เพชรในพระไตรปิฏก กับสภาวะแห่งพระเจ้า ที่พระพุทธทาสได้สอน

กลบท กังหันต้องลม ริเริ่ม : Sole Master เป็น กลอนเจ็ด 3-1-3 คำกลาง(คำที่๔) เป็น กระทู้ เป็น แกนกังหัน ธรรม ทุก ลม ปราณ @ อุเบกขา ธรรม "นำ"ปฏิบัติ กิจ"เที่ยง"ชัด&n

พระพุทธเจ้าตร้สไว้เสมอว่า พระองค์ไม่เข้าใกล้ส่วนสุดทั้งสองอย่างใดอย่างหนึ่ง เพราะมันเป็นทิฏฐิสุดโต่งไป ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา รวมทั้งนิพพานด้วย นั่นคือทางสุดโต่ง สังขารขันธ์5ทั้งหลายเท่านั้นคือธรรมทั้ง

เซือก8เกลียว เกื้อหนุนกันและกัน ไม่ใช่เกิดทีละอย่าง เป็นมรรคองค์8 ปกติการรู้อะไรของมนุษย์ จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร รู้ด้วยสัญญา แต่ไม่รู้ที่มา จึงเป็นรู้อย่างบัญญัติ แต่รู้อย่างมรรคมีองค์8 เป็นการรู้ที

อยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติว่าหลักโยนิโสมนสิการทำงานควบคู่กับการเจริญสติปัฏฐาน4ยังไงบ้างใช้การโยนิมนสการวิธีไหนเจริญสติปัฏฐาน4และปัญญาได้บ้างสำคัญไหมต้องคิดแบบไหนบ้างถึงจะถูกวิธี

ดารที่ถกเถียงกันว่า ระหว่างสายวิชาการ (ผู้เชี่ยวชาญพระไตรปิฎก) กับสายปฏิบัติ (ผู้มุ่งเน้นการภาวนา) สิ่งใดสำคัญกว่ากัน บางครั้งบานปลายกลายเป็นการยกตนข่มท่าน ฝ่ายปริยัติอาจมองว่าฝ่ายปฏิบัติเอาแต่นั่งหลั