้วยครับ เพราะมีการให้เสียงพากย์ซึ่งผู้พากย์เสียงนี้คือ Alfred Molina
เขาคนนี้เคยรับบทเป็นปลาหมึกมาก่อนหน้านี้แล้วในหนังเรื่อง Spider-Man 2 (2004)
ในบทของ Doctor Octopus นั่นเอง เข้าใจหาคนพากย์เสียงจริงๆ
แล้วชายหนุ่มที่ชื่อว่าคาเมรอน มาเกี่ยวอะไรยังไงกับคนแก่อย่างโทวาได้ล่ะ ไหนจะปลาหมึกอีก เกี่ยวอะไรด้วย
นี่คือสิ่งที่คนดูต้องไปหาคำตอบเอาเองครับ อย่างที่บอกไว้ว่านี่คือภาพยนตร์ที่สร้างจากหนังสือขายดีในชื่อเดียวกัน
ที่สร้างความประทับใจให้ผู้คนมาแล้วมากมาย ยอดขายทะลุหนึ่งล้านเล่มทั่วโลก และทำออกมาได้ดีมากๆ
คนเราทุกคนมักมีอะไรก็เก็บมันไว้ในใจไม่เผยออกมา จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามที
แต่การเลือกจะเก็บซ่อนสิ่งต่างๆไว้ บางครั้งมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย ความคิดมากของคนเราไม่ว่าจะทิฐิ อคติ
หรือการไม่ยอมรับความจริงอะไรก็ตามแต่ ล้วนแล้วแต่ทำให้เรื่องง่ายเป็นเรื่องยากขึ้นมาทันใด
ในหนังมีประโยคนึงที่ผมชอบมาก โดยตัวปลาหมึกยักษ์นึกในใจว่า
“พวกมนุษย์มีวิธีที่จะพูดออกมาเป็นล้านๆคำ แต่ทำไมพวกเขาไม่ยอมพูดจากันให้เข้าใจ” ถูกของเขา
ส่วนคำว่าสิ่งของตอนท้ายที่ผมโปรยไว้ มันบ่งบอกว่าเราชอบเก็บสะสมสิ่งของไว้ ไว้แทนใจ ไว้ดูต่างหน้า
เป็นความทรงจำทั้งแสนดี และแสนเศร้า อยู่ที่ว่าตัวเราเลือกจะที่จะฝังตัวเองไว้ในความทรงจำนั้นตลอดไป
ไม่ยอมเดินหน้าก้าวต่อ สิ่งนี้สำคัญมากเพราะมันยากที่จะทำใจ
สุดท้ายก็ใจของเราเองล้วนๆล่ะครับ ว่าจะสลัดสิ่งต่างๆเหล่านั้นได้หรือไม่
โดยรวมเป็นหนังดีน่ารัก ภาพสวย การแสดงของทั้งคู่ (แซลลี่และลูอิส) เข้าขากันได้ดีมาก
ทำให้คนดูได้แง่มุมดีดีในการใช้ชีวิต รวมไปถึงเข้าใจธรรมชาติของปลาหมึกยักษ์อีกด้วย
มีดราม่าผสมความแฟนตาซีนิดๆที่แม้ว่าตอนจบจะดูง่ายไปหน่อย แต่ชีวิตก็แบบนี้ล่ะ
เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นได้กับเราทุกคน บางอย่างเหมือนมีอะไรขีดเส้นไว้อยู่แล้ว เพียงแค่ยังไม่ถึงเวลาดังกล่าวเท่านั้น....
=== ทิ้งท้ายครับ หนังที่ดีสำหรับตัวเรา แน่นอนว่าอาจจะไม่ได้ดีและไม่ได้ถูกใจสำหรับใคร
ซึ่งอยู่ที่ความชอบของแต่ละบุคคล ภาพยนตร์ก็เหมือนอาหารล่ะครับ อยู่ที่เราเลือกที่จะอยากชิมรสชาติแบบไหนเท่านั้นเอง ===
== Remarkably Bright Creatures (2026) คน... หมึก... สิ่งของ... ==
โทวา ซัลลิแวน พนักงานทำความสะอาดสูงวัย ใช้ชีวิตตัวคนเดียวมายาวนานกว่า 40 ปี
หลังการสูญเสียครั้งใหญทั้งสามีและลูกชายที่จากเธอไปอย่างไม่มีวันกลับ เธอทำงานในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำประจำเมือง
แต่ละวันเธอมีเหล่าสัตว์น้ำเป็นเพื่อน โดยเฉพาะกับมาร์เซลลัส ปลาหมึกยักษ์ที่สูงวัยไม่แพ้กัน
เวลามีเรื่องอย่างระบายเธอจะมาเล่าให้กับเจ้าปลาหมึกตัวนี้ฟังเป็นประจำ
จนกระทั่งวันหนึ่ง คาเมรอน ชายหนุ่มทรงกุ๊ยท่าทางไม่น่าไว้วางใจขับรถบ้านโกโรโกโสผ่านเข้ามาในเมืองนี้
และเมื่อโทวาได้พบกับคาเมรอน ชีวิตของเธอก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
Remarkably Bright Creatures เป็นภาพยนตร์ดราม่าสัญชาติอเมริกันปี 2026 กำกับโดยโอลิเวีย นิวแมน
ซึ่งร่วมเขียนบทภาพยนตร์กับจอห์น วิททิงตัน ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง Remarkably Bright Creatures ปี 2022 โดยเชลบี แวน เพลต์
ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดยแซลลี ฟิลด์, ลูอิส พูลแมน เรื่องราวของหญิงชรากับชายหนุ่มผู้ที่ไม่มีอะไรเหมือนกันสักนิด
ชีวิตแบบคนละขั้ว แต่เพราะปลาหมึกยักษ์ตัวนึงทำให้ทั้งสองมาเกี่ยวข้องกันได้
นำแสดงโดยดาราอาวุโสเจ้าบทบาทอย่างแซลลี่ ฟิลด์ ปัจจุบันอายุ 79 ปีแล้ว แต่ยังแข็งแรงอยู่มาก
ในบทที่แฟนหนังรุ่นนี้ (รุ่นผมอ่ะนะ) น่าจะจำได้แม่นๆก็คือบทบาทแม่ของฟอเรสท์กัมพ์ จำกันได้แล้วสินะ
แซลลี่ในบทของโทวา หญิงชราโดดเดี่ยวใช้ชีวิตคนเดียว แม้ว่าเธอจะมีเพื่อนสนิทอยู่บ้าง
แต่ลึกในใจเธอนั้นไม่ค่อยอยากยุ่งเกี่ยวกับใครสักเท่าไรนัก เธอพอใจกับการได้ทำงานเงียบๆคนเดียวในอควาเรียมมากกว่า
เพราะนั่นมีเพื่อนสนิทของเธออยู่คือเจ้าปลาหมึกยักษ์ที่ชื่อว่ามาร์เซลลัส และสื่อสารกันรู้เรื่องด้วยนะ
เจ้าปลาหมึกตัวนี้มันอ่านใจคนเดียว แม้จะไม่ได้สนทนากันได้ภาษาคนก็ตามที แต่ต่างฝ่ายต่างเข้าใจกัน
ซึ่งคนดูหนังจะได้ยินเสียงปลาหมึกด้วยครับ เพราะมีการให้เสียงพากย์ซึ่งผู้พากย์เสียงนี้คือ Alfred Molina
เขาคนนี้เคยรับบทเป็นปลาหมึกมาก่อนหน้านี้แล้วในหนังเรื่อง Spider-Man 2 (2004)
ในบทของ Doctor Octopus นั่นเอง เข้าใจหาคนพากย์เสียงจริงๆ
แล้วชายหนุ่มที่ชื่อว่าคาเมรอน มาเกี่ยวอะไรยังไงกับคนแก่อย่างโทวาได้ล่ะ ไหนจะปลาหมึกอีก เกี่ยวอะไรด้วย
นี่คือสิ่งที่คนดูต้องไปหาคำตอบเอาเองครับ อย่างที่บอกไว้ว่านี่คือภาพยนตร์ที่สร้างจากหนังสือขายดีในชื่อเดียวกัน
ที่สร้างความประทับใจให้ผู้คนมาแล้วมากมาย ยอดขายทะลุหนึ่งล้านเล่มทั่วโลก และทำออกมาได้ดีมากๆ
คนเราทุกคนมักมีอะไรก็เก็บมันไว้ในใจไม่เผยออกมา จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามที
แต่การเลือกจะเก็บซ่อนสิ่งต่างๆไว้ บางครั้งมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย ความคิดมากของคนเราไม่ว่าจะทิฐิ อคติ
หรือการไม่ยอมรับความจริงอะไรก็ตามแต่ ล้วนแล้วแต่ทำให้เรื่องง่ายเป็นเรื่องยากขึ้นมาทันใด
ในหนังมีประโยคนึงที่ผมชอบมาก โดยตัวปลาหมึกยักษ์นึกในใจว่า
“พวกมนุษย์มีวิธีที่จะพูดออกมาเป็นล้านๆคำ แต่ทำไมพวกเขาไม่ยอมพูดจากันให้เข้าใจ” ถูกของเขา
ส่วนคำว่าสิ่งของตอนท้ายที่ผมโปรยไว้ มันบ่งบอกว่าเราชอบเก็บสะสมสิ่งของไว้ ไว้แทนใจ ไว้ดูต่างหน้า
เป็นความทรงจำทั้งแสนดี และแสนเศร้า อยู่ที่ว่าตัวเราเลือกจะที่จะฝังตัวเองไว้ในความทรงจำนั้นตลอดไป
ไม่ยอมเดินหน้าก้าวต่อ สิ่งนี้สำคัญมากเพราะมันยากที่จะทำใจ
สุดท้ายก็ใจของเราเองล้วนๆล่ะครับ ว่าจะสลัดสิ่งต่างๆเหล่านั้นได้หรือไม่
โดยรวมเป็นหนังดีน่ารัก ภาพสวย การแสดงของทั้งคู่ (แซลลี่และลูอิส) เข้าขากันได้ดีมาก
ทำให้คนดูได้แง่มุมดีดีในการใช้ชีวิต รวมไปถึงเข้าใจธรรมชาติของปลาหมึกยักษ์อีกด้วย
มีดราม่าผสมความแฟนตาซีนิดๆที่แม้ว่าตอนจบจะดูง่ายไปหน่อย แต่ชีวิตก็แบบนี้ล่ะ
เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นได้กับเราทุกคน บางอย่างเหมือนมีอะไรขีดเส้นไว้อยู่แล้ว เพียงแค่ยังไม่ถึงเวลาดังกล่าวเท่านั้น....
=== ทิ้งท้ายครับ หนังที่ดีสำหรับตัวเรา แน่นอนว่าอาจจะไม่ได้ดีและไม่ได้ถูกใจสำหรับใคร
ซึ่งอยู่ที่ความชอบของแต่ละบุคคล ภาพยนตร์ก็เหมือนอาหารล่ะครับ อยู่ที่เราเลือกที่จะอยากชิมรสชาติแบบไหนเท่านั้นเอง ===