ผมอายุ 29 ปี ปัจจุบันพยายามหารายได้จากการขายของออนไลน์ แต่มีเรื่องคาใจมานานเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับแม่ เลยอยากขอความคิดเห็นจากคนภายนอกว่าผมคิดมากไปเองหรือเปล่า
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผมรู้สึกว่าทุกครั้งที่ผมพยายามเริ่มทำอะไรสักอย่าง แม่มักจะเข้ามาแทรกแซงหรือเข้ามามีบทบาทในสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่เสมอ
ตัวอย่างเช่น เวลาผมเริ่มขายสินค้าประเภทหนึ่ง แม่ก็มักจะเข้ามาขายสินค้าประเภทเดียวกัน หรือบางครั้งก็เข้ามาควบคุมวิธีการขาย วิธีโพสต์ หรือวิธีทำธุรกิจ โดยมักบอกให้ทำตามวิธีของแม่
ล่าสุด แม่มีเสื้อผ้ามือสองจำนวนมาก และให้ผมมา 1 ถุงเพื่อเริ่มต้นขาย โดยตกลงกันว่าถุงนี้เป็นของผม ผมเป็นคนซักเอง ออกค่าอบเอง เตรียมสินค้าเอง และกำลังวางแผนจะทำเพจขายของของตัวเอง
แต่ปัญหาคือผมยังไม่มีงบยิงโฆษณา เลยกำลังรอเงินทุนอยู่ ระหว่างนั้นแม่ก็กดดันและพยายามให้เอาสินค้าไปขายผ่านช่องทางของแม่ รวมถึงมีลักษณะเข้ามาควบคุมการตัดสินใจต่าง ๆ จนผมรู้สึกว่าของที่ตกลงว่าเป็นของผม กลับไม่ใช่สิ่งที่ผมมีสิทธิ์ตัดสินใจจริง ๆ
นอกจากนี้แม่ยังชอบเข้ามาดูเพจผมแทบทุกวัน ดูว่าผมโพสต์อะไร ทำอะไร แล้วมักจะบอกให้ทำตามที่แม่คิดว่าถูก บางครั้งผมรู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีพื้นที่ให้ลองผิดลองถูกเลย
สิ่งที่ทำให้ผมเสียใจมากคือ ในอดีตแม่เคยพูดกับผมว่าผมเป็น "ภาระ" ซึ่งเป็นคำพูดที่ผมยังจำได้จนถึงทุกวันนี้
ในขณะเดียวกัน ผมก็รู้สึกสับสน เพราะเวลาผมพยายามจะสร้างรายได้หรือสร้างอะไรเป็นของตัวเอง กลับมักถูกแทรกแซงหรือควบคุมอยู่เสมอ
อีกเรื่องที่ผมคิดว่าอาจมีผลคือ เมื่อก่อนน้องสาวเคยขอยืมเงินลงทุนจากแม่ แล้วภายหลังแยกตัวออกไปทำธุรกิจเอง ทำให้ผมสงสัยว่าแม่อาจมีความกังวลหรือฝังใจกับเหตุการณ์นั้น จนกลายเป็นไม่อยากให้ลูกคนอื่นแยกตัวหรือมีอิสระมากเกินไป
ผมยอมรับว่าผมเริ่มรู้สึกอึดอัด เหนื่อย และรู้สึกว่าตัวเองไม่มีพื้นที่ส่วนตัว ทั้งในเรื่องงานและการใช้ชีวิต
ผมเลยอยากถามคนที่อ่านว่า
1. จากสิ่งที่ผมเล่ามา ผมคิดมากหรืออ่อนไหวเกินไปไหม?
2. ถ้าเป็นคุณ จะตั้งขอบเขตกับพ่อแม่ในเรื่องงานหรือธุรกิจอย่างไร?
3. การบล็อกแม่ออกจากเพจธุรกิจ เพื่อให้มีพื้นที่ทำงานของตัวเอง ถือว่าแรงเกินไปหรือไม่?
4. ถ้าคุยกันด้วยเหตุผลแล้วไม่ค่อยได้ผล ควรจัดการความสัมพันธ์แบบไหนถึงจะอยู่ร่วมกันได้โดยไม่ต้องทะเลาะกันตลอด?
ขอบคุณทุกความคิดเห็นครับ ผมอยากฟังมุมมองจากคนภายนอกจริง ๆ เพราะบางครั้งอยู่กับเรื่องนี้มานานจนไม่แน่ใจแล้วว่าตัวเองมองสถานการณ์ตรงไปตรงมาหรือเปล่า
ผมคิดมากไปไหม หรือแม่กำลังแทรกแซงชีวิตและการทำงานของผมมากเกินไป?
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผมรู้สึกว่าทุกครั้งที่ผมพยายามเริ่มทำอะไรสักอย่าง แม่มักจะเข้ามาแทรกแซงหรือเข้ามามีบทบาทในสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่เสมอ
ตัวอย่างเช่น เวลาผมเริ่มขายสินค้าประเภทหนึ่ง แม่ก็มักจะเข้ามาขายสินค้าประเภทเดียวกัน หรือบางครั้งก็เข้ามาควบคุมวิธีการขาย วิธีโพสต์ หรือวิธีทำธุรกิจ โดยมักบอกให้ทำตามวิธีของแม่
ล่าสุด แม่มีเสื้อผ้ามือสองจำนวนมาก และให้ผมมา 1 ถุงเพื่อเริ่มต้นขาย โดยตกลงกันว่าถุงนี้เป็นของผม ผมเป็นคนซักเอง ออกค่าอบเอง เตรียมสินค้าเอง และกำลังวางแผนจะทำเพจขายของของตัวเอง
แต่ปัญหาคือผมยังไม่มีงบยิงโฆษณา เลยกำลังรอเงินทุนอยู่ ระหว่างนั้นแม่ก็กดดันและพยายามให้เอาสินค้าไปขายผ่านช่องทางของแม่ รวมถึงมีลักษณะเข้ามาควบคุมการตัดสินใจต่าง ๆ จนผมรู้สึกว่าของที่ตกลงว่าเป็นของผม กลับไม่ใช่สิ่งที่ผมมีสิทธิ์ตัดสินใจจริง ๆ
นอกจากนี้แม่ยังชอบเข้ามาดูเพจผมแทบทุกวัน ดูว่าผมโพสต์อะไร ทำอะไร แล้วมักจะบอกให้ทำตามที่แม่คิดว่าถูก บางครั้งผมรู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีพื้นที่ให้ลองผิดลองถูกเลย
สิ่งที่ทำให้ผมเสียใจมากคือ ในอดีตแม่เคยพูดกับผมว่าผมเป็น "ภาระ" ซึ่งเป็นคำพูดที่ผมยังจำได้จนถึงทุกวันนี้
ในขณะเดียวกัน ผมก็รู้สึกสับสน เพราะเวลาผมพยายามจะสร้างรายได้หรือสร้างอะไรเป็นของตัวเอง กลับมักถูกแทรกแซงหรือควบคุมอยู่เสมอ
อีกเรื่องที่ผมคิดว่าอาจมีผลคือ เมื่อก่อนน้องสาวเคยขอยืมเงินลงทุนจากแม่ แล้วภายหลังแยกตัวออกไปทำธุรกิจเอง ทำให้ผมสงสัยว่าแม่อาจมีความกังวลหรือฝังใจกับเหตุการณ์นั้น จนกลายเป็นไม่อยากให้ลูกคนอื่นแยกตัวหรือมีอิสระมากเกินไป
ผมยอมรับว่าผมเริ่มรู้สึกอึดอัด เหนื่อย และรู้สึกว่าตัวเองไม่มีพื้นที่ส่วนตัว ทั้งในเรื่องงานและการใช้ชีวิต
ผมเลยอยากถามคนที่อ่านว่า
1. จากสิ่งที่ผมเล่ามา ผมคิดมากหรืออ่อนไหวเกินไปไหม?
2. ถ้าเป็นคุณ จะตั้งขอบเขตกับพ่อแม่ในเรื่องงานหรือธุรกิจอย่างไร?
3. การบล็อกแม่ออกจากเพจธุรกิจ เพื่อให้มีพื้นที่ทำงานของตัวเอง ถือว่าแรงเกินไปหรือไม่?
4. ถ้าคุยกันด้วยเหตุผลแล้วไม่ค่อยได้ผล ควรจัดการความสัมพันธ์แบบไหนถึงจะอยู่ร่วมกันได้โดยไม่ต้องทะเลาะกันตลอด?
ขอบคุณทุกความคิดเห็นครับ ผมอยากฟังมุมมองจากคนภายนอกจริง ๆ เพราะบางครั้งอยู่กับเรื่องนี้มานานจนไม่แน่ใจแล้วว่าตัวเองมองสถานการณ์ตรงไปตรงมาหรือเปล่า