เราทำงานอดิเรกคือ รับฟังปัญหา ระบาย ปรับทุกข์ เนื่องจากเมื่อก่อนเคยทำจิตอาสาแนวนี้ แต่พอเวลาผ่านไปเคสเริ่มเยอะขึ้นประกอบกับทำงานประจำด้วยเวลาในการรับเคสเลยจำกัด โดยปัจจุบันบางครั้งก้ฟรี บางครั้งก็คิดตัง แต่ออกตัวก่อนว่าเราไม่ใช่นักจิต ดังนั้นเลยเน้นไปทางด้านรับฟังการระบายไม่ใช่ให้คำแนะนำ นอกจากบางเคสโดนตั้งคำถามมาว่าถ้าเป็นเราเองจะทำยังไง ถึงจะกล้าแชร์ในมุมตังเอง แต่ย้ำเสมอว่าเราไม่ใช่ผู้รู้ผู้เชี่ยวชาญ ความเห็นของเราไม่ถูกเสมอไป หลายๆครั้งเราก็เอามาคิดวนซ้ำๆว่าถ้าเป็นเราจะทำไงดี บางทีก็ไปบ่นในแอปอื่นๆบ้าง มาตั้งกระทู้ถามความเห็นบ้างแต่ไม่เคยพาดพิงเจ้าของเคสหรือระบุชี้เป้าเจ้าของเคสเลยเพราะค่อนข้างละเอียดอ่อน แต่หลายครั้งการที่เรานำเคสมาถามความเห็นคนอื่นๆกลับโดนด่าทั้งๆที่ไม่ใช่เคสที่เกิดกับเราเลย เพียงแต่สมมติบทบาทในเคสนั้นๆ ซึ่งจริงๆเคสที่เหมือนจะง่ายแต่ยากก็เยอะอยู่ และเราก็เชื่อว่าบนโลกนี้มีคนที่มีมุมมองและการหาทางออกที่หลากหลายโดยอิงจากประสบการณ์บ้าง มโนเอาบ้าง ซึ่งไม่มีอะไรผิดถูกเลย แต่สำหรับคนที่อ่านแล้วด่าหรือแขวะเลย สงสัยว่าเติบโตมายังไง แต่ก็มีข้อดีนะ เพราะคอมเม้นพวกนนี้หลายๆครั้งก็ถูกยกไปอธิบายในเคสเกี่ยวกับจิตใจ และความคิดของคน ทำให้เจ้าของเคสหลายๆเคสสบายใจขึ้นนิดนึง ว่า อ่อ เราก็โดนเหมือนกัน อย่าไปซี

ดังนั้น อยากบอกทุกคนที่เจออะไรแบบนี้ว่า ปล่อยผ่านเถอะโฟกัสแค่คนที่เจตนาดี ให้คำแนะนำที่ดีพอ การมาตั้งกระทู้ถามก็เพราะอยากได้ความเห็นมุมกว้าง ไม่ได้ให้ใครมาด่ามาแขวะอยู่ละ หลายๆคอมเม้นน่ารักมาก ดูตั้งใจเสนอแนวทางใหม่ๆ หรือเป็นกำลังใจ แต่บางคอมเม้นก็เหมือนทะเลาะกะผัว/เมียมา แล้วมาหาที่ระบายต่อ  ในฐานะที่ทำอาชีพนี้ก็พร้อมเข้าใจและจะนำความเห็นเชิงลบพวกนี้ไปเป็น case study ให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับลูกค้าทุกคนต่อไป

ป.ล. แอคเก่าอีเมลโดนแฮคเลยมาสมัครแอคใหม่ กู้ยังไงไม่รู้จ้า