เรื่องภายในบ้านผม ผมเป็นพี่คนโตมีน้อง 1 คน กับมีญาติที่โตกว่าผม ผมไม่ค่อยได้คุยกับเขาครับแล้ววเหมือนเขาก็น่าจะไม่ชอบผม(เป็นความคิดส่วนตัวของผมนะครับ) เพราะทั้งคำพูดแล้วการกระทำแกมันสื่อออกมาแบบนั้น
  วันนั้นผมและน้องคุย หยอกล้อกันตามประสาพี่น้องแล้วน้องผมพูดเยอะมาก ผมเลยพูดหยอกว่า (ชื่อ)พูดมากว่ะ(กล่าวถึงชื่อน้องชัดเจน!) แต่เหมือนแกจะคิดว่าผมพูดถึงแกมั้งครับ ถึงเวลานอนแกคุยกับน้องของผม ผมนอนเล่นโทรศัพท์ของผมอยู่ดีๆ แกก็พุดขึ้นว่า อุ๊ย ไม่ได้สัมภเวสีแถวนี้ไม่ให้(พูดมาก) ซึ่งนั้นต้องหมายถึงผมแน่ๆเพราะผมเป็นคนพูดคนเดียว ผมเลยสวนว่าสำคัญตัวไร และใช่ครับผมไม่พอใจแล้วก็โกรธมากด้วยผมเลยประชดประชันกระแทกประตู แล้วแกก็พูดขึ้นอีกว่า“ประตูก็อยู่เฉยๆ สงสัยจะเรียกร้องความสนใจ” ซึ่งหลังจากนี้ผมไม่ได้สวนอะไรนะครับ เพราะ 1.เหนื่อยจะเถียง 2.รำคาญ 3.พูดไปมีแต่จะยาวจนไม่ได้นอนแน่ มันติดในใจผมตลอดเลยครับ ผมอยากจะขอความเห็นว่านส่วนี้ผมผิดอะไรรึป่าวครับ
(ไม่ปรุงแต่งเรื่องราวนะครับน้องเป็นพยานได้)เพราะได้ยินและอยู่ในเหตุการณ์

นับวันผมยิ่งเสียสุขภาพจิตสุดๆครับ(อยากบอกว่าถ้าเกลียดหรือไม่ชอบกันก็ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกันแค่นั้นครับ โตแล้วประสบการณ์และกระบวนการแยกแยะน่าจะดีกว่าผม)