สวัสดีค่ะวันนี้ขอมาเล่าเรื่องเรื่องนึงที่เกิดขึ้นเมื่อปี67ปีการ ศึกษา66ตอนนั้นเราอยู่ป.5ใบ้ว่าเป็นรร.ประถมขนาดใหญ่ ช่วงที่เกิดเรื่องคือช่วงสอบปลายภาคและเราเรียนกับครู ประจำชั้นของเราเราไล่ส่งงานครูทุกท่านจนเกือบครบพอถึง วันสอบเราก็สอบตามปกติของเราเลยจนสอบเสร็จทุกวิชา หลังจากสอบเสร็จเราก็มารร.ต่อเพราะจะมาตามงานและมา สอบซ่อมเราก็มารอสอบซ่อมแต่เราผ่านเกือบทุกวิชาเรารอ เพื่อนสอบซ่อมไปเรื่อยๆจนครูคณิตป.5มาเรียกเขาบอก ประมาณว่าใครเรียนพิเศษกับครูประจำชั้นเราให้ไปหาเรางง ไม่รู้ว่าให้ไปทำไมคิดในใจอาจจะให้ไปสอบซ่อมแต่ไม่ใช่เขา บอกว่าไม่ได้โกงข้อสอบกันใช่ไหมครูคุยกับครูประจำชั้นเรา แล้วนะพวกเราทุกคนตอบไปว่าไม่ได้โกงเพราะพวกเราไม่ได้ โกงจริงๆจากนั้นเขาก็ให้เราสอบใหม่กันทุกคนแต่เราไม่ได้ ตั้งใจสอบเลยกามั่วๆและเอาไปส่งครูเขาตรวจสักครู่และถาม เราว่าไม่ได้โกงใช่ไหมทำไมได้เราตอบไปว่าไม่ได้โกงเขาถาม ต่อว่าทำไมถึงได้19เต็ม20เราเลยตอบว่าเดามั่วๆซึ่งตอนนั้น เราเดาจริงๆแต่ครั้งที่สอบใหม่เราได้7เต็ม20ครูเลยให้เรา สอบใหม่อีกครั้งและนั่งในห้องพักครูตรงโต๊ะครูเขาตอนนั้น เรากดดันมากจนอยากร้องไห้แต่ทำไม่ได้เพราะมีอีกคนนั้งอยู่ เราทำจนพักเที่ยงครูปล่อยเราไปกินข้าวหลังจากออกมาเราก็ ร้องไห้เลยเพราะเรากดดันมากพักเที่ยงนั้นเรากินอะไรไม่ลง เลยเรารู้สึกว่าเราไม่อยากสอบอีกแล้วถึงเวลาขึ้นตึกเรากับ เพื่อนก็ขึ้นไปห้องพักครูเพื่อเอาข้อสอบแต่เราต้องสอบใหม่เรา สอบเสร็จและไปส่งพร้อมเพื่อนแต่ครูก็ไม่ปล่อยพวกเราเพราะ เราไม่ทดข้อสอบเราทั้งกดดันทั้งโกรธเราทำข้อสอบและทด ด้านหลังกระดาษข้อสอบเราทดจนไม่มีที่ให้ทดเราก็เอาไปส่ง ก่อนเพื่อนเพราะเพื่อนยังอีกนานและส่งครั้งนี้เขาปล่อยเรา แล้วค่ะสรุปเราได้17เต็ม20
เรื่องจริงในรร.ประถม