"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์"
**************
โฆฏมุขสูตร
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากพระพุทธเจ้าได้ดับขันธ์ปรินิพพานไปแล้ว เป็นบันทึกเหตุการณ์การสนทนาธรรมระหว่าง ท่านพระ
อุเทน กับ โฆฏมุขพราหมณ์ ณ สวนมะม่วง
เขมิยอัมพวัน โดยมีเนื้อหาสำคัญเกี่ยวกับการชี้แจงถึง "การบวชอันชอบธรรม" และการจำแนกบุคคลออกเป็น 4 ประเภท
หัวข้อธรรมสำคัญในพระสูตรนี้ ประกอบด้วย การจำแนกบุคคล ๔ จำพวกพระอุเทนได้อธิบายบุคคลในโลกออกเป็น 4 ประเภท เพื่อให้โฆฏมุขพราหมณ์ได้พิจารณาได้แก่
1:บุคคลผู้ทำตนให้เดือดร้อนมุ่งเน้นการทรมานตนให้ลำบาก
2.บุคคลผู้ทำผู้อื่นให้เดือดร้อนแสวงหาความสุขโดยการเบียดเบียนผู้อื่น
3.บุคคลผู้ทำทั้งตนและผู้อื่นให้เดือดร้อนทำร้ายหรือเบียดเบียนทั้งสองฝ่าย
4.บุคคลผู้ไม่ทำตนและผู้อื่นให้เดือดร้อนผู้ดับกิเลส ไม่มีความหิว เป็นผู้เย็น เสวยสุขในปัจจุบัน
ส่วนบทสรุปเรื่องการบวชอันชอบธรรมเดิมทีโฆฏมุขพราหมณ์มีความเห็นว่า "การบวชอันชอบธรรมไม่มีอยู่จริง" แต่เมื่อท่านพระอุเทนได้อธิบายถึงคุณลักษณะของผู้ที่ละกิเลส ละการแสวงหาทางโลก (ทรัพย์สิน, ทาส, ที่ดิน) แล้วออกบวชเพื่อปฏิบัติธรรม ซึ่งไม่ทำให้ตนเองและผู้อื่นเดือดร้อน พราหมณ์จึงเกิดความเข้าใจได้นำพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ มาเป็นที่พึ่งและยอมรับว่าการบรรพชาที่ชอบธรรมนั้นมีอยู่จริง และหลังจากนั้นโฆฏมุขพราหมณ์ก็ได้สร้างวิหารถวายสงฆ์
เนื้อหาเต็ม
https://84000.org/tipitaka/read/r.php?B=13&A=9915
อรรถกถา
https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=13&i=630 
คน 4 จำพวก (1)
**************
โฆฏมุขสูตร
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากพระพุทธเจ้าได้ดับขันธ์ปรินิพพานไปแล้ว เป็นบันทึกเหตุการณ์การสนทนาธรรมระหว่าง ท่านพระ
อุเทน กับ โฆฏมุขพราหมณ์ ณ สวนมะม่วง
เขมิยอัมพวัน โดยมีเนื้อหาสำคัญเกี่ยวกับการชี้แจงถึง "การบวชอันชอบธรรม" และการจำแนกบุคคลออกเป็น 4 ประเภท
หัวข้อธรรมสำคัญในพระสูตรนี้ ประกอบด้วย การจำแนกบุคคล ๔ จำพวกพระอุเทนได้อธิบายบุคคลในโลกออกเป็น 4 ประเภท เพื่อให้โฆฏมุขพราหมณ์ได้พิจารณาได้แก่
1:บุคคลผู้ทำตนให้เดือดร้อนมุ่งเน้นการทรมานตนให้ลำบาก
2.บุคคลผู้ทำผู้อื่นให้เดือดร้อนแสวงหาความสุขโดยการเบียดเบียนผู้อื่น
3.บุคคลผู้ทำทั้งตนและผู้อื่นให้เดือดร้อนทำร้ายหรือเบียดเบียนทั้งสองฝ่าย
4.บุคคลผู้ไม่ทำตนและผู้อื่นให้เดือดร้อนผู้ดับกิเลส ไม่มีความหิว เป็นผู้เย็น เสวยสุขในปัจจุบัน
ส่วนบทสรุปเรื่องการบวชอันชอบธรรมเดิมทีโฆฏมุขพราหมณ์มีความเห็นว่า "การบวชอันชอบธรรมไม่มีอยู่จริง" แต่เมื่อท่านพระอุเทนได้อธิบายถึงคุณลักษณะของผู้ที่ละกิเลส ละการแสวงหาทางโลก (ทรัพย์สิน, ทาส, ที่ดิน) แล้วออกบวชเพื่อปฏิบัติธรรม ซึ่งไม่ทำให้ตนเองและผู้อื่นเดือดร้อน พราหมณ์จึงเกิดความเข้าใจได้นำพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ มาเป็นที่พึ่งและยอมรับว่าการบรรพชาที่ชอบธรรมนั้นมีอยู่จริง และหลังจากนั้นโฆฏมุขพราหมณ์ก็ได้สร้างวิหารถวายสงฆ์
เนื้อหาเต็ม
https://84000.org/tipitaka/read/r.php?B=13&A=9915
อรรถกถา
https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=13&i=630