เริ่มต้นเกริ่นก่อนผมเคยถูกนอกใจมาก่อนคนปัจจุบัน เลยเป็นคนที่ค่อนข้างมีปมกับการถูกแย่งแฟน เหตุการณ์ของคนก่อนคือเราคบกับคนใกล้ตัวแล้วเราไปหาเพื่อไปมีสัมพันธ์กับเค้าบ้างไม่ได้เลย เค้าเลยไปหารุ่นพี่นักกีฬามาระบายจนสุดท้ายเลิกกับผมแล้วก็ไปคบอีกฝ่ายแทนด้วยเหตุผลว่าผมไม่เอาใจใส่(ก่อนจะมารู้เรื่องนักบาสอีกทีภายหลัง)

และ ณ ปัจจุบันผมมีแฟนใหม่คบกันมาครึ่งปีรายนี้ก็ไกลตัวเช่นกันแต่ก็อยู่ไกลกว่าเดิมคนละจังหวัดเลย แต่ผมก็ไปหาเค้าได้เรื่อยๆหลักๆก็สองสามเดือนครั้งทริปละ2วันขั้นต่ำ ภายหลังผมและนางมีปัญหาการเงินจึงเลิกการเที่ยวทริปกันชั่วคราว ทีนี้ผมดันมีเพื่อนอยู่จังหวัดเดียวกับนางและไอนี่มันก็เป็นคนที่ชอบช่วยเหลือแบบไม่เกรงใจใครนักคอยแก้ปัญหาให้นางอยู่เรื่อยๆเวลาผ่านไปมีช่วงที่ไอเพื่อนคนนี้มันซึมแฟนผมเลยคอยปลอบคอยพาไปเที่ยวไปหาไรทาน เอาตามตรงก็หึงแหละ+กับเราเคยถูกนอกใจเพราะไอความไกลตัวนี้ด้วย แต่ก็ยอมที่จะไว้ใจ วันนึงเพื่อนมันมาแจ้งว่านางเริ่มพูดถึงผมให้เพื่อนมันฟังบ้างและบางอย่างก็ทำให้ความมั่นใจผมลด ไม่ว่าจะเรื่องจริงๆผมไม่ใช่สเปกนางบ้างจริงๆนางชอบแบบทรงเพื่อนผมมากกว่าก่อนจะบ่ายเบี่ยงว่าเป็นการยกตัวอย่างเฉยๆ และเรื่องเล็กๆน้อยๆอีกไม่กี่เรื่อง เพราะพึ่งเริ่มจะเล่าเรื่องผมด้วยเลยยังมีน้อยๆอยู่ แต่พอรับรู้ไปก็ทำเอาผมสับสนมากๆว่าควรจะทำไง ควรจะแกล้งเป็นไม่คิดอะไรทั้งที่หัวมันคิดไปไกลมากแล้ว หรือจะเรียกมาคุยกันแต่ก็ไม่สามารถเพราะนอกจากคำเพื่อนก็ไม่มีหลักฐานอะไร จุดประสงค์ที่มาพิมพ์หลักๆคือมาระบายเลยเพราะมันเลือกเชื่ออะไรไม่ได้เลย ใจนึงคิดว่านางอาจชอบเพื่อนไปแล้วแต่เพื่อนเค้าก็ยังซื่อสัตย์ต่อผมหรือบางทีเพื่อนมันแค่ปั่น หรือจริงๆเลนเถิดไปแล้ว
ความแย่คือเราเกลียดความรู้สึกนี้มาก รู้สึกแย่ที่ต้องมาตั้งคำถามที่เหมือนแต่เราขี้หึงไร้สาระขนาดนี้ รู้สึกเหมือนแค่เราคิดก็ไม่ให้เกียรติแฟนไปแล้ว แต่เหตุการณ์ของอดีตชาติก็ทำเลยกลัว