ผมเป้นเกย์มีอาชีพข้าราชการเงินเดือนแค่พอใช้แบบเดือนชนเดือน
-ตอนนี้ชีวิตคือไม่มีเพื่อนที่สนิทใจ ไม่รู้จะโทรไปหาใคร จะคุยกับใคร
-แฟนก้อไม่มี
-แชทหรือนัดเจอกับใคร เจอผิดนัดเบี้ยวนัดหรือมาช้า มีการขอค่าตัว ทำให้เราเอือมว่าทำไมชีวิตเรามีแต่จ่ายเงินกับจ่ายเงิน
-พ่อก้อมีแต่ขอเงินทำไให้เราเครียดและไม่ชอบพ่อเลย
-เหนื่อยง่ายมากขึ้น 4 ทุ่มมีแต่ง่วงนอน เวลาไปทำงานก้อง่วงนอนต้องนอกลางวัน 15-20 นาทีถึงมีชีวิตทำงานต่อได้เหมือน enery ลดลงจากที่เคย
-เบือสังคมงานที่ทำที่ต้องพูดคุยกับคนป่วยที่เรื่องมาก เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ที่เห็นแก่ตัวและแบ่งชนชั้นวรรณะ
ตอนนี้มีชีวิตที่ตัวคนเดียวเราจะมีชีวิตต่อรอดไหม จะต้องทำไงต่อ บางทีก้อน้ำตาไหลเอง แต่ไม่ถึงกับร้องไห้เป็นเหวอๆ
เราคงอยู่รอดได้ใช่ไหม
ชีวิตเกย์วัย 40 + ที่ไม่มีใคร
-ตอนนี้ชีวิตคือไม่มีเพื่อนที่สนิทใจ ไม่รู้จะโทรไปหาใคร จะคุยกับใคร
-แฟนก้อไม่มี
-แชทหรือนัดเจอกับใคร เจอผิดนัดเบี้ยวนัดหรือมาช้า มีการขอค่าตัว ทำให้เราเอือมว่าทำไมชีวิตเรามีแต่จ่ายเงินกับจ่ายเงิน
-พ่อก้อมีแต่ขอเงินทำไให้เราเครียดและไม่ชอบพ่อเลย
-เหนื่อยง่ายมากขึ้น 4 ทุ่มมีแต่ง่วงนอน เวลาไปทำงานก้อง่วงนอนต้องนอกลางวัน 15-20 นาทีถึงมีชีวิตทำงานต่อได้เหมือน enery ลดลงจากที่เคย
-เบือสังคมงานที่ทำที่ต้องพูดคุยกับคนป่วยที่เรื่องมาก เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ที่เห็นแก่ตัวและแบ่งชนชั้นวรรณะ
ตอนนี้มีชีวิตที่ตัวคนเดียวเราจะมีชีวิตต่อรอดไหม จะต้องทำไงต่อ บางทีก้อน้ำตาไหลเอง แต่ไม่ถึงกับร้องไห้เป็นเหวอๆ
เราคงอยู่รอดได้ใช่ไหม